Zoeken

De Tweede Sekse

Solidariteit werkt!

Categorie

Uncategorized

Sexism 2.0. Why Robocop and his friends should keep feminists awake.

Lady robotWhile artificial intelligence (AI) is becoming a part of everyone’s life whether that is at the office, at school or at home, few are those who question and care about the sources and possible impact of AI on our future generations. It is not the amount of blockbusters displaying apocalyptic scenes of humanoid robots taking over the world that is lacking, though none of them seem to tackle the possible challenge machines might represent in our struggle toward a more equal and humanist society. Recent studies however suggest the danger is real as they highlight AI tend to be sexist and racist[1] and besides the way robots act, the way they look and what they are created for also reflects and reinforces a stereotypical civilization.

Continue reading “Sexism 2.0. Why Robocop and his friends should keep feminists awake.”

Advertenties

Feministische muziek deel 9 – Ladyfest

Lady-wat?

Ladyfest is een feministisch non-profit DIY festival dat op allerlei plaatsen over de hele wereld georganiseerd wordt. Vrouwelijke artiestes staan centraal, maar het grootste deel van het programma is toegankelijk voor iedereen (behalve soms bepaalde workshops enkel voor vrouwen). Er is niet enkel muziek, maar je kan er ook deelnemen aan workshops en acties en genieten van films en tentoonstellingen. Verder vind je er vaak lezingen, performances en spoken word, een marktje met zines en handwerk, eten, en nog veel meer. De feministische invloed is duidelijk zichtbaar in de geëngageerde kunst gemaakt door vrouwen, debatten over feministische thema’s en workshops over zelfverdediging, techniek, skaten en andere traditioneel-mannelijke bezigheden. Ladyfest is een festival door vrouwen, voornamelijk gericht op vrouwen (maar iedereen is welkom) om vrouwen te stimuleren om zelf creatief en actief aan de slag te gaan, om feministische netwerken op te bouwen en kennis, vaardigheden en ervaringen te delen en om ons samen te engageren tegen alle uitingen van seksisme. Ook al is het kernidee hetzelfde, toch is ieder Ladyfest anders en uniek en wordt het festival bepaald door de lokale context en de ideeën en smaak van de organisatrices.

Continue reading “Feministische muziek deel 9 – Ladyfest”

De Tweede Sekse Blog Op Papier #1 – hoe bestellen?

Zoals je in de vorige post op deze blog al kon lezen is ons eerste zine – De Tweede Sekse Blog Op Papier #1 – net uit. Het zine werd gepresenteerd op de stand van FEL tijdens de Alternatieve Boekenbeurs. Het bevat een selectie van teksten die ook op deze blog te vinden zijn.

Inhoud?

– Wat is onderdrukking
– Wat is patriarchaat
– Zines en feminisme
– Paternalisme – “goedaardig” seksisme
– Kruispuntdenken – intersectionaliteit
– Privileges en zelfkritiek
– Dagboek van een genderqueer feminist
– Dagboek van een genderqueer feminist 2: Monokini my ass
– DIY: seksistische reclame bashing in 5 simpele stappen
– Van Golven naar een Overstroming: een Introductie tot het Verleden en Heden van het Feminisme

Hoe kan je het zine kopen of distribueren?

Heel eenvoudig: stuur een mailtje naar FEL (feministisch collectief dat de zines verdeelt) met de vraag om een of meer exemplaren te bestellen. De kostprijs bedraagt de kopiekosten samen met de portkosten. Voor grote aantallen kan je ook de pdf-versie opvragen zodat je zelf kopies kan maken.

Telkens als de FEL ergens een infostand doet, zullen we ook weer het zine verkopen. Dus hou de website van de FEL in het oog voor nieuws daarover.

Blogzine #2

Het tweede nummer van het zine is ondertussen af en kan hier besteld worden.

Feministische muziek: Team Dresch en queercore

Bestaat er zoiets als feministische muziek? En waarom zijn feministes bezig met muziek? Bijvoorbeeld omdat we muziek mooi vinden, ontspannend, inspirerend, motiverend… Maar net zoals in andere vormen van (populaire) cultuur is de muziekwereld niet vrij van seksisme. Vrouwen die hun eigen bands oprichten en muziek schrijven en spelen, komen veel minder aan bod dan mannengroepen of groepen die enkel een vrouw hebben – typisch als zangeres – om een “sexy” imago te krijgen en zo meer te verkopen. Muziek gemaakt door vrouwen wordt ook steeds als “vrouwenmuziek” bestempeld – ongeacht de stijl die ze spelen -, bands die uit vrouwen bestaan worden “vrouwenbands” of “meidengroepen” genoemd – bij bands met alleen mannen wordt dit nooit gedaan, dat zijn “gewoon” muzikanten. Vrouwen en meisjes worden minder aangemoedigd om (bepaalde) instrumenten te spelen en bands op te richten. De berichtgeving over muzikantes en zangeressen in de pers is zelden seksisme-vrij en meestal wordt er commentaar over hun uiterlijk gegeven, meer zelfs dan over hun muziek of songteksten. Enzovoort.

Er zijn heel wat feministes die zelf muziek maken, in eender welk genre en met eender welke instrumenten. Feministische muziek heeft ook te maken met wat er gezegd en gespeeld wordt, en hoe. Teksten kunnen over allerlei feministische onderwerpen gaan: bijvoorbeeld over eigen ervaringen met zelfverdediging, over seksueel geweld, over vechten tegen seksisme in je omgeving, over lesbianisme, over abortus, over “sisterhood” en over het “f-woord” feminisme zelf. Veel feministische muzikantes maken harde muziek, die heel anders is dan “testosteronrock”. Platen worden wel eens in eigen beheer uitgebracht, zowel omdat dat een mooi grassroots idee is (en door het zelf te doen –DIY- behouden vrouwen de controle over hun werk), als omdat vrouwen die niet netjes binnen de mainstream afgeliktheid passen, geweigerd worden op de radio en bij grote platenmaatschappijen.

Daarom deze reeks over feministische muziek. We beginnen met de band Team Dresch en de queercore subcultuur waartoe zij gerekend kunnen worden. Volgende groepen en onderwerpen die in deze reeks (waarschijnlijk) besproken gaan worden zijn onder andere feministische platenlabels, radio, the Chicago Women’s Liberation Rock Band, L7, Bikini Kill, Ani DiFranco, foxcore en riot grrrl. Maar eerst dus Team Dresch… draai de volumeknop alvast omhoog!

team dresch

Als bijna twintiger was Donna Dresch een van mijn heldinnen. Ze speelde bas en gitaar in een groep die naar haar genoemd was (ondanks dat ze er niet in zong), had een platenlabel opgericht en schreef vroeger (fan)zines. Dat wilde ik ook allemaal doen. Ze ging daarnaast als “merch lady” mee op tour met groepen zoals Bratmobile, en was ook aanwezig op een van de optredens van Bratmobile in Utrecht (Nederland) waar ik zelf naartoe ben gegaan.

Continue reading “Feministische muziek: Team Dresch en queercore”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑