Zoeken

De Tweede Sekse

feministisch verzet

Tag

muziek

De feministische beweging in België vandaag: een scene report

mrr_368_cvr-300x390Vroeger schreef ik een klein riot grrrl zine met de naam Flapper Gathering. Ik amuseerde me toen met stukjes te schrijven over de feministische punkscene. Dit was een gewoonte in punkzines: bijvoorbeeld in het Amerikaanse zine Maximumrocknroll verschenen scene reports met wat er te beleven viel in de lokale punkgemeenschappen in verschillende landen, de bands die er waren, de zines die er geschreven werden, de distros en platenlabels, de collectieven die optredens organiseerden, de zaaltjes… Maar in Maximumrocknroll ging de aandacht vooral naar mannengroepen terwijl ik onvermoeibaar zocht naar de zeldzame vrouwenbands of feministische zines die bestonden in dit belgenlandje. Ik ontdekte dat ik niet de enige was die bezig was met punk en feminisme, hoewel dat vaak zo leek.

flapper%20gathering%201%20coverVia riot grrrl en feministische punk ben ik in de feministische beweging beland en begon ik daarin actiever te worden. Nu vind ik het nog steeds leuk om de (autonome) feministische beweging in kaart te brengen. Daarom leek het me een goed plan om daar een stukje over te schrijven op deze blog. In een eerdere tekst over strategie bedacht ik dat een soort databank met feministische projecten in België erg nuttig zou kunnen zijn. Dit “scene report” kan dan een begin zijn. Ik volg hierin voor een stuk de indeling van diezelfde tekst over wat er nodig is om een beweging op te bouwen en een revolutie te starten.

Doorgaan met het lezen van “De feministische beweging in België vandaag: een scene report”

Feministische muziek, deel 10 – enkele nieuwe bands om te checken

Soms besef ik dat ik niet meer helemaal kan volgen met de huidige golf van DIY feministische/vrouwenbands. De namen die spontaan in me opkomen als ik een lijstje van favoriete bands moet opsommen zijn bands die niet meer bestaan of al heel wat jaren meegaan zoals L7, Lost, Happy Home Makers, Protestera, Harum Scarum, Kittie en Beyond Pink. Dus daar moest dringend iets aan gedaan worden. Vorig jaar ben ik naar 2 buitenlandse Ladyfests geweest, en daar kwam ik veel verrassende nieuwe bands tegen. Ook platenlabels zoals Emancypunx Records bieden vers luistervoer.

Hieronder vind je 9 female-fronted en vaak ook feministische bands die mij bijzonder aanspraken, enkele bands om in de gate te houden (en te beluisteren, live te gaan bekijken en te promoten):

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 10 – enkele nieuwe bands om te checken”

Verslag – De lesbiennes komen er voor uit! (colloquium L-Festival)

Zaterdag 23 november 2013 in Amazone, Brussel

IMG_8020web

November lijkt echt de queer-feministische maand in Brussel. Als je naar feministische/LGBTQ films, feestjes, workshops, lezingen of optredens wil gaan, dan is Brussel op dat moment the place to be. Pink Screens (queer filmfestival), Van Alle Genders Thuis (trans/intergenderfestival door Genres Pluriels) en L-Week (dat nu L-festival heet) zijn een jaarlijkse traditie geworden in november. Al deze festivals duren een week of langer, dus je kunt echt voor een maand in Brussel verblijven en bijna elke dag iets leuks/interessants doen. Het is alsof je een maand lang naar een ladyfest gaat.

Ik moet toegeven dat ik zelf wel weinig geprofiteerd heb van al die festivals dit jaar. Maar een activiteit waar ik wel naartoe MOEST gaan was een colloquium over de strijd van lesbiennes en feministes dat op het programma stond van het L-festival. De thema’s en enkele vriendinnetjes als spreeksters gaven de doorslag. De meeste lezingen waren in het Frans, dus vergeef uw verslaggeefster als ze niet alles heeft verstaan.

Doorgaan met het lezen van “Verslag – De lesbiennes komen er voor uit! (colloquium L-Festival)”

4 jaar schrijven – van virtuele tot muzikale ontmoetingen

toemdiedoemIn oktober vierde De Tweede Sekse blog haar vierde verjaardag. Een half jaar na de opstart schreef ik zelf mijn eerste bijdrage. Toen ik 4 jaar geleden uitgenodigd werd om deel uit te maken van het redactieteam van De Tweede Sekse wist ik niet of ik wel genoeg schrijfinspiratie ging hebben. Ik schreef wel in mijn eigen feministische zines, maar daarin stonden toen vooral reisverslagjes en strips. Een blog was veel directer en leek om een ander soort van teksten te vragen. Maar toch aanvaardde ik het aanbod en ik heb er zeker geen spijt van.

Mijn zines schreef en schrijf ik meestal in het Engels, waardoor het een grote stap leek om nu in het Nederlands m’n zeg te doen. Engels is soms een soort van schild en doet teksten beter klinken, hetzelfde met liedjesteksten. Zou ik wel tevreden zijn van wat er uit mijn Nederlandstalige pen ging kruipen? Maar dat bleek goed mee te vallen, eigenlijk vloeide alles er nog vlotter uit, en buiten enkele onvertaalbare of moeilijk vertaalbare Engelse termen (zoals “empowering”, “gender” en “harassment”), is m’n Nederlandse woordenschat natuurlijk veel uitgebreider.

Doorgaan met het lezen van “4 jaar schrijven – van virtuele tot muzikale ontmoetingen”

Feministische muziek deel 9 – Ladyfest

Lady-wat?

Ladyfest is een feministisch non-profit DIY festival dat op allerlei plaatsen over de hele wereld georganiseerd wordt. Vrouwelijke artiestes staan centraal, maar het grootste deel van het programma is toegankelijk voor iedereen (behalve soms bepaalde workshops enkel voor vrouwen). Er is niet enkel muziek, maar je kan er ook deelnemen aan workshops en acties en genieten van films en tentoonstellingen. Verder vind je er vaak lezingen, performances en spoken word, een marktje met zines en handwerk, eten, en nog veel meer. De feministische invloed is duidelijk zichtbaar in de geëngageerde kunst gemaakt door vrouwen, debatten over feministische thema’s en workshops over zelfverdediging, techniek, skaten en andere traditioneel-mannelijke bezigheden. Ladyfest is een festival door vrouwen, voornamelijk gericht op vrouwen (maar iedereen is welkom) om vrouwen te stimuleren om zelf creatief en actief aan de slag te gaan, om feministische netwerken op te bouwen en kennis, vaardigheden en ervaringen te delen en om ons samen te engageren tegen alle uitingen van seksisme. Ook al is het kernidee hetzelfde, toch is ieder Ladyfest anders en uniek en wordt het festival bepaald door de lokale context en de ideeën en smaak van de organisatrices.

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek deel 9 – Ladyfest”

Whitney Houston overleden – 11 februari 2012

Zangeres Whitney Houston stierf op 11 februari 2012 in Beverly Hills (Los Angeles), ze werd 48 jaar oud.

In mijn jeugd luisterde ik stiekem naar haar muziek, ik verstopte de cd die ik van haar had achter mijn “coolere” cds (yep, shame on me!). Tsja, ik had wel meer te verbergen toen… Vorig jaar was ik met mijn beste vriendin bij station Antwerpen-centraal frietjes aan het eten terwijl de tv Whitney Houstons beste hits speelde, een geweldige ervaring! En toen merkten we nog eens hoeveel mooie hits ze had geschreven.

Op Youtube verscheen zodra haar overlijden bekend werd allerlei vrouwenhatend commentaar. Het is maar Youtube zeggen mensen wel eens, maar Youtube is ook een reflectie van de wereld waarin we leven. Als er bij haast elke vrouwelijke performer commentaar staat variërend van platte grapjes tot gruwelijke haatboodschappen kunnen we daar wel conclusies uit trekken: er is nog veel werk aan de winkel.

Youtube commenters on a video of Whitney Houston performing "I will always love you". Two hateful commentrs: "Bitch be dead. Imma grab a beer" en "RIP!!!! (With my cock out of my pants freely)"
Dit is vrouwenhaat.

Maar laten we de haters verder negeren en gewoon haarzelf aan het woord laten…

Doorgaan met het lezen van “Whitney Houston overleden – 11 februari 2012”

Feministische muziek, deel 8 – Scandinavische grrrlpunk

De Scandinavische landen zijn niet enkel op vlak van campagnes tegen geweld op vrouwen, prostitutiebeleid en gender equality een voorloper, maar ook op vlak van feministische (punk)muziek! Het is iets waar ik best wel jaloers op ben eigenlijk… Was er in België maar zo’n grrrl muziekscene zoals in bijvoorbeeld Zweden of Finland!

Luister maar…

 

Beyond Pink:

 

Drain STH:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 8 – Scandinavische grrrlpunk”

Feministische muziek, deel 7 – X-Ray Spex

Op 25 april 2011 is Polly Styrene (echte naam Marianne Joan Elliott-Said), zangeres van de Britse punkband X-Ray Spex, overleden. Vandaar dit eerbetoon aan haar op deze blog. X-Ray Spex was actief in de tweede helft van de jaren ’70 maar heeft later nog enkele reünieconcerten gespeeld. De band bracht slecht 5 singles en 2 studioalbums “Germ Free Adolescents” (1978) en “Conscious Consumer” (1995) uit, die allemaal gekenmerkt werden door Polly’s unieke stem. Ook opvallend was het gebruik van een saxofoon in hun punkmuziek. Daarnaast heeft Polly Styrene ook een solocarrière uitgebouwd. Haar recentste solo-CD kwam uit in maart van dit jaar.

Het bekendste liedje van X-Ray Spex is “Oh Bondage Up Yours” (later onder andere gecoverd door Free Kitten, een zijproject van Kim Gordon van Sonic Youth). Ook al denken velen dat die nummer over bondage en sm gaat, is het eigenlijk een aanklacht tegen het kapitalisme en het consumentisme. De songtekst begint met “Some people think little girls should be seen, not heard. But I think: oh bondage up yours!”

Hier een live versie van “Oh Bondage Up Yours”:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 7 – X-Ray Spex”

Feministische muziek deel 6 – Take Back The Night strijdliedjes

Take Back The Night – ook wel Heksennacht genoemd in Nederlandstalige streken – is een feministische campagne tegen geweld op vrouwen. Deze actie bestaat meestal uit een optocht, wake of betoging waarbij (meestal alleen) vrouwen ‘s nachts de straat innemen, hun bewegingsvrijheid en recht-om-met-rust-gelaten-te-worden-waar-we-ook-gaan-en-staan opeisen en zich verzetten tegen alle vormen van geweld tegen vrouwen [1].

Zo’n Take Back The Night actie kan een stille optocht zijn, maar er kan ook muziek gespeeld worden of er kunnen slogans geroepen worden. In de jaarlijkse Heksennacht in Gent gaat er vaak een sambaband mee zoals Famba of Rhythms of Resistance en worden er tijdens of na de optocht liedjes gezongen. Er zijn heel wat (strijd)liedjes geschreven met als thema geweld tegen vrouwen. Voor de Nederlandse Heksennachten werden heuse liedjesboekjes gedrukt. Daarin stonden feministische songteksten die op bekende melodieën waren geschreven zodat iedereen ze vlot kon meezingen.

Al in de tweede feministische golf werden strijdliedjes verzonnen om tijdens acties tegen geweld op vrouwen te zingen. Enkelen liedjes kan je terugvinden in het online archief over de vrouwenstrijd in Nederland “Vrouwen Nu Voor Later”. Tegenwoordig heb je onder andere the Raging Grannies en the Radical Cheerleaders die voor muzikale begeleiding van acties zorgen. Hier een voorbeeld van zo’n radicale cheer:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek deel 6 – Take Back The Night strijdliedjes”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑