Zoeken

De Tweede Sekse

feministisch verzet

Tag

vrouwenrechten

Is de term “whorephobia” politiek nuttig?

No one fights to become a prostitute against all the odds.
She is prostituted when the odds beat her.

—Catharine MacKinnon

Whorephobia is één van een reeks nieuwe termen die opduiken in het feminisme. Sommige van die nieuwe termen zijn nuttig, andere minder. Whorephobia betekent een fobie voor prostituees. Het kan wijzen op een stigma, op discriminatie en dergelijke. Is dit een nuttige politieke term?

De term whorephobia komt oorspronkelijk uit het kamp van de pooiers en andere verdedigers van prostitutie, de zogenaamde “harm reduction” stroming. Het idee erachter is dat het allemaal wel een stuk beter zou gaan met prostituees moest er niet zo’n groot stigma zijn in de maatschappij. En die vervelende feministes moeten ook ophouden met deze vorm van “seksualiteit” te stigmatiseren. Whorephobia volgt op een lange reeks van andere termen zoals homofobie en transfobie. Het is echter niet omdat we die termen serieus nemen dat we dat dan per definitie ook moeten doen met whorephobia.

Continue reading “Is de term “whorephobia” politiek nuttig?”

Feministische klassiekers vrij op Project Gutenberg

Project Gutenberg maakt sinds lange tijd boeken vrij beschikbaar voor download. Omdat ik door allerlei vreemde omstandigheden plots een gratis ereader in handen kreeg besloot ik nog eens een kijkje te nemen. De boeken zijn niet alleen in tekstformaat te vinden maar soms ook ingesproken.

Op de site zijn een heleboel klassiekers te vinden door vrouwen, die enorm de moeite waard zijn. Iedereen die denkt dat de hedendaagse boeken beter zijn, moet dringend eens een kijkje nemen.

Zo is er bijvoorbeeld Frankenstein van Mary Shelley Wollstonecraft, de dochter van de Mary Wollstonecraft die Vindication of the Rights of Woman heeft geschreven – ook beschikbaar op Project Gutenberg. Frankenstein is enorm vlot en spannend geschreven in een prachtige vertelstijl.

Naast Vindication vind je tal van andere feministische klassiekers, zoals bijvoorbeeld My Own Story door Emmeline Pankhurst (een bekende militante suffragette). Ook Nederlandstalig bijvoorbeeld: Vrouwenkiesrecht van Frederike Swaantje en Aletta Jacobs, naar wie het vrouwenarchief in Amsterdam genoemd is. Er is ook allerlei werk van Emma Goldman: Anarchism and other Essays, Marriage and Love

Continue reading “Feministische klassiekers vrij op Project Gutenberg”

Waar verdwijnt het geld naartoe? Waarom staken?

Amalgamated Clothing Workers strike, 1915

Een opmerking die je regelmatig hoort is dat staken zo vervelend is. Moeten die vakbonden nu per se zo lastig doen, kunnen ze niets anders bedenken? Je hoort dat het de schuld is van de vakbonden dat bedrijven failliet gaan, staken kost geld, vakbonden zijn corrupt…

Wie is er corrupt? Waar gaat het geld naartoe?

Het is noodzakelijk om een goede kijk op het economische systeem te hebben om de problemen goed te begrijpen. Geld “verdwijnt” niet zomaar, waardoor we dan “allemaal” een beetje moeten inleveren. En nog een beetje, en nog een beetje… langzaam – en steeds sneller tegenwoordig – verdwijnen onze verworvenheden waar vorige generaties zo hard voor gevochten hebben.

Dat geld gaat ergens naartoe. Waar naartoe? Tip: het gaat alvast gaat niet naar de armsten in onze samenleving en de mensen die het het meest nodig hebben. Honderden miljarden gaan naar het redden van banken, fiscale fraude, gekibbel over Brussel-Halle-Vilvoorde, winsten op speculatie en grote vermogens, financiële transacties, ontslagbonussen voor managers. Moesten we al dat geld kunnen gebruiken voor werkgelegenheid, zorg, sociale zekerheid, cultuur en huisvesting dan was er geen crisis.

Continue reading “Waar verdwijnt het geld naartoe? Waarom staken?”

Leve de stakingen! Terugvechten voor onze rechten

Wereldvrouwenmars

Als er een staking aankomt ben ik altijd erg blij. Stakingen zijn goed nieuws voor werkers, werklozen; stakingen zijn heel belangrijk voor vrouwen. Onze rechten staan op de helling, de media verdraaien alle cijfers, er zijn heel veel verworvenheden die kapotgemaakt worden en het wordt hoog tijd dat we terugslaan. Stakingen horen bij feminisme zoals, wel, zoals brood en rozen.

Hier in België – en op zoveel andere plaatsen ter wereld – zijn we op een breekpunt gekomen. Met de opkomst van het neoliberalisme als huidige fase van het kapitalisme en een voortdurende aanval op rechten van vrouwen en werkers, verdwijnen er meer en meer rechten en geld dat ons toekomt, dat we nodig hebben. Pensioenen, brugpensioenen, leeflonen, werkloosheidsuitkeringen, ziekteuitkeringen, de zorgsector en noem maar op: alles wordt aangevallen, alles moet minder. Een interessant artikel over wat de huidige besparingen voor vrouwen betekenen vind je hier (tekst van Femke Urbain); nog een tekst hier (Christophe Callewaert).

Met een klein beetje inzicht zie je hoe walgelijk alles is: de bankiers en beursspeculanten veroorzaken enorme crisissen, de banken moeten dan gered worden door honderden miljarden van de staten – staten waarvan de neoliberalen altijd publiek zeggen dat ze afgeslankt moeten worden. Maar als de bedrijven dan plots wel de staat nodig hebben hoor je ze daar niet over. En dan moeten er besparingen, saneringen, afdankingen, aanvallen op de sociale zekerheid worden gelanceerd omdat er “geen geld genoeg is”?

Het zal aan die gemene bejaarden liggen die nu al zo lang de bevolkingspiramide omkeren en per se een riant pensioen willen, laten we ze uit hun flats en huizen gooien. Of laten werken tot ze erbij neervallen. Of zoiets. Alle gekheid op een stokje: er is genoeg geld, het zit alleen bij de verkeerden. De inkomenskloof tussen de armsten en de rijksten is alleen maar gestegen, dat iedereen profiteert van “de vrije markt” of “de globalisering” is een grove leugen en de rijke aandeelhouders are laughing all the way to the bank.

Staking van 30 Januari

Vorige maandag was het nationale staking. Buiten was het koud, koud, koud, maar gelukkig was de staking een succes – niet dat de kranten dat schreven maar die hebben het pad van de “objectieve” berichtgeving allang verlaten voor de snelweg van rechtsezakkerij en liberaal gezwets.

Continue reading “Leve de stakingen! Terugvechten voor onze rechten”

Blog rond de wereld – deel 2

In onze nieuwe blog rond de wereld reeks reizen we langs interessante blogs, ontdekken fantastische artikels en graven vergeten schatten op.

McDo en Barbie werken samen! Zoek de fout...

Humor, we kunnen niet zonder

Als argumenten van antifeministen te belachelijk zijn: lach er gewoon mee. Da’s soms nog het beste. Je zet ze op hun verdiende plaats én je hebt nog eens wat plezier, en met alle miserie in de wereld mag dat wel eens. Op de site van onze collega’s De Zesde Clan gaan ze eens flink door de raadgevingen aan single vrouwen: De genadeloze focus op de single vrouw.

Op verschillende feministische blogs zijn al heel wat bingokaarten verschenen. Leuk ,grappig, pijnlijk… print ze uit en geef ze aan je vrienden, of aan vervelende mensen die je subtiel een punt wil duidelijk maken. All in good fun, natuurlijk:  Antifeminisme bingo tijd (tweedesekse), bingo deel 1 (dezesdeclan), bingo deel 2 (dezesdeclan).

De laatste tijd circuleren er op het web een reeks van “shit people say about…” filmpjes rond die al heel wat reacties losgemaakt hebben. Bij FeministActionCambridge vatten ze ze nog eens samen: Microagressions.

Agency, Macht en Consent, deel twee

Op de blog radtransfem is net deel 2 verschenen van haar reeks over consent: Under Duress: Agency, Power and Consent, part 2: “Yes”. De twee teksten zijn lang, maar wel heel erg de moeite waard.

Aseksualiteit

Op de blog van het Nederlandse tijdschrift Lover staat een heel interessant artikel over Aseksualiteit: Onbekend maakt onbemind.

Een streepje geweld?

Continue reading “Blog rond de wereld – deel 2”

Blog rond de wereld

In onze nieuwe blog rond de wereld reeks reizen we langs interessante blogs, ontdekken fantastische artikels en graven vergeten schatten op.

Aardbeien of geslagen worden, maak een keuze!

Elkballet heeft een geweldig artikel getiteld Who would choose a punch in the face over strawberry? Het gaat over keuzes maken, de vrijheid ervan en de dwingende cultuur van seksuele beschikbaarheid, vrouwelijkheid en veel meer. Een aanrader!

There is no winning for women, there is no good choice. But always “choosing” the one that panders to this unattainable standard of fuckability is the one thing guaranteed to not be able to free us from double standards, victim-blaming, and being viewed in a one-dimensional hyper-sexualized way.

Idem trouwens voor haar posts over Do rape trials discriminate against rape victimes? en What About Feminist Porn.

A radical transfeminist

Een fantastische blog die ik net heb leren kennen (met dank aan Twisty Faster van iblamethepatriarchy) is A Radical TransFeminist. Yep, perfect 🙂 Bijvoorbeeld Under Duress: Agency, Power and Consent, part one: “No”.

When rape apologists are using our models of consent to defend rape and to deflect feminist analyses, it’s at least worth considering the limitations of the models. This article is part one in a two-part series of articles examining the issues.

Metaldudes!

De recent gestarte blog Ada of Lovelace heeft een heerlijk artikel over seksisme in de metalwereld. Metaldudes, y u hate women? beschrijft de ervaringen van de blogster op metalfestivals Party San en Summer Breeze. Ada Lovelace was trouwens ’s werelds eerste programmeur, en het is eigenlijk wel interessant – maar vreselijk – hoe dat veld zo geëvolueerd is van iets voornamelijk voor vrouwen naar een veld compleet gedomineerd door mannen en met heel erg misogyne aspecten.

Continue reading “Blog rond de wereld”

Prostitutie deel 3 – een eerste kijk naar de klanten

Dit is het derde deel in onze reeks over prostitutie. Zie ook  deel 2 over pooiers en deel 1 over vrije keuze, agency en structuren.

Voor dit onderzoek trok ik werkelijk alle registers open. Ik waagde me zelfs aan het lezen van een damesblad. Je weet wel: tien tips om mannen nog beter te pijpen, ongezonde diëten om er extra seksueel beschikbaar uit te zien, makeup en ontharingstips… en een artikel over “mannen die betalen voor seks”. Aha.

Terzijde: die zogenaamde vrouwenbladen gaan eigenlijk vooral over mannen, iemand al opgevallen? En je wordt er onzeker door; één van de grootste verbeteringen in m’n zelfwaarde gebeurde toen ik stopte met vrouwenbladen te lezen. Maar goed dat is voor een andere keer.

Betalen voor seks (Cosmopolitan NL, juni 2011)

Wat ik het meest opvallend vond was dat alle mannen die hier aan het woord kwamen ergens vanbinnen wel door hadden dat er iets niet klopte, dat er iets niet ok was. En dat daarna met allerlei redeneringen probeerden vergoeilijken. Misschien ben ik pessimistisch op dat vlak maar ik was eigenlijk al blij dat die mannen toch nog een beetje iets doorhadden, da’s al een eerste stap. Soms ben ik bang dat de conditionering in onze wereld zo erg is geworden dat niemand het nog doorheeft dat klanten eigenlijk geweld plegen. Maar misschien als het over heel heftige zaken gaat zoals liefde, relaties, seks, vriendschappen dat er toch nog iets van verzet overblijft in de menselijke geest – daar blijf ik in geloven.

De eerste man: “Ik zie mezelf ook niet als een hoerenloper maar als iemand die 600 euro overheeft voor een gezellig avondje met adembenemend mooi en zoetruikend gezelschap.”

Ik neem aan dat jezelf als hoerenloper zien, iets is dat clasht met de zelfwaarde van de mannen die het doen.

De eerste man weer: “Het zijn intelligente dames, sterke dames, die meer verdienen dan mijn huisarts en tandarts bij elkaar. Maar misschien probeer ik op deze manier mijn escapades wel goed te praten. Ze verdienen goed, dus ik doe niets verkeerds. Lekker makkelijk. Veilig. Ik verstop mijn wangedrag achter hun loonstrookje”.

Dit wil zeggen: ik heb het ergens wel door. Optimistisch gezien: hij heeft het door, da’s de eerste stap, nu nog stoppen met het te doen. Pessimistisch gezien: hij heeft het door en doet het toch, een grove keuze voor zijn eigen pleziertje ten koste van de vrouwen die hij gebruikt.

Of de tweede man nog te redden valt betwijfel ik, die gaat wekelijks naar prostituees en beschouwt het als “elkaar uit de brand helpen”:

Continue reading “Prostitutie deel 3 – een eerste kijk naar de klanten”

Prostitutie deel 2 – over pooiers

In het tweede deel van deze reeks over prostitutie ga ik in op de rol van de pooiers. Zie ook deel 1 over vrije keuze, agency en structuren.

In prostitution, the john performs the sex act with the unwilling victim, but subcontracts the intimidation and violence to another man, the pimp.

The john would like to believe he is paying for sex, but the person he has sex with gets little or none of the money. The money goes to the pimp to pay for the force needed to keep prostituted women and children working. It goes to the drug dealer who provides whatever it takes to keep the workers from becoming psychotic or committing suicide. It goes to pay the businessmen who provide the real estate, support services, and legal protection for the trade.

Joe Parker, How prostitution works

Wat doen pooiers eigenlijk?

Veel mensen kunnen zich geen echte voorstelling maken van hoe pooiers werken. Die realiteit is gruwelijk: hoe pooiers zich organiseren, hoe ze vrouwen zoeken die bijvoorbeeld al zware ervaringen hebben gehad in hun jeugd, seksueel misbruik, geestelijke problemen, etc. Hoe ze vrouwen kraken en voorbereiden op prostitutie. Een vrij ontnuchterende kijk voor mensen die nog geloven in de glamour die de media ons voorspiegelen en belangrijk om de discussies over “vrije keuze” in hedendaagse linkse / feministische kringen nog enigszins te verbinden met de realiteit.

Pooiers misbruiken anderen om geld te verdienen. Pooiers zijn een diverse groep mensen die op maximale winst uit zijn; daarvoor kiezen ze op zeer rationele wijze die methoden die nodig zijn om dat doel te proberen bereiken. Pooiers vind je in vele soorten. Het beeld dat veel mensen hebben van de pooier als een soort macho die vrouwen manipuleert om voor hem te werken en hen met geweld, bedreigingen, liefdesverklaringen, verkrachtingen op hun plaats te houden, is helaas een deel van de realiteit. Maar er zijn er ook die op een hoger niveau werken, op dezelfde voet staan als bedrijfsleiders en politici, gladde zakenmannen die voor niets terugdeinzen om hun winsten te maximaliseren. En er zijn mediapooiers, degene die pornografie maken en verkopen en daar geld mee verdienen. Er zijn ook pooiers die anderen het vuile werk laten opknappen. Alle soorten pooiers behoren tot de meest gruwelijke soort uitbuiters die er rondlopen op deze aarde; goede pooiers bestaan niet. Voor de duidelijkheid: er zijn ook vrouwen die pooier zijn, dat maakt het misbruik niet minder afschuwelijk.

Continue reading “Prostitutie deel 2 – over pooiers”

Prostitutie deel 1 – vrije keuze, agency en structuren

Dit is het eerste deel van een reeks over prostitutie op deze blog. De introductie vind je hier, een eerder artikel over Theo Heuft (een Nederlandse pooier) vind je hier en er is ook een overzicht van onze artikels hierover tot nu toe.

In dit deel ga ik in op het debat rond keuzevrijheid, agency en structuren, latere delen zullen andere aspecten van prostitutie meer in detail bekijken en meer cijfermateriaal tonen.

Continue reading “Prostitutie deel 1 – vrije keuze, agency en structuren”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑