Zoeken

De Tweede Sekse Voorbij

Never again is now // Down with transphobia

Tag

religie

De vrouw als godheid: mythe, suikerzoet verhaal of hardnekkige patriarchale ontkenning?

door Debby Van Linden

sleeping lady of malta stone statuette
The sleeping lady of Malta.

Bij de Egyptische bevolking werd ze ‘Noet’ genoemd, met Isis als haar dochter, de Incacultuur spreekt dan weer van ‘Pacha Mama’, wij noemen ze ‘Moeder Aarde’ of ‘Moeder Natuur’, in de christelijke religie wordt ze weerspiegeld door Anna, moeder van Maria en grootmoeder van Jezus en de Griekse cultuur sprak van ‘Gaia’. In wetenschappelijke kringen wordt haar bestaan als ‘onwaarschijnlijk’ bestempeld en de daaraan verbonden hypothese over het bestaan van vroege matriarchaten ontkend. Archeologische vondsten van talloze vrouwenbeeldjes worden als ‘seksgodinnen’ en ‘Venussen’ afgedaan.

Vrouwenkringen, sommige feministische milieus, heksengroeperingen, Turkse musea en een groepje archeologen hangen een andere visie aan: zij refereren naar opgravingen, hedendaagse matriarchale/matrilineaire culturen en volksgebruiken om hun overtuiging kracht bij te zetten. Twee bekende namen die deze visie archeologisch documenteren zijn Marija Gimbutas en James Mellaert: waar Gimbutas ettelijke vreedzame culturen met vrouwenbeeldjes op kaart zette, toonde Mellaart in het Turkse Catal Hüyük een tempel in vrouwenlichaamvorm aan.

Doorgaan met het lezen van “De vrouw als godheid: mythe, suikerzoet verhaal of hardnekkige patriarchale ontkenning?”

Bekentenis van een religieus feminist

Een bijdrage van Sophie Vanonckelen.

Bekentenis van een religieus feminist

Ik beken. Ik ben één van die mensen die zich ondanks alle redelijke tegenargumenten niet kan overgeven aan het atheïsme. Drie weken heb ik ooit geprobeerd om atheïst te zijn, om ferm en volmondig te beamen dat er niets méér is, dat het licht uitgaat en dat alle gelovigen naïeve nozems zijn die hun eigen sterfelijkheid niet kunnen accepteren en samenspannen om de vrouw aan de haard te houden.

Het was en is nog steeds mijn grootste probleem met religie. Elke godsdienst, inclusief het door progressieve westerlingen zo liefdevol omarmde boeddhisme, komt met een set waarden en normen die erg ver staan van mijn feministische overtuigingen. De emancipatie van vrouwen, homo’s en het veelkleurige zootje queers, transgenders, etc., staan niet bepaald hoog op de agenda van moefti’s, pausen en lama’s. De veelal mannelijke hiërarchieën van de wereldgodsdiensten deinzen er niet voor terug om met de regelmaat van de klok mysogyne en homofobe uitspraken te doen.

Doorgaan met het lezen van “Bekentenis van een religieus feminist”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑