Zoeken

De Tweede Sekse

Do you hear the people sing?

Tag

seksisme

Bart De Pauw en de herkauwing van een thema

door Dzenita Ferizovic

Bij de bekendmaking van de beschuldigingen tegen Bart De Pauw raakte ik onmiddellijk betrokken in discussies met de mensen rondom mij. Mensen die mij berispen op ‘mijn manier van denken’ stellen de vragen die perfect passen bij hun visie.

Waarom gingen ze niet naar de politie? De politie is meestal niet bepaald behulpzaam in dit soort zaken.

Waarom komen vrouwen niet meteen na de feiten met hun beschuldigingen? Omdat ze bang zijn dat niemand hen gelooft en dat hun belager toch altijd buiten schot zal blijven.

Waarom dat de laatste tijd zo vaak gebeurd? Omdat enkele mannen daadwerkelijk aansprakelijk werden gehouden voor hun daden en vrouwen hoop hebben gekregen. Door de grotere kans dat hun stem even veel waard zal zijn als dat van een man.

Continue reading “Bart De Pauw en de herkauwing van een thema”

Advertenties

Het deficit binnen links

Gastbijdrage door Ashley Vandekerckhove:

DISCLAIMER: Hetgeen hieronder wordt omschreven is niet enkel een probleem binnen links of de progressieve zijde, maar een probleem binnen onze ganse maatschappij. Ik focus me hier in dit artikel op de linkerzijde omdat deze naar mijn gevoel niet kritisch genoeg zijn naar bepaalde personen binnen de gelederen die thematieken als seksisme en racisme niet au sérieux nemen en hierdoor verdeeldheid zaaien.

 

Het deficit binnen links

 

De laatste paar jaar zien we een backlash verschijnen op het vlak van inclusie en diversiteit binnen de progressieve zijde van ons land. Bepaalde begrippen die ikzelf als onlosmakelijk vind om de strijd aan te gaan tegen machtsmisbruik en ons normerend denkkader, worden niet als vanzelfsprekend beschouwd bij te veel linkse rakkers. Dit is jammer genoeg geen nieuw fenomeen en is waarschijnlijk al honderden keren aangekaart door andere bezorgde burgers. Zelf probeer ik een duit in het zakje te doen en de algemene boodschap die Ikrame Kastit ons nog niet zo lang geleden heeft meegegeven, namelijk “zwijg niet over machtsverschillen”, is er één die ik graag in de praktijk uitoefen. In tegenstelling tot mevrouw Kastit hou ik het in dit artikel niet algemeen, hoewel deze tekst van toepassing is op iedere Belgische burger, maar benadruk ik graag het belang van een mentaliteitswijziging binnen de linker en/of progressieve zijde opdat we ons kunnen verenigen en kunnen strijden voor hetgeen echt belangrijk is, namelijk rechtvaardigheid. Jammer genoeg zal dit moeilijk gaan als concepten zoals safe space en mannelijk of wit privilege niet eens erkend worden binnen een heel luid roepend deel van de progressieve zijde.

Continue reading “Het deficit binnen links”

Zeg niet nee tegen de decolleté

door FeministeFatale

Waarom moet er een halfblote vrouw aanwezig zijn in een autoreclame? Dat heeft totaal niets met elkaar te maken. Zo’n fenomeen wordt objectivering van de vrouw genoemd en kan psychologisch nefaste gevolgen hebben voor iedereen. Van de vrouw die zelfbewuster en dan ook onzekerder wordt over haar eigen lichaam, seksuele grensoverschrijdend gedrag moet verwerken van mannelijke collega’s of vreemde mannen op straat tot de man die zo’n beeld gewoon wordt en op den duur elke vrouw als object begint te beschouwen dat enkel maar dient voor zijn ogen en voor zijn plezier. Een fenomeen dat wel eens male entitlement wordt genoemd.

Gisteren eindigde een enorm tof verjaardagsfeestje in een mineur voor mij gezien het laatste gespreksonderwerp ging over mijn decolleté en erbij generaliserend over andere vrouwen hun decolletés.

Continue reading “Zeg niet nee tegen de decolleté”

‘Schermutseling’ aan de KU Leuven

door Bony den Raven

‘Schermutseling’

Zo werd het incident genoemd; een gevecht, een ruzie. Die woorden impliceren echter dat er een conflict was met enige mate van gelijke macht aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte van de KU Leuven. In De Morgen werd gesproken over twee filosofen die met elkaar ‘op de vuist gingen’. Velen zullen een beeld in hun hoofd hebben gehad van twee mannen (eventueel met baard en in toga) voor wie de gemoederen even te verhit raakten. De realiteit is naar alle waarschijnlijkheid echter een mannelijke professor die zijn vrouwelijke assistent heeft aangevallen met fysiek geweld.

Continue reading “‘Schermutseling’ aan de KU Leuven”

Voor de vrouwen van Keulen en overal

door Aya Sabi. Overgenomen met toestemming van de blog van Bleri Lleshi.

aya-sabi

De verschrikkelijke massa-aanranding in Keulen is angstwekkend. Maar toont tegelijk de realiteit aan voor vele vrouwen (om niet te zeggen allemaal) aan. Een vrouw – hoe ze zich ook kleedt of gedraagt – wordt op deze momenten als publiek domein beschouwd. Niet meer dan een lichaam dat bepoteld en schaamteloos aangerand kan worden. Veel meer dan de lichamelijke grens die overschreden wordt, is er de psychologische machteloosheid dat een vrouw niet zelf over haar lichaam mag beschikken.

Achteraf is het makkelijk zoeken naar excuses waarom dit gebeurt. Laf wordt er gewezen naar vrouwen of naar minderheden. Het rokje was te kort. Ze lachte te luid. Het zal wel door zijn cultuur komen. Laf is dit omdat het de echte redenen achter een aanranding bagatelliseert en ontkent. Allereerst is er een aanrander die aanrandt. Niets meer en niets minder. Dat is de reden.

Maar er is nog meer. Veel meer.

Continue reading “Voor de vrouwen van Keulen en overal”

Feminisme en de constructie van dé gevaarlijke vluchteling

ida-dequeecker

door Ida Dequeecker

Meer dan de lachwekkende raadgeving van de Keulse burgemeester Reker, die vrouwen oproept om zich op armlengte afstand van vreemde mannen te houden (zelf zie ik er niet meteen victim blaming in, maar dat is een ander verhaal) maakt de boventoon van de reacties op de gebeurtenissen tijdens de Keulse oudejaarsnacht ons ongemakkelijk. Andermaal wordt antiseksisme geïnstrumentaliseerd in een racistisch discours.

Meteen zijn de daders beschreven als mannen van Noord-Afrikaanse of Arabische afkomst. In het ‘beste’ geval spreekt men van allochtone afkomst. Het hetze-verwekkend effect is niet uitgebleven. Politie, regering en grote media wordt verweten dat ze zich de eerste dagen te terughoudend opstelden omwille van het “gevoelig karakter” van de feiten. Zou het niet kunnen dat ze dat deden omdat er te weinig concrete feiten voorhanden waren?

Intussen worden meer en meer huiveringwekkende getuigenissen van vrouwen bekend. Maar hoe huiveringwekkender, hoe vetter de kluif voor tegenstanders allerhande van de Duitse migratiepolitiek. Griezelig hoe zich feminist noemende figuren helemaal mee doldraaien in de anti-vreemdelingen hetze en er behoorlijk wat succes mee boeken. Zo is er de brief van schrijfster Katia Schneidt, die niet alleen viraal ging, maar ook door P-magazine werd vertaald.

Continue reading “Feminisme en de constructie van dé gevaarlijke vluchteling”

Wat als Marc Chagall Marcella heette?

marc-chagall-1887-1985-lcuyre-or-danseuse-au-cirque-impressionist-modern-art-auction-1920s-paintings-christies-1367573024_bGisteren was de laatste dag van de overzichtstentoonstelling van het werk van schilder Marc Chagall in het Museum voor Schone Kunsten in Brussel. Op de valreep ben ik nog gaan kijken, een dag eerder. Ik vind het werk van Chagall ontzettend fantasierijk en inspirerend en ook gewoon mooi. Een eerdere tentoonstelling die ik bezocht in de Ardennen met zijn litho’s (steendrukken) was ook prachtig.

6a00e54fe4158b8833017ee889e66d970dMaar ik wil hier geen recensie van de tentoonstelling of bespreking van Chagall’s schilderijen schrijven. Ik wou enkel even ingaan op een bedenking die ik had tijdens mijn bezoek aan de Museum voor Schone Kunsten eergisteren. Chagall is duidelijk een veel geprezen kunstenaar (en hij verdient dat ook volgens mij), maar ik vraag me af hoe zijn werk zou worden ontvangen als hij een vrouw zou zijn. Als Marc Chagall, Marcella heette, zou ze ook zoveel lof krijgen? Zou er voor Marcella een grote overzichtstentoonstelling in een groot museum georganiseerd worden? Zou de analyse van haar werk hetzelfde zijn? Of zou men beweren dat die huiselijke taferelen, liefdesparen en felle kleuren ongetwijfeld een vrouwelijke hand verraden? (Ze zullen altijd wel redenen vinden om kunst door vrouwen gemaakt als “vrouwelijk” te omschrijven). Zou Marcella’s kunst daarom als tweederangs worden afgedaan? Best wel aardig voor een vrouwelijke schilder? Duidelijk nageaapt van de Grote Mannelijke Kunstenaars, in plaats van beïnvloed door tijdgenoten en voorgang-st-ers? Zeker niet waardig om in de kunstgeschiedenisboeken opgenomen te worden, tenzij misschien in een klein paragraafje samen met al die andere vrouwelijke schilders. En waarschijnlijk was ze ook al lang weer vergeten, als er zelfs al ooit aandacht voor haar werk was geweest.

after-marc-chagall-jodie-marie-anne-richardson-traugott---aka-jm-art-Niemand die op dit moment Chagall als minderwaardige kunst, want door een man gemaakt, zal zien. Niemand die zijn onderwerpen, manier van schilderen, kleurenpalet, motieven als mannelijk zal bestempelen. Chagall was gewoon een kunstenaar, een mens, geen geslacht. Hij maakte kunst, geen gegenderde kunst. (Al speelt gender misschien wel mee, er wordt niet over gesproken in recensies en kunstenaarsoverzichten).

thCAHHNMD4Maar waarom kunnen we de kunst van kunstenaressen dan ook niet zo bekijken? Of zullen we eerst beginnen met mannelijke kunst ook als gegenderd te zien? Dan openen er misschien wat ogen voor de verschillende behandeling van vrouwelijke en mannelijke kunstena-a-r-e-s-sen…

Lezersreactie op interview in De Standaard over “vrije meningsuiting”

Dit stuk van Marijke E. Forsse Impens is een reactie op het interview in De Standaard met Sven Mary.

Wat mij het meest schokt vandaag is dat er een volledige bladzijde (interview) met Sven Mary – wiens gezicht regelmatig op de tv opduikt in hevig gemediatiseerde gerechtsdossiers – om de woorden van Willem Elias ter vergoelijken onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’.

Continue reading “Lezersreactie op interview in De Standaard over “vrije meningsuiting””

Een open brief aan P-magazine

Vrijdag 7 november organiseren jullie de Dag van het Decolleté. Via een reclameboodschap op de radio heb ik hiervan kennis genomen. In deze spot verwijzen jullie naar onderzoek dat zou aantonen dat vrouwen die ‘sexy’ gekleed op het werk verschijnen, gemiddeld 10% meer zouden verdienen. Vandaar deze “ludieke” actie. Stuur op 7 november een foto door van je decolleté en maak kans op een jaar lang gratis lingerie te winnen of ‘haha’ loonsverhoging te krijgen van je baas. Excuseert u mij als het lachen mij vergaat. In plaats van ermee te lachen krijg ik zin om onder het mom van een “ludieke” actie, iedereen op te roepen jullie tijdschrift op de brandstapel te gooien. Discriminatie en ongelijkheid zijn in mijn ogen geen laughing matter maar een bittere realiteit. Daar wens ik echter niet verder op in te gaan. Evenmin wil ik het hebben over de bestaande loonkloof. Wat ik wel wil, is uiting geven aan mijn walging voor jullie.

Continue reading “Een open brief aan P-magazine”

Is feminisme moralistisch?

Evie Embrechts

De vraag wordt wel eens gesteld of feminisme niet te moralistisch is. Feministes hebben dan zogezegd over alles morele oordelen, dringen hun mening op, zijn eigenlijk de moraalridders van vroeger in een nieuwe verpakking. Wat is er van aan? Continue reading “Is feminisme moralistisch?”

Wat is seksisme?

oppression ahead
Beschrijving: bord met “Oppression Just Ahead”

Evie Embrechts

Seksisme is een systeem dat de menselijke vrijheid beknot en mensen reduceert tot minder dan we zouden kunnen zijn, onze identiteiten op een bepaalde manier vormgeeft en ons voorschrijft hoe we ons moeten gedragen.

Alle menselijke diversiteit in dit systeem wordt in twee hokjes geduwd: het hokje van mannen en het hokje van vrouwen. Van beide hokjes wordt verwacht dat ze zich volgens de regels gedragen: échte mannen, échte vrouwen. Mensen moeten voortdurend duidelijk maken welk gender ze zijn door hun kleding, taal, gedrag, manier van praten, lopen, ruimte innemen… Mensen die afwijken van de hokjes worden op allerlei manieren afgestraft.

Van vrouwen zowel als mannen wordt heteroseksueel gedrag verwacht. Van vrouwen wordt verwacht dat ze meedoen met de schoonheidswedren en veel tijd, energie en geld opgeven om te streven naar een eenvormig en artificieel schoonheidsideaal.

Seksisme is een systeem van onderdrukking dat vrouwen op een ondergeschikte plaats houdt. Seksisme is dus een objectief gegeven. Het is niet subjectief in die zin dat het slechts een gevoel is, maar onderdrukking zal vaak wel bijdragen tot allerlei gevoelens zoals machteloosheid, depressie, minderwaardigheid…

Continue reading “Wat is seksisme?”

In het spoor van Femme de la rue: het wetsontwerp van Milquet over seksisme

1. Milquet over seksisme, discriminatie en feminisme

door Ida Dequeecker & Evie Embrechts

milqetHoe zou het met het voorontwerp van de wet tegen seksisme van minister voor gelijke kansen Milquet zijn? De docu “Femme de la Rue” van Sofie Peeters was voor Minister van gelijke Kansen Joëlle Milquet de gedroomde aanleiding voor het zoveelste wetgevend initiatief tegen seksisme. De film opende haar ogen weet ze herhaaldelijk te vertellen. En al weet ze ook wel dat het probleem al langer bestaat, ze blijft in de ban van haar “AHA” beleving van vorig jaar.

Drie feministische pijnpunten

De ministerraad van 12 juli 2013 keurde het voorontwerp van wet tegen seksisme goed. Het beoogt de amendering van de wet van 10 mei 2007 ter bestrijding van discriminatie tussen vrouwen en mannen om de strijd tegen seksisme burgerrechtelijk en strafrechtelijk te versterken en de reikwijdte ervan uit te breiden naar de openbare ruimte. Een lofwaardig initiatief, ware het niet voor drie grote feministische pijnpunten: ten eerste de definitie van seksisme, ten tweede de nevenstelling van de begrippen seksisme en discriminatie, ten derde het vermoeden van partijdigheid in het aanduiden van de seksisten.

Continue reading “In het spoor van Femme de la rue: het wetsontwerp van Milquet over seksisme”

Lekker zwammen in De Standaard

528093_435988416431488_876691984_n

“Wie een hele korte rok uitkiest, mag hopen op meer aandacht en moet niet klagen als ze die krijgt.”

De Standaard publiceert een reeks over – bij gebrek aan een betere term – feminisme. Daarin komt de crème de la crème van feministisch Vlaanderen aan het woord om duidelijkheid te scheppen. Nee grapje hoor, Pascal Smet staat erin, dat zegt al genoeg over het niveau. Het onderwerp: seksueel geweld, grijze zones en “het spel van verleiding”. Goed, het schept een sfeertje van academici die krampachtig wat over erotiek proberen zeggen maar de tekst niet helemaal overeind krijgen, maar laten we verder lezen. Waar gaat het hier over?

Om te beginnen zoeken ze een definitie voor seksisme. Een vrij matige definitie, ik heb al beter gehoord maar goed. Dat is dan alvast het beste stuk van het artikel, hierna gaat het de dieperik in. De redacteurs noemen die definitie dan ook nog eens “zaaddodend droog”, kan tellen qua neutrale omgang met het thema. Mensen die graag eens een echt goeie definitie van seksisme lezen: de essays Oppression en Sexism van Marilyn Frye gaan erover – fantastisch uitgewerkte stukjes.

Continue reading “Lekker zwammen in De Standaard”

Blaming the victim, deel 2 – met een extra portie racisme

“Vrouwen moeten zich goed bewust zijn dat bepaalde signalen die ze uitzenden door de mannen anders kunnen worden geïnterpreteerd. Wees bewust van de reikwijdte van de signalen die je uitzendt. Dat is een heel goede tip die ik kan geven”

–  Ali Salmi, Mechelse schepen van Gelijke kansen en preventie (De Standaard)

Het is altijd goed als mannen tips gaan geven aan vrouwen om minder vaak lastig gevallen te worden. Ik wou dat er eens iemand op tv kwam en mannen aansprak op hun gedrag en om hun verantwoordelijkheid te nemen. Dat zou nu eens geweldig zijn.

Tegen deze uitspraak is wel gereageerd door andere politici. Da’s goed op zich, maar ik heb toch weinig vertrouwen in hun reacties, het lijkt weer een geval op het snijpunt van seksisme en racisme.

Continue reading “Blaming the victim, deel 2 – met een extra portie racisme”

Blaming the Victim, deel 1

Een politie-agent in Arizona (VS) ging naar een bar, waar hij zijn politiebadge gebruikte om geen inkom te moeten betalen. Daar randde hij een vrouw aan. De rechter gaf hem een lichte straf en beschuldigde vooral het slachtoffer. Welke thema’s vinden we hier?

Continue reading “Blaming the Victim, deel 1”

Blog rond de wereld – deel 2

In onze nieuwe blog rond de wereld reeks reizen we langs interessante blogs, ontdekken fantastische artikels en graven vergeten schatten op.

McDo en Barbie werken samen! Zoek de fout...

Humor, we kunnen niet zonder

Als argumenten van antifeministen te belachelijk zijn: lach er gewoon mee. Da’s soms nog het beste. Je zet ze op hun verdiende plaats én je hebt nog eens wat plezier, en met alle miserie in de wereld mag dat wel eens. Op de site van onze collega’s De Zesde Clan gaan ze eens flink door de raadgevingen aan single vrouwen: De genadeloze focus op de single vrouw.

Op verschillende feministische blogs zijn al heel wat bingokaarten verschenen. Leuk ,grappig, pijnlijk… print ze uit en geef ze aan je vrienden, of aan vervelende mensen die je subtiel een punt wil duidelijk maken. All in good fun, natuurlijk:  Antifeminisme bingo tijd (tweedesekse), bingo deel 1 (dezesdeclan), bingo deel 2 (dezesdeclan).

De laatste tijd circuleren er op het web een reeks van “shit people say about…” filmpjes rond die al heel wat reacties losgemaakt hebben. Bij FeministActionCambridge vatten ze ze nog eens samen: Microagressions.

Agency, Macht en Consent, deel twee

Op de blog radtransfem is net deel 2 verschenen van haar reeks over consent: Under Duress: Agency, Power and Consent, part 2: “Yes”. De twee teksten zijn lang, maar wel heel erg de moeite waard.

Aseksualiteit

Op de blog van het Nederlandse tijdschrift Lover staat een heel interessant artikel over Aseksualiteit: Onbekend maakt onbemind.

Een streepje geweld?

Continue reading “Blog rond de wereld – deel 2”

Blog rond de wereld

In onze nieuwe blog rond de wereld reeks reizen we langs interessante blogs, ontdekken fantastische artikels en graven vergeten schatten op.

Aardbeien of geslagen worden, maak een keuze!

Elkballet heeft een geweldig artikel getiteld Who would choose a punch in the face over strawberry? Het gaat over keuzes maken, de vrijheid ervan en de dwingende cultuur van seksuele beschikbaarheid, vrouwelijkheid en veel meer. Een aanrader!

There is no winning for women, there is no good choice. But always “choosing” the one that panders to this unattainable standard of fuckability is the one thing guaranteed to not be able to free us from double standards, victim-blaming, and being viewed in a one-dimensional hyper-sexualized way.

Idem trouwens voor haar posts over Do rape trials discriminate against rape victimes? en What About Feminist Porn.

A radical transfeminist

Een fantastische blog die ik net heb leren kennen (met dank aan Twisty Faster van iblamethepatriarchy) is A Radical TransFeminist. Yep, perfect 🙂 Bijvoorbeeld Under Duress: Agency, Power and Consent, part one: “No”.

When rape apologists are using our models of consent to defend rape and to deflect feminist analyses, it’s at least worth considering the limitations of the models. This article is part one in a two-part series of articles examining the issues.

Metaldudes!

De recent gestarte blog Ada of Lovelace heeft een heerlijk artikel over seksisme in de metalwereld. Metaldudes, y u hate women? beschrijft de ervaringen van de blogster op metalfestivals Party San en Summer Breeze. Ada Lovelace was trouwens ’s werelds eerste programmeur, en het is eigenlijk wel interessant – maar vreselijk – hoe dat veld zo geëvolueerd is van iets voornamelijk voor vrouwen naar een veld compleet gedomineerd door mannen en met heel erg misogyne aspecten.

Continue reading “Blog rond de wereld”

Reclaim the Media! deel 2 – wie spreekt?

Deel 1 over seksistische media-inhoud

Uitsluiting, diversiteit en democratisering

Seksisme in media kan vanalles betekenen. Buiten kritisch zijn om wat we te zien en te horen krijgen in de media (= alle soorten media, zowel mainstream als alternatieve), zijn er nog enkele vragen die we kunnen stellen: Wie maakt media? Wie krijgt een forum om te spreken en schrijven? Wie financiert de media? Wie beslist wat we te horen, te lezen en te zien krijgen? Het antwoord daarop is (helaas nog steeds) dat de media-industrie een mannenbastion blijkt te zijn: het zijn voornamelijk mannen die eigenaar zijn, produceren, beslissen en aan het woord komen.

En waar zitten de vrouwen? De situatie is een beetje vergelijkbaar met het citaat van de Guerrilla Girls over de kunstwereld: “do women have to get naked to get into the museums”? Vrouwen worden wel getoond (meestal op een specifieke seksistische manier, als object om producten of magazines te verkopen, om naar te gapen, zolang ze maar niks zeggen), maar hoeveel regisseuses, hoeveel journalistes, hoeveel radioprogrammeuses, hoeveel hoofdredactrices zijn er aan het werk? Hoeveel vrouwen zijn er die de inhoud van de media mee bepalen of creëren?

Het is niet moeilijk om het gender(on)evenwicht van mediaorganisaties na te gaan: tellen maar! Hoeveel vrouwelijke journalisten zijn er en hoeveel mannelijke? Hoeveel vrouwen in invloedrijke posities in redacties en hoeveel mannelijke? Behandelen de vrouwen enkel de “typisch vrouwelijke” onderwerpen en de mannen de “algemene”? Hoe vaak worden vrouwen als experte geïnterviewd en waarover? Hierover is veel onderzoek gedaan en de resultaten zijn steeds bedroevend… (Zie o.a. Het boek Women & Media: a Critical Introduction door Byerly en Ross, 2006)

Continue reading “Reclaim the Media! deel 2 – wie spreekt?”

Vreemd filmpje van de week – Dear Woman We Apologize

 

Questions? Comments?

Antifeminisme Bingo tijd!

Wat doe je als je elke keer opnieuw in discussies dezelfde – en vaak tegenstrijdige – argumenten tegen feminisme hoort? Maak er een bingo-kaart van!

Klik hier voor de bingokaart in tekstformaat.

Tip: uitprinten en ronddelen aan mensen die dergelijke uitspraken doen. Misschien kan het ze helpen wat inzicht te verwerven, zoniet, toch goed gelachen. Er is ook al een deel twee met nog meer leuke argumenten.

Nog grappige, bijvoorbeeld de evolutionaire psychologie bingo kaart (klik erop om te vergroten):

Continue reading “Antifeminisme Bingo tijd!”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑