Zoeken

De Tweede Sekse

feministisch verzet

Tag

organisatie

Als paddenstoelen uit de grond: overal feminisme!

Oproep: feministes gezocht!

De Tweede Sekse blog wil de mogelijkheid bieden om zoekertjes door te sturen voor de start of steun van feministische groepen en projecten. We zullen deze oproepjes op onze blog bundelen om feministische initiatieven en activistes te ondersteunen. Ben je op zoek naar een feministische organisatie waar je woont om je je bij aan te sluiten? Zoek je medefeministes om een nieuwe actiegroep of ander project op te richten? Mail ons je zoekertje!

Laat ons weten:

  • wat je zoekt (bv schrijfsters, actiegroep…)
  • wat je zou willen doen (feministische posters ontwerpen, straatacties organiseren, leesgroepje oprichten…)
  • waar (je gemeente/regio, zowel België als Nederland)
  • en wat je e-mailadres is (als je liever niet wil dat je e-mailadres hier gepubliceerd wordt, dan kunnen reacties naar de Tweede Sekse gemaild worden en sturen wij ze door naar jou)

Contacteer ons op tweedesekse@gmail.com of reageer onderaan op dit artikel.

Enkele bestaande actieve feministische autonome groepen en projecten:

Als je in de buurt woont van deze feministische groepen, contacteer hen, word actief en sluit je bij hen aan!

Doorgaan met het lezen van “Als paddenstoelen uit de grond: overal feminisme!”

Pleidooi voor een oncool feminisme

– over de noodzaak van solidariteit –

Het f-woord is uit de gratie gevallen in populaire media en bij velen. De negatieve stereotypering van feministes is geslaagd: het woord ‘feministe’ roept associaties op als klagerig, preuts, overbodig, drammerig, ouderwets, BH-verbrandend, behaard en ga zo maar door. Hoewel veel mensen feministische ideeën of idealen hebben, zijn ze daarom toch weigerachtig zichzelf feministe te noemen. We zijn voor emancipatie, maar we noemen ons geen feministe. De definiëring van feminisme als ‘strijd voor de bevrijding van vrouwen als groep’ is al helemaal als oudbollig en afgedaan bestempeld, tot een prop gefrommeld en in de prullenmand gegooid – ook door feministes. Het is tegenwoordig niet hip om over feminisme te spreken, laat staan in strijdbare termen. We mogen niet meer zeggen dat vrouwen onderdrukt zijn. Dat er nog een strijd te voeren is. Want ‘mannen zijn ook onderdrukt’. En ‘we mogen vandaag de dag toch veel, als vrouw’. ‘Vrouwen krijgen kansen genoeg, ze moeten ze gewoon grijpen’. Ziehier een pleidooi voor een herpolitisering van het feminisme, voor een stevige ruk naar links in deze tijden van individualisme.

‘Feminisme’ onder het stof geraakt

Door de strijd van de vrouwenbewegingen in de eerste en tweede golf hebben we vandaag allerlei verworvenheden: vrouwen hebben stemrecht, abortus is niet meer onwettelijk, we kunnen uit werken gaan, een bankrekening openen, er is kinderopvang (zij het te weinig), er bestaan vluchthuizen (zij het tegen betaling), de nieuwe man helpt af en toe met de strijk, en ga zo maar door. Al deze realisaties van het feminisme worden tegenwoordig als vanzelfsprekend beschouwd. Het zijn geen strijdpunten meer. Wie nog meer rechten wil voor vrouwen als groep, is al gauw een doordramster en wil teveel. Vrouwen verdienen minder? Er is een ongelijke jobverdeling op de arbeidsmarkt? Vrouwen zijn oververtegenwoordigd in de armoede? En ondervertegenwoordigd op beslissingsniveau en in de publieke sfeer? Er is te weinig kinderopvang? Je moet betalen voor een vluchthuis? Een verkrachter wordt zelden of nooit veroordeeld? … “Niet mijn probleem: mijn leven is geregeld/gaat vlot/ik heb geen zorgen” en “Wie echt wil, zich inzet, kansen grijpt, kan een probleemloos leven hebben” zijn vaak gehoorde dooddoeners, die de nood aan gezamenlijk sociaal verzet van tafel schuiven.

Doorgaan met het lezen van “Pleidooi voor een oncool feminisme”

Finn Mackay over de invulling van het “f-woord”, de rol en de toekomst van de vrouwenbeweging, en de rol van mannen daarin

Finn Mackay is een radicale lesbische feministe die al meer dan vijftien jaar actief is in de vrouwenbeweging. Ze richtte in 2004 het London Feminist Network op, dat de Reclaim the Night-optocht in London weer in het leven riep. Ze is ook medeoprichtster van de Feminist Coalition Against Prostitution.

Ze sprak op de conferentie Feminism in London 2010 inspirerend en vol vuur over enkele hete hangijzers in de huidige vrouwenbeweging: de nood aan een andere invulling van het begrip “feminisme”, het belang van individuele keuzevrijheid, het herpolitiseren van de vrouwenbeweging, de rol van mannen, de legitimiteit van ruimtes voorbehouden voor vrouwen.

Hieronder zijn enkele stukken van haar krachtige slotspeech in vertaling opgenomen (met toestemming van Mackay; voor betere leesbaarheid van tussentitels voorzien).

Doorgaan met het lezen van “Finn Mackay over de invulling van het “f-woord”, de rol en de toekomst van de vrouwenbeweging, en de rol van mannen daarin”

Denk mee! Naar een strategie voor de feministische beweging

De vrouwendag van dit jaar is wat anders dan andere jaren. Dit jaar leggen we de focus op de feministische en vrouwenbeweging zelf, en kijken we waar we staan en welke weg we te gaan hebben. Daarbij mag een kritische zelfevaluatie niet ontbreken. Bovendien is het een uitgelezen moment om ook eens na te denken over wat we precies willen en hoe we dat gaan bereiken. De wereld van nu is niet meer de wereld van de vorige generaties, dus ook daar moeten we rekening mee houden als we een feministische beweging willen uitbouwen.

Dat hoort volgens mij toe aan de hele beweging om daar collectief over na te denken. Vandaar deze oproep: denk zelf mee, bijdragen zijn welkom! Ik hoop zelf nog veel te leren over de strategie, toekomstplannen en actiemethoden van de feministische beweging. En hopelijk is dit het begin van een lange reeks teksten en vruchtbare discussies en nieuwe actiemethoden die ons kunnen helpen een succesvolle beweging uit te bouwen…

PS vooraf inschrijven is noodzakelijk voor deze vrouwendag, alle info op vrouwendag.be.

Vrouwen Overleg Komitee – memo voor verkiezingen

Het Vrouwen Overleg Komitee (VOK), een feministische organisatie die o.a. de jaarlijkse vrouwendag op 11 november organiseert, heeft een tekst met verlangens voor de komende regeerperiode gestuurd naar de Vlaamse partijen.

Vijf verlangens voor de komende legislatuur

  • De Vlaamse overheid subsidieert de CAW’s met residentiële werking, waaronder de vluchthuizen, bijkomend voor de werkingskosten zodat de cliënten voortaan enkel nog de verblijfskosten in strikte zin moeten betalen.

  • De Vlaamse overheid heet vrouwen met een hoofddoek expliciet welkom als werkneemsters.

  • De Vlaamse overheid stimuleert vaders om zorgverlof op te nemen en voert een campagne die een positief beeld schetst van mannen en zorg.

  • Er komt een decretale verankering van de niet-zuilgebonden vrouwenorganisaties en in de commissie diversiteit van de SERV wordt een genderplatform opgenomen.

  • Het thema gender wordt uitdrukkelijk opgenomen in de lerarenopleidingen en nascholingsinitiatieven en in de eindtermen voor het basis- en secundair onderwijs gaat aandacht naar genderidentiteit en seksuele identiteit.

Verder nog interessante punten: het VOK blijft zich tegen het hoofddoekenverbod uitspreken, gelukkig, en eist ook dat er terug cursussen en opleidingen vrouwen- en genderstudies komen.  Er zijn ook eisen omtrent meer aandacht voor partnergeweld, hulpverlening en vluchthuizen, en nog een heel belangrijke: arbeidsduurvermindering.

“Het VOK houdt vast aan de eis van collectieve arbeidsduurvermindering met behoud van loon. Het VOK is van mening dat zo’n collectieve arbeidsduurvermindering het voor vrouwen én mannen mogelijk zal maken om hun privé-leven, werk, engagementen en vrije tijd op een kwaliteitsvolle manier te combineren.”

De volledige tekst is te lezen op www.vrouwendag.be.

Feministische leesgroepen – Antwerpen en Gent

feminism_radical_notionFeministische leesgroepen zijn een leuke en gezellige manier om veel bij te leren over feminisme, om andere feministes te ontmoeten, om eindelijk eens een serieuze discussie te hebben of gewoon een paar vragen te kunnen stellen. Meestal is het aantal mensen dat deelneemt eerder beperkt, wat het des te gezelliger en persoonlijker maakt. Ik ken zelf momenteel twee leesgroepen, één in Antwerpen en één in Gent, allebei aanraders! Als iemand nog feministische leesgroepen kent in België, graag reactie!

Leesgroep Gent

De Gentse leesgroep is een onderdeel van de werking van de Feministische Actiebende. We komen één keer per maand samen, meestal op de eerste dinsdagavond van de maand. Iedereen is welkom, en de teksten zijn meestal goed leesbare basisteksten voor mensen die nog niet veel gelezen hebben over feminisme. Geen postmodern gezwets, de teksten hebben een duidelijke en leesbare inhoud en stellingname.

Website: http://leesgroepgent.wikispaces.com/

Volgende onderwerpen: lesbisch/feministisch, schoonheidsidealen, pornocultuur…

Leesgroep Antwerpen

De Antwerpse leesgroep is een op zichzelf staande groep en bestaat al veel langer dan de Gentse. Recent zijn ze opnieuw gestart met een groepje enthusiaste nieuwe mensen. Iedereen is welkom, de teksten hier zijn ook goed leesbaar en interessant.

Website: http://leesgroepje.wikispaces.com/

Hieronder volgt wat meer info over deze leesgroep:

Doorgaan met het lezen van “Feministische leesgroepen – Antwerpen en Gent”

Zines en feminisme

img_7293webFeministen hebben altijd al hun eigen ideeën in teksten gegoten en deze teksten gepubliceerd. In de tweede feministische golf rond de jaren ’70 richtten feministes hun eigen uitgeverijen op en publiceerden ze hun eigen boeken, magazines en pamfletten. In het Nederlandse taalgebied waren er toen bijvoorbeeld de uitgeverijen De Bonte Was en Feministische Uitgeverij Sarah. Dolle Mina (Gent) maakte hun eigen “Rode Boekje” Van De Vrouw(en). Ook ontstonden er in die periode feministische boekhandels die nu jammer genoeg nauwelijks nog bestaan. Feministische tijdschriften zijn er natuurlijk wel nog, zoals bijvoorbeeld de Amerikaanse magazines Bitch en Bust en in Nederland Lover. Feministische organisaties hebben vaak ook hun eigen nieuwsbrief of magazine (zoals Gynaika en Rosa).

Ongeveer gelijktijdig met de tweede golf ontstond punk. Het centrale begrip waarrond punk was en is opgebouwd is “do it yourself” (DIY). Dat wil zeggen dat punkers zelf hun muziek schrijven, opnemen, en uitbrengen in eigen beheer. Dit doen ze niet alleen uit noodzaak (omdat platenmaatschappijen geen interesse zouden hebben) maar het is vooral een bewuste keuze. Punkers willen namelijk niet mee doen in de kapitalistische muziekindustrie en vermijden daarom zo veel mogelijk om afhankelijk te worden van commerciële platenmaatschappijen, distributiekanalen, opnamestudio’s en mainstream media. Om onafhankelijk te kunnen blijven van de officiële media zorgen punkers zelf voor de berichtgeving over hun muziek, activiteiten en politieke ideeën. Dus begonnen ze in de tweede helft van de jaren ’70 zines (ook soms “fanzines” genoemd) te schrijven. Zines zijn zelfgemaakte magazines of boekjes, vaak heel goedkoop gemaakt en zonder winstbejag. Deze zines waren niet nieuw. Andere mensen, vooral science-fiction liefhebbers, maakten er ook al gebruik van. Maar vanaf het ontstaan van punk begon het aantal zines enorm toe te nemen. De technologische ontwikkelingen die het betaalbaar en steeds makkelijker maakten om boekjes te reproduceren, droegen ook bij aan de toename van zines. Doorgaan met het lezen van “Zines en feminisme”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑