Zoeken

De Tweede Sekse

antiracistisch // radicaal // transinclusief

Categorie

Seksisme

AMP – De Afspraak over “België stemt voor Saudi-Arabië”

Recently different countries voted on who can seat in the CSW (Commission on the Status of Women). Belgium voted pro participation of Saudi Arabia. This unleashed a backlash with public opinion. In an important tv-show where they discuss hot topics on the national television, they apparantly found it okay to discuss this topic with only men…

The funny thing about this is that in Belgium there is a lot of discussion about saving our values and norms against migrants. There is islamophobia in our political system (we have a center-right and right government). But that same government that is proud of our women’s rights and says that we are superior in comparison with the countries in the Middle East has voted for Saudi Arabia to join the UN CSW. Hence the backlash of public opinion. Hence the hypocrisy of discussing about this topic with only men in this show.

Gender equality is NOT reached in Belgium, although a lot of politicians and citizens claim it has.

belgium discussing S-A in CSW_hoff.jpg

 

Hebben jullie zelf ergens ook een #AllMalePanel zien verschijnen en vinden jullie dat dit in het jaar 2017 niet meer zou mogen? Maak een foto of screenshot, laat het eerst via de Hoffsomerator lopen opdat de Hoffsome stempel erop staat en stuur deze door naar felfeminisme@gmail.com. Je mag altijd een korte tekst schrijven om uit te leggen waarom je het nodig achtte de #AllMalePanel in kwestie aan te kaarten. Wij zetten het met plezier op deze blog!

Advertenties

Wat als Marc Chagall Marcella heette?

marc-chagall-1887-1985-lcuyre-or-danseuse-au-cirque-impressionist-modern-art-auction-1920s-paintings-christies-1367573024_bGisteren was de laatste dag van de overzichtstentoonstelling van het werk van schilder Marc Chagall in het Museum voor Schone Kunsten in Brussel. Op de valreep ben ik nog gaan kijken, een dag eerder. Ik vind het werk van Chagall ontzettend fantasierijk en inspirerend en ook gewoon mooi. Een eerdere tentoonstelling die ik bezocht in de Ardennen met zijn litho’s (steendrukken) was ook prachtig.

6a00e54fe4158b8833017ee889e66d970dMaar ik wil hier geen recensie van de tentoonstelling of bespreking van Chagall’s schilderijen schrijven. Ik wou enkel even ingaan op een bedenking die ik had tijdens mijn bezoek aan de Museum voor Schone Kunsten eergisteren. Chagall is duidelijk een veel geprezen kunstenaar (en hij verdient dat ook volgens mij), maar ik vraag me af hoe zijn werk zou worden ontvangen als hij een vrouw zou zijn. Als Marc Chagall, Marcella heette, zou ze ook zoveel lof krijgen? Zou er voor Marcella een grote overzichtstentoonstelling in een groot museum georganiseerd worden? Zou de analyse van haar werk hetzelfde zijn? Of zou men beweren dat die huiselijke taferelen, liefdesparen en felle kleuren ongetwijfeld een vrouwelijke hand verraden? (Ze zullen altijd wel redenen vinden om kunst door vrouwen gemaakt als “vrouwelijk” te omschrijven). Zou Marcella’s kunst daarom als tweederangs worden afgedaan? Best wel aardig voor een vrouwelijke schilder? Duidelijk nageaapt van de Grote Mannelijke Kunstenaars, in plaats van beïnvloed door tijdgenoten en voorgang-st-ers? Zeker niet waardig om in de kunstgeschiedenisboeken opgenomen te worden, tenzij misschien in een klein paragraafje samen met al die andere vrouwelijke schilders. En waarschijnlijk was ze ook al lang weer vergeten, als er zelfs al ooit aandacht voor haar werk was geweest.

after-marc-chagall-jodie-marie-anne-richardson-traugott---aka-jm-art-Niemand die op dit moment Chagall als minderwaardige kunst, want door een man gemaakt, zal zien. Niemand die zijn onderwerpen, manier van schilderen, kleurenpalet, motieven als mannelijk zal bestempelen. Chagall was gewoon een kunstenaar, een mens, geen geslacht. Hij maakte kunst, geen gegenderde kunst. (Al speelt gender misschien wel mee, er wordt niet over gesproken in recensies en kunstenaarsoverzichten).

thCAHHNMD4Maar waarom kunnen we de kunst van kunstenaressen dan ook niet zo bekijken? Of zullen we eerst beginnen met mannelijke kunst ook als gegenderd te zien? Dan openen er misschien wat ogen voor de verschillende behandeling van vrouwelijke en mannelijke kunstena-a-r-e-s-sen…

Throwback Thursday – Wat is onderdrukking?

throwback thursdayZoals eerder aangekondigd, lanceren we een nieuwe reeks genaamd Throwback Thursday waarbij we oude artikels opnieuw onder de aandacht brengen. We beginnen met een van de allereerste artikels op deze blog: “Wat is onderdrukking”, een klassieke basistekst om feminisme en vrouwenonderdrukking beter te begrijpen. Geïnspireerd door de ideeën van filosofe Marilyn Frye (en met behulp van haar theorie van de “vogelkooi”) legt deze tekst bondig uit wat we verstaan onder het begrip “onderdrukking”, wie wel of niet behoort tot onderdrukte groepen en waarom. Veel leesplezier!

Wat is onderdrukking?

Als feministe kom je de gekste dingen tegen. Na een tijdje kan je sommige reacties al voorspellen, bijvoorbeeld als je het hebt over de onderdrukking van vrouwen. Tegenwoordig is het seksisme in de wereld zodanig ver doorgedrongen dat je al bijna niet meer kan zeggen dat vrouwen een onderdrukte groep zijn. Regelmatig krijg je dan antwoorden zoals “jamaar, mannen worden ook onderdrukt”, of “er is geen onderdrukking van vrouwen meer”, of, als het heel erg gesteld is met de persoon in kwestie “eigenlijk is het feminisme de schuld van de crisis van de mannen, het feit dat het slecht gaat in de wereld”, enzoverder. Laten we eens kijken wat onderdrukking eigenlijk is. Onderdrukking is niet je een keertje slecht voelen, een existentiële crisis hebben, wat zitten suffen, eens ergens het deksel op je neus krijgen. Dat is jammer en je kan je daar slecht door voelen, maar da’s nog altijd geen onderdrukking. Wat is het dan wel? Marilyn Frye, een feministische filosofe, stelt dat:

Continue reading “Throwback Thursday – Wat is onderdrukking?”

Wat te doen als pro-feministische man?

feminist_men
“whatever, dude”

Er werd eerder al over mannen en feminisme geschreven op deze blog. Deze tekst gaat meer specifiek over wat mannen binnen het feminisme wel en niet kunnen doen. Ben je een (cis)man en beschouw je jezelf als (pro-)feminist? Deze tekst is voor jou!

Wat kunnen mannen doen die geïnteresseerd zijn in feminisme en de feministische beweging willen steunen? Hoe kunnen ze nuttig en solidair zijn, feminisme ondersteunen, maar niet de beweging domineren? Wat hebben feministes nodig van mannelijke bondgenoten? Meer steun, minder stem!

Continue reading “Wat te doen als pro-feministische man?”

Onbalans: workshop gendergelijkheid (Nederland)

We kregen op de redactie bericht van dit feministische project in Nederland:

Op 26 mei organiseert de Vereniging Vrouwenbelangen de workshop ‘Onbalans’ in Utrecht. Het is een workshop waarbij genderstereotyperingen in onze maatschappij centraal staan. Genderstereotyperingen zijn stereotype opvattingen en gedragingen op basis van geslachtskenmerken van man of vrouw. Door middel van oefeningen, lezingen, discussie en creativiteit zal duidelijk worden hoe deze stereotyperingen werken.

Is gendergelijkheid een feit of een mythe? Vrouwen mogen stemmen en zitten bij de brandweer, mannen krijgen papa-dagen en mogen huilen. Van ongelijkheid tussen vrouw en man is allang geen sprake meer, daar hebben vrouwen in paarse tuinbroeken en Dolle Mina’s  in de jaren zeventig wel voor gezorgd. De strijd is allang gestreden, of toch nog niet helemaal? Bij Nederlandse wet zijn vrouw en man gelijk, maar in de praktijk zijn veel voorbeelden van ongelijkheid te vinden. Deze benadelen niet alleen vrouwen, maar ook mannen.  Hoe komt dit en hoe kunnen wij streven naar een gendergelijke samenleving?

Workshop Onbalans – gendergelijkheid: 26 mei 2012, 12.00-16.00 uur
EMMA: Cremerstraat 245, Utrecht (Nederland)
Kost: €7,50 (veganistische lunch is inbegrepen.) Plaatsen zijn beperkt, dus meld je snel aan via de website!
Interesse? Kijk dan voor meer informatie op de website en Facebook.

documentaire – Killing Us Softly

Killing Us Softly 4: Advertising’s Image of Women is een schitterende documentaire van Jean Kilbourne over seksistische reclame en de druk van de schoonheidsindustrie op vrouwen. De documentaire is interessant, kritisch, bevat een grote dosis humor en sluit goed aansluit bij de Reclaim the Media reeks die onlangs op deze blog verscheen. De eerste versie van Killing Us Softly verscheen in 1979, gevolgd door Still Killing Us Softly in 1987. Daarna kwam Killing Us Softly 3 en in 2010 werd de recentste versie uitgebracht.

Hier kan je Killing Us Softly 4 bekijken:

Deel 1

 

Deel 2

 

De voorganger, Killing Us Softly 3:

 

Reclaim the Media! deel 3 – feministisch media-activisme

In deel 1 van de reeks Reclaim The Media kaartte ik het seksisme aan in de beelden en boodschappen van (mainstream) media, films en reclame. Deel 2 behandelde het seksisme dat kan voorkomen op de werkvloer in mediaorganisaties en -redacties en hun vaak hiërarchische en weinig democratische karakter. Feministes willen een einde maken aan seksisme, uitsluiting en onderdrukking. Maar hoe stoppen we het seksisme in de media? Wat kunnen we zelf hieraan doen? Er zijn verschillende strategieën om actie te ondernemen tegen seksistische media:

  1. bewustwording, sensibilisering en media-educatie
  2. protesteren en kritiek geven op bestaande mainstream media van buitenaf
  3. bestaande mainstream media veranderen van binnenin
  4. eigen media maken

Media-educatie

Bij de eerste strategie wordt er geconstateerd dat er problemen zijn met de media-inhoud en dat altijd die niet zo in een-twee-drie te veranderen is. Daarom wordt er in plaats van in te grijpen in de media-productie, gezorgd dat het “publiek” bewust wordt van de problemen in de media-inhoud, -financiering en -productie. Ze worden gesensibiliseerd en aangeleerd om kritisch te kijken naar media. Je kan dan bijvoorbeeld met een “genderbril” kijken en ontdekken hoe het genderevenwicht in nieuwsberichten, films, soaps, etc helemaal scheef zit, of tot het besef komen dat mediaberichten altijd subjectief zijn.

Continue reading “Reclaim the Media! deel 3 – feministisch media-activisme”

Reclaim the Media! deel 2 – wie spreekt?

Deel 1 over seksistische media-inhoud

Uitsluiting, diversiteit en democratisering

Seksisme in media kan vanalles betekenen. Buiten kritisch zijn om wat we te zien en te horen krijgen in de media (= alle soorten media, zowel mainstream als alternatieve), zijn er nog enkele vragen die we kunnen stellen: Wie maakt media? Wie krijgt een forum om te spreken en schrijven? Wie financiert de media? Wie beslist wat we te horen, te lezen en te zien krijgen? Het antwoord daarop is (helaas nog steeds) dat de media-industrie een mannenbastion blijkt te zijn: het zijn voornamelijk mannen die eigenaar zijn, produceren, beslissen en aan het woord komen.

En waar zitten de vrouwen? De situatie is een beetje vergelijkbaar met het citaat van de Guerrilla Girls over de kunstwereld: “do women have to get naked to get into the museums”? Vrouwen worden wel getoond (meestal op een specifieke seksistische manier, als object om producten of magazines te verkopen, om naar te gapen, zolang ze maar niks zeggen), maar hoeveel regisseuses, hoeveel journalistes, hoeveel radioprogrammeuses, hoeveel hoofdredactrices zijn er aan het werk? Hoeveel vrouwen zijn er die de inhoud van de media mee bepalen of creëren?

Het is niet moeilijk om het gender(on)evenwicht van mediaorganisaties na te gaan: tellen maar! Hoeveel vrouwelijke journalisten zijn er en hoeveel mannelijke? Hoeveel vrouwen in invloedrijke posities in redacties en hoeveel mannelijke? Behandelen de vrouwen enkel de “typisch vrouwelijke” onderwerpen en de mannen de “algemene”? Hoe vaak worden vrouwen als experte geïnterviewd en waarover? Hierover is veel onderzoek gedaan en de resultaten zijn steeds bedroevend… (Zie o.a. Het boek Women & Media: a Critical Introduction door Byerly en Ross, 2006)

Continue reading “Reclaim the Media! deel 2 – wie spreekt?”

Reclaim the media! deel 1 – een inleiding tot feministische mediakritiek

Onderzoek naar seksisme in de media en het maken van alternatieve feministische media is voor mij cruciaal voor de feministische beweging. Vandaar deze driedelige reeks over mediakritiek en media-activisme. In dit eerste deel ga ik in op het seksisme in de media-inhoud. Seksisme in mediaorganisaties en -redacties komt in het tweede deel aan bod en in het derde deel – dit is het leukste deel vind ik – schrijf ik wat we kunnen doen om dit seksisme een halt toe te roepen.

Welke kritiek op media?

Media, het is een machtig middel om invloed uit te oefenen. De officiële pers en de reclame-industrie bepalen voor een groot stuk ons wereldbeeld en de publieke opinie. Van diezelfde pers wordt verondersteld dat ze neutraal en objectief de “feiten” weergeven, maar zijn ze echt wel zo ongebonden en ongekleurd? Wat op tv wordt gezegd en wat in de krant staat, wordt door velen als de waarheid gezien, maar is het niet slechts een subjectieve visie en door context bepaalde mening? Journalistes en mediamakersters [1] worden als belangeloze expertes en betrouwbare bronnen gezien, maar wie spreekt/schrijft er eigenlijk en worden alle stemmen gehoord? Wie en wat komt aan bod en wie en wat wordt geweerd of genegeerd? Zijn de media een spiegel en/of een motor van de constructie van normen en waarden van een maatschappij?

Activistes uit allerlei sociale bewegingen hebben kritiek hebben op de mainstream media en wijzen op haar verrechtsing, commerciële belangen en eenzijdigheid (soms zelfs verdoezeling en misinterpretatie van de feiten) [2]. Ook op vlak van gender zijn de standpunten die we tegenkomen in de pers en reclame conservatief en patriarchaal. Daarom zijn ook feministes bezig met mediakritiek.

Continue reading “Reclaim the media! deel 1 – een inleiding tot feministische mediakritiek”

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑