Zoeken

De Tweede Sekse blog

feminists of the world unite!

Tag

praktijk

Mannen en feminisme

Mannen.

Hoe zit het nu met die mannen, wat moeten feministes daar eigenlijk mee? Ze allemaal in de soep draaien, of verwelkomen als bondgenoten? Zijn het Trojaanse paarden in de beweging, slapen we met de vijand als we hetero zijn, zijn feministes mannenhaatsters, moeten we voorbij gender kijken, en naar wat dan wel? Is het een slecht teken dat mannen de opnamestudio’s van M!LF nog niet in brand hebben gestoken omwille van misdaden tegen de mensheid?

En, even serieus nu: wat is de rol van mannen in de feministische beweging? Wat zou die kunnen zijn? Wat is de kijk van feministes op mannen als mensen, als groep, als mogelijke bondgenoten?

1. Inleiding
2. Wat is feminisme
3. Mannen verwelkomen in de beweging

4. Wat kunnen mannen doen – hoe kan je als man een nuttige bondgenoot zijn?
5. Misbruik van feminisme
6. Enkele praktische problemen met mannen in de beweging
7.
Enkele nuttige organisaties, websites, teksten

Met dank aan rebelsister voor de vele suggesties.

1. Inleiding

As I watched guys trying to prove their fantasy of manhood–by doing dirt to women, making fun of queers, putting down people of other religions and races–I realized they were doing something really negative to me too, because their fear and hatred of everything “nonmanly” was killing off something in me that I valued.

That’s why I feel a connection to feminism. I want a humanity that is not measured against the cult of masculinity. I want a selfhood that does not reject fine parts of myself just because they are not “manly.” I want courage to confront the things men have done in the world that are damaging to women and that are also leaving no safe space for the self I hope to be.

—John Stoltenberg, Why I Stopped Trying to be a Real Man

In deze tekst ga ik wat nadenken / vaststellen / filosoferen over mannen en feminisme. Ik denk dat het voor iedereen duidelijk is dat mannen vandaag de dag niet zo’n grote rol spelen in de feministische beweging. Alle mensen hebben een rol te spelen voor onze bevrijding uit seksistische onderdrukking maar ik ga ook dieper ingaan op enkele belangrijke misvattingen omtrent mannen en feminisme die volgens mij een goed begrip van het probleem tegengaan. Aan alle mannen die serieus werk willen verrichten tegen seksisme: jullie zijn welkom – kijk zeker ook eens achteraan dit artikel voor enkele nuttige websites, organisaties en tips.

Ik ga in deze tekst niet op alle aspecten in, ik pretendeer geen volledigheid, ik voel wel al een deel twee aankomen :-). Bijvoorbeeld over gender, essentialisme, vrouwenruimtes, transgender personen en feminisme en mijn persoonlijke ervaringen met mannen en feminisme ga ik later nog schrijven. In deze tekst geef ik tips en een mogelijk feministisch pad om te bewandelen voor mannen – alle suggesties zijn welkom om dit aan te vullen.

Voor een inleiding over seksisme / patriarchaat / genderrollen, klik hier (kan nodig zijn om onderstaande tekst goed te kunnen volgen). Ik beschouw seksisme als een systeem van onderdrukking, dat wil zeggen o.a. dat mannen als groep daar privileges uit halen die vrouwen als groep niet hebben, maar eveneens dat alle mensen minder zijn onder dat systeem dan we zouden kunnen zijn. En de praktijk is nog wat complexer: mensen zijn op vele manieren bevoordeeld / benadeeld in deze wereld, vandaar ook het nut van kruispuntdenken. Feminisme is dan ruwweg de beweging tegen die seksistische onderdrukking (maar klik hier voor meer…)

Continue reading “Mannen en feminisme”

Advertenties

Anarcha-feminisme: Waarom Anarcha + Feminisme?

anarchafemherstoryweb

Deze tekst over anarcha-feminisme is een eerste deel van een reeks over verschillende soorten feminisme op deze blog. Andere feminismes die aan bod zullen komen zijn onder andere radicaal feminisme, socialistisch feminisme, derde golf feminisme en transfeminisme.

Anarcha-feminisme kan eenvoudigweg omschreven worden als anarchistisch feminisme of feministisch anarchisme. Waarom die combinatie: anarcha + feminisme? Waarom is alleen anarchisme voor zelfverklaarde anarcha-feministes [1] niet genoeg? En waarom voldoet de term feminisme voor hen ook niet altijd? Dat zullen we dadelijk bekijken.

Zelf kwam ik eerst in contact met feminisme en later pas met anarchisme. Wat feminisme betekende was vanaf het begin al duidelijk voor me. Ik heb er nooit vooroordelen over gehad of negatieve connotaties aan verbonden. Natuurlijk is mijn kennis en affiniteit met feminisme ondertussen wel gegroeid, maar het is voor mij altijd heel logisch geweest om mezelf feministe te noemen en het feminisme als iets positiefs te zien. Bij anarchisme lag dat anders. Ik ging er van uit dat anarchisme en anarchie gelijk stond aan chaos en destructie. En daar zag ik niet echt het nut van in. Het was dan ook een beetje verwarrend toen ik zelfverklaarde anarchistes heel leuke projecten zag opstarten zoals volxkeukens, weggeefwinkels, DIY festivals en acties voor een betere wereld. Waarom noemden zij zich anarchist? In de geschiedenisles had ik immers heel andere verhalen gehoord over anarchie dan wat ik om me heen zag. Ik moest mijn ideeën over anarchisme dus heel wat bijschaven en begon me er steeds meer in te vinden.

Continue reading “Anarcha-feminisme: Waarom Anarcha + Feminisme?”

Zines en feminisme

img_7293webFeministen hebben altijd al hun eigen ideeën in teksten gegoten en deze teksten gepubliceerd. In de tweede feministische golf rond de jaren ’70 richtten feministes hun eigen uitgeverijen op en publiceerden ze hun eigen boeken, magazines en pamfletten. In het Nederlandse taalgebied waren er toen bijvoorbeeld de uitgeverijen De Bonte Was en Feministische Uitgeverij Sarah. Dolle Mina (Gent) maakte hun eigen “Rode Boekje” Van De Vrouw(en). Ook ontstonden er in die periode feministische boekhandels die nu jammer genoeg nauwelijks nog bestaan. Feministische tijdschriften zijn er natuurlijk wel nog, zoals bijvoorbeeld de Amerikaanse magazines Bitch en Bust en in Nederland Lover. Feministische organisaties hebben vaak ook hun eigen nieuwsbrief of magazine (zoals Gynaika en Rosa).

Ongeveer gelijktijdig met de tweede golf ontstond punk. Het centrale begrip waarrond punk was en is opgebouwd is “do it yourself” (DIY). Dat wil zeggen dat punkers zelf hun muziek schrijven, opnemen, en uitbrengen in eigen beheer. Dit doen ze niet alleen uit noodzaak (omdat platenmaatschappijen geen interesse zouden hebben) maar het is vooral een bewuste keuze. Punkers willen namelijk niet mee doen in de kapitalistische muziekindustrie en vermijden daarom zo veel mogelijk om afhankelijk te worden van commerciële platenmaatschappijen, distributiekanalen, opnamestudio’s en mainstream media. Om onafhankelijk te kunnen blijven van de officiële media zorgen punkers zelf voor de berichtgeving over hun muziek, activiteiten en politieke ideeën. Dus begonnen ze in de tweede helft van de jaren ’70 zines (ook soms “fanzines” genoemd) te schrijven. Zines zijn zelfgemaakte magazines of boekjes, vaak heel goedkoop gemaakt en zonder winstbejag. Deze zines waren niet nieuw. Andere mensen, vooral science-fiction liefhebbers, maakten er ook al gebruik van. Maar vanaf het ontstaan van punk begon het aantal zines enorm toe te nemen. De technologische ontwikkelingen die het betaalbaar en steeds makkelijker maakten om boekjes te reproduceren, droegen ook bij aan de toename van zines. Continue reading “Zines en feminisme”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑