Zoeken

De Tweede Sekse Voorbij

Never again is now // Down with transphobia

Categorie

Muziek

Playlist voor de Vrouwenstaking

Op 8 maart staken en strijden we voor een feministische wereld. Er vinden allerlei acties plaats over heel België. Meer info vind je op de website van het 8 Maars collectief dat de vrouwenstaking coördineert.

Om deze staking van een soundtrack te voorzien, stelden we een strijdvaardige feministische playlist samen. Turn up the volume, let’s rock & riot, and meet us on the barricades!

Doorgaan met het lezen van “Playlist voor de Vrouwenstaking”

Soundtrack voor antifascistisch en antipatriarchaal verzet

Het is geen leuke tijd met wereldwijd opkomend fascisme, steeds erger wordend racisme, dagelijks geweld op vrouwen en transpersonen, extremistisch kapitalisme… maar muziek kan een steun zijn. Daarom hebben we een playlist samengesteld om kracht uit te putten: een soundtrack voor het verzet!

Als je ook tips hebt voor goeie strijdvaardige liedjes, laat het zeker weten in de commentaren!

 

Doorgaan met het lezen van “Soundtrack voor antifascistisch en antipatriarchaal verzet”

De Tweede Sekse Blog playlist #003

Deze editie van de Tweede Sekse playlist mixt nostalgie met nieuwe hedendaagse geluiden en heeft aandacht voor lokale en internationale stemmen. Veel harde gitaren, maar ook de piano speelt een rol. Feministisch muzikaal verzet in combinatie met humor en melancholie. Luister en geniet.

 

 

Doorgaan met het lezen van “De Tweede Sekse Blog playlist #003”

Recensie – Hunger makes me a modern girl (Carrie Brownstein)

Hunger makes me a modern girl, a memoir – Carrie Brownstein

hunger_makes_me_a_modern_girl_jpegCarrie Brownstein is waarschijnlijk het meest gekend als gitariste-zangeres van de Amerikaanse band Sleater-Kinney, maar sinds enkele jaren is ze ook actief als actrice en scenariste voor de serie Portlandia en had ze een kleine rol in de film Carol. Dit boek gaat echter bijna uitsluitend over haar ervaringen in Sleater-Kinney, naast een hoofdstuk over haar jeugd en familie en enkele korte delen over voorgaande bands en haar huisdieren.

Als Sleater-Kinney je niet meteen iets zegt, dan ligt dat vooral aan het seksisme in de muziekwereld. Ik overdrijf niet als ik zeg dat deze band zou gezien worden als een van de meest toonaangevende rockgroepen van de laatste decennia als ze enkel uit mannen bestonden. Sleater-Kinney’s muziek is intrigerend en vernieuwend, het is hun ambitie om anders te klinken dan de gemiddelde rockgroep, en op iedere CD vinden ze zichzelf opnieuw uit, ook al blijven ze herkenbaar. Zoals uit Carrie’s memoires blijkt, worden ze geapprecieerd door “grote namen” als Eddie Vedder van Pearl Jam, en misschien zijn ze stilaan ook wel een “grote naam” aan het worden. Maar het valt op dat het meer dan 10 jaar met bijna evenveel albums heeft geduurd voor die erkenning er was – en nog is het maar beperkt.

Doorgaan met het lezen van “Recensie – Hunger makes me a modern girl (Carrie Brownstein)”

Tweede Sekse Blog playlist #002

musicinmymindcomic-radiowebRadio De Tweede Sekse is terug met weer wat nieuwe earcandy! Klik hier voor de eerste playlist.

The Blue Screen of Death
(bleeperige technopunk waar zelfs techno-haters zoals mij van smullen)

 

Megaphones
(riot grrrl punk uit Keulen, mét megafoon!)

Doorgaan met het lezen van “Tweede Sekse Blog playlist #002”

Feministische muziek deel 11 – riot grrrl

De laatste tijd worden er allerlei projecten ter herinnering aan “riot grrrl” gelanceerd, dus leek het me een goed idee om er een blogpost aan te weiden. Et voilà:

imagesCANGSQSZ

Relmeiden?

imagesCASP0BR7Wat is dat nu weer, riot grrrl? Riot grrrl is een ondergrondse feministische beweging of netwerk binnen de punk of DIY cultuur. Het ontstond begin jaren 1990 als reactie tegen de uitsluiting en het seksisme in de punkscene. Vrouwen begonnen hun eigen bands op te starten, zines te schrijven, festivals en andere bijeenkomsten (picknicks, congressen, praatgroepen) te organiseren en feministische teksten te schrijven en zingen. Het was geen van boven af georganiseerde beweging, maar een los netwerk van feministes, met bands, zines en andere projecten die spontaan ontstonden. Verbonden door een passie voor feminisme en muziek, inspireerden vrouwen elkaar wederzijds om zelf te beginnen schrijven, muziek te spelen, te filmen, te fotograferen, actie te voeren, etc. Ze konden in de riot grrrl beweging ook terecht om te praten en schrijven (bv. in praatgroepen, liedjes of zines) over moeilijke persoonlijke onderwerpen zoals coming out als lesbienne, incest en seksueel misbruik, schoonheidsnormen en de gevolgen daarvan op je zelfbeeld, etc.

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek deel 11 – riot grrrl”

Tweede Sekse Blog playlist #001

4 Non Blondes:
(90s nostalgie)

Doorgaan met het lezen van “Tweede Sekse Blog playlist #001”

Feministische muziek, deel 10 – enkele nieuwe bands om te checken

Soms besef ik dat ik niet meer helemaal kan volgen met de huidige golf van DIY feministische/vrouwenbands. De namen die spontaan in me opkomen als ik een lijstje van favoriete bands moet opsommen zijn bands die niet meer bestaan of al heel wat jaren meegaan zoals L7, Lost, Happy Home Makers, Protestera, Harum Scarum, Kittie en Beyond Pink. Dus daar moest dringend iets aan gedaan worden. Vorig jaar ben ik naar 2 buitenlandse Ladyfests geweest, en daar kwam ik veel verrassende nieuwe bands tegen. Ook platenlabels zoals Emancypunx Records bieden vers luistervoer.

Hieronder vind je 9 female-fronted en vaak ook feministische bands die mij bijzonder aanspraken, enkele bands om in de gate te houden (en te beluisteren, live te gaan bekijken en te promoten):

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 10 – enkele nieuwe bands om te checken”

Vagina Dentata zoekt:

46889_10201074483736180_1960539795_nDe feministische band Vagina Dentata zoekt:

  • een repetitieruimte: nu repeteren we in Leuven, maar we zoeken iets meer richting Brussel/Gent dat makkelijk bereikbaar is met het openbaar vervoer. Liefst gratis of goedkoop en met drumstel en versterkers aanwezig of opbergbaar.
  • een bassiste: we willen onze band graag vervolledigen met een feministische bassiste! Speel je bas of ken je een bassiste, laat het ons weten!

Contacteer ons op: vaginadentatacrust@gmail.com.

Zine recensie: Toilet Paper #19

Alva of Toilet Paper zine / photo taken from http://grrrlzines.net

Het is deze maand International Zine Month dus er wordt vanalles rond zines georganiseerd. Op de blog van Stolen Sharpie Revolution (naar het gelijknamige handboek over zines van Alex Wrekk, de beheerster van de blog) staat een lijstje van zineactiviteiten die je iedere dag kan uitvoeren. Vandaag is dat: “review a zine in your zine, on your blog, or on your facebook page”. Awel, we zullen er dan maar eens aan beginnen!

Het zine dat ik vandaag in de kijker wil plaatsen, is Toilet Paper Fanzine. Nummer 19 is niet het meest recente nummer vermoed ik dus vraag eerst na bij Alva, de schrijfster, welke nummers ze nog in stock heeft voor je een bestelling plaatst: alva@blockshot.de. (Zoals het e-mailadres aangeeft, zingt Alva in de band Blockshot die onlangs op Ladyfest Brussels speelden. Ze speelt ook in Tears For Barbarella, is actief binnen de riotgrrrl- en punksubcultuur en organiseert zelf optredens in en rond Bonn in Duitsland. Maar we zullen het nu vooral over haar zine hebben, en minder over haar muziek.)

Doorgaan met het lezen van “Zine recensie: Toilet Paper #19”

Feministische muziek deel 9 – Ladyfest

Lady-wat?

Ladyfest is een feministisch non-profit DIY festival dat op allerlei plaatsen over de hele wereld georganiseerd wordt. Vrouwelijke artiestes staan centraal, maar het grootste deel van het programma is toegankelijk voor iedereen (behalve soms bepaalde workshops enkel voor vrouwen). Er is niet enkel muziek, maar je kan er ook deelnemen aan workshops en acties en genieten van films en tentoonstellingen. Verder vind je er vaak lezingen, performances en spoken word, een marktje met zines en handwerk, eten, en nog veel meer. De feministische invloed is duidelijk zichtbaar in de geëngageerde kunst gemaakt door vrouwen, debatten over feministische thema’s en workshops over zelfverdediging, techniek, skaten en andere traditioneel-mannelijke bezigheden. Ladyfest is een festival door vrouwen, voornamelijk gericht op vrouwen (maar iedereen is welkom) om vrouwen te stimuleren om zelf creatief en actief aan de slag te gaan, om feministische netwerken op te bouwen en kennis, vaardigheden en ervaringen te delen en om ons samen te engageren tegen alle uitingen van seksisme. Ook al is het kernidee hetzelfde, toch is ieder Ladyfest anders en uniek en wordt het festival bepaald door de lokale context en de ideeën en smaak van de organisatrices.

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek deel 9 – Ladyfest”

Vrijheid voor Pussy Riot!

Pussy Riot is een groep anonieme gemaskerde Russische riot grrrls die met hun punkoptredens op publieke plaatsen heel wat ophef hebben veroorzaakt. Ze hebben van de straat, winkeletalages, het Rode Plein en een orthodox-christelijke kathedraal hun podium gemaakt. En met het optreden op die laatste locatie waren de kerk en ook de politieke gezagsdragers – de teksten die ze zongen waren erg kritisch over Putin en zetten de “heilige maagd” aan om een feministe te worden – niet bepaald gelukkig. Het optreden leidde tot de arrestatie van drie van de vermoedelijke bandleden van Pussy Riot. De drie zitten nog steeds vast, ondanks solidariteitsacties in Rusland en de rest van de wereld.

Dit is een filmpje van het optreden van Pussy Riot in de kathedraal:

 

Doorgaan met het lezen van “Vrijheid voor Pussy Riot!”

Feministische muziek, deel 8 – Scandinavische grrrlpunk

De Scandinavische landen zijn niet enkel op vlak van campagnes tegen geweld op vrouwen, prostitutiebeleid en gender equality een voorloper, maar ook op vlak van feministische (punk)muziek! Het is iets waar ik best wel jaloers op ben eigenlijk… Was er in België maar zo’n grrrl muziekscene zoals in bijvoorbeeld Zweden of Finland!

Luister maar…

 

Beyond Pink:

 

Drain STH:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 8 – Scandinavische grrrlpunk”

Feministische muziek, deel 7 – X-Ray Spex

Op 25 april 2011 is Polly Styrene (echte naam Marianne Joan Elliott-Said), zangeres van de Britse punkband X-Ray Spex, overleden. Vandaar dit eerbetoon aan haar op deze blog. X-Ray Spex was actief in de tweede helft van de jaren ’70 maar heeft later nog enkele reünieconcerten gespeeld. De band bracht slecht 5 singles en 2 studioalbums “Germ Free Adolescents” (1978) en “Conscious Consumer” (1995) uit, die allemaal gekenmerkt werden door Polly’s unieke stem. Ook opvallend was het gebruik van een saxofoon in hun punkmuziek. Daarnaast heeft Polly Styrene ook een solocarrière uitgebouwd. Haar recentste solo-CD kwam uit in maart van dit jaar.

Het bekendste liedje van X-Ray Spex is “Oh Bondage Up Yours” (later onder andere gecoverd door Free Kitten, een zijproject van Kim Gordon van Sonic Youth). Ook al denken velen dat die nummer over bondage en sm gaat, is het eigenlijk een aanklacht tegen het kapitalisme en het consumentisme. De songtekst begint met “Some people think little girls should be seen, not heard. But I think: oh bondage up yours!”

Hier een live versie van “Oh Bondage Up Yours”:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 7 – X-Ray Spex”

Zoekertje: Feministische zangeres gezocht!

Een feministische band uit Gent zoekt een nieuwe zangeres. Onze vorige zangeres is gestopt omdat ze te ver woont (Nederland) om nog regelmatig te kunnen repeteren in Gent.

Zing je zelf en wil je graag bij ons komen spelen? Je bent welkom! Plaats een reactie hieronder of contacteer ons op: flapper_grrrl(at)yahoo.co.uk!

Wij, bassiste, drumster en gitariste, spelen een mix van punk, metal, grunge en queercore met af en toe een samba beat.  Invloeden variëren van Hole, L7, Vicious Irene en Team Dresch tot Kittie en Bikini Kill. We schrijven feministische teksten en repeteren in het centrum van Gent.

(Zie ook: oude oproep op deze blog)

Feministische muziek deel 6 – Take Back The Night strijdliedjes

Take Back The Night – ook wel Heksennacht genoemd in Nederlandstalige streken – is een feministische campagne tegen geweld op vrouwen. Deze actie bestaat meestal uit een optocht, wake of betoging waarbij (meestal alleen) vrouwen ‘s nachts de straat innemen, hun bewegingsvrijheid en recht-om-met-rust-gelaten-te-worden-waar-we-ook-gaan-en-staan opeisen en zich verzetten tegen alle vormen van geweld tegen vrouwen [1].

Zo’n Take Back The Night actie kan een stille optocht zijn, maar er kan ook muziek gespeeld worden of er kunnen slogans geroepen worden. In de jaarlijkse Heksennacht in Gent gaat er vaak een sambaband mee zoals Famba of Rhythms of Resistance en worden er tijdens of na de optocht liedjes gezongen. Er zijn heel wat (strijd)liedjes geschreven met als thema geweld tegen vrouwen. Voor de Nederlandse Heksennachten werden heuse liedjesboekjes gedrukt. Daarin stonden feministische songteksten die op bekende melodieën waren geschreven zodat iedereen ze vlot kon meezingen.

Al in de tweede feministische golf werden strijdliedjes verzonnen om tijdens acties tegen geweld op vrouwen te zingen. Enkelen liedjes kan je terugvinden in het online archief over de vrouwenstrijd in Nederland “Vrouwen Nu Voor Later”. Tegenwoordig heb je onder andere the Raging Grannies en the Radical Cheerleaders die voor muzikale begeleiding van acties zorgen. Hier een voorbeeld van zo’n radicale cheer:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek deel 6 – Take Back The Night strijdliedjes”

Zoekertje: zangeres gezocht voor feministische band (via FEL feminisme)

Een tijdje geleden werd op De Tweede Sekse een oproep geplaatst voor bandleden voor een feministische band. Er ontbreekt nu enkel nog een zangeres…

Zangeres gezocht voor feministische band Band bestaande uit bas, drum en gitaar zoekt zang! Zangeressen met krachtige stem die graag feministische teksten schreeuwen/zingen/brullen, meld u aan! Ervaring niet nodig, enthousiasme wel! Genre: ultrafeministische melodieuze riotcrustmetalpunkcore… 🙂 Repetities gaan door in Gent. Mail naar flapper_grrrl (at) yahoo.co.uk… Read More

via FEL feminisme

Muziek – een overzicht

Er is op deze blog tot nu toe al redelijk wat geschreven over muziek. In deze teksten kwam kritiek op het seksisme in de muziekindustrie aan bod, maar vooral de alternatieve muziek van feministes werd besproken. Hieronder vind je een overzicht van alle artikels tot nu toe:

Wat je nog mag verwachten in de niet al te verre toekomst zijn teksten over Ladyfest, Riot Grrrl en meer!

Aankondiging: Suffragettes Not Dead festival

Nog maar een paar weken en dan is het zover: op zaterdag 6 november 2010 vindt Suffragettes Not Dead plaats in Brussel, een heus feministisch muziek-en-meer-festival à la Ladyfest!

In de namiddag, tussen 14u30 en 19u zijn er allerlei workshops, lezingen en debatten: zeefdrukken door Léa (breng een T-shirt mee om te bedrukken!), een workshop over geëmancipeerde schrijfkunst door Mademoiselle Catherine, een presentatie over de Mooncup door Charlotte en debatten getiteld “Oser le fémininisme aujourd’hui” door Lara en “Hoe starten we een feministische revolutie?” door FEL. Als je aan de workshops wil deelnemen, moet je je op voorhand inschrijven via suffragettesnotdead (at) gmail.com!

Tegelijk kan je een tentoonstelling bezichtigen met werk van Charlotte, Léa,  Archimondain Jolypunk en Nina en zijn er infostands van o.a. FEL met zines zoals Scum Grrrls (meer info hier op deze blog), Same Heartbeats en natuurlijk De Tweede Sekse Blog Op Papier.

Vanaf 20u zijn de volgende bands en DJs te bewonderen terwijl je je zotste danspasjes en coolste luchtgitaarriffs uittest:
Lushus (NL)
Ortigas (LUX)
The Suffragettes Not Dead (BE, een supergroep met leden van Baby Fire, belleclose, Tsuki Moon, Lost Luna…!)
– DJ Monokiri
– DJ Voiture 27
– DJ Dolle Nina

Info: suffragettesnotdead (at) gmail.com en http://suffragettesnotdead.blogspot.com/

Place to be:  Madame Moustache, 5-7 quai Bois à Brûler, Brussel

The suffragettes are back!

feministische muziek deel 5: L7

Een van de eerste bands waar ik “fan” van was en waar ik nu nog steeds veel naar luister, is L7. Ze zijn een van de coolste bands uit m’n muziekcollectie, en zeker ook een van de coolste bands ooit. Hun muziek – geniale gitaarsolo’s, rauwe riffs, donderende drums, stoere lyrics en kick-ass zang – heeft me enorm geïnspireerd om zelf ook gitaar te spelen. L7 maakte liedjes waar andere (mannelijke) metal/punk/hardrock/grunge bands alleen maar van konden dromen en hun coolheidsgehalte en podiumpresence[1] is een 1000-voud van de meeste van zulke bands, alleen hebben ze nooit dezelfde erkenning gekregen. En rara, hoe zou dat komen?[2] Langs de andere kant is dat gebrek aan mainstream populariteit misschien ook een voordeel geweest, want ze hebben zo alles op hun eigen DIY manier kunnen doen zonder al te veel muziekindustrie bemoeienissen.

L7 werd in 1985 in Los Angeles opgericht. De naam “L7” staat voor “square” (vierkant), de vorm die je met je vingers maakt als je er een L en een 7 mee vormt. De band bestond uit:

  • Donita Sparks: gitariste-zangeres
  • Suzi Gardner: gitariste-zangeres
  • Dee Plakas: drumster sinds hun tweede CD
  • Jennifer Finch: bassiste-zangeres, speelde eerst samen met Kat Bjelland (Babes In Toyland, Katastrophy Wife) en Courtney Love (Hole) in Sugar Baby Doll. Ze is later vervangen door Gail Greenwood (ex-Belly) die daarna werd opgevolgd door Janis Tanaka.

Momenteel is L7 niet meer actief, maar Donita Sparks en Dee Plakas spelen wel nog samen in Donita Sparks + The Stellar Moments en Jennifer Finch heeft The Shocker opgericht. Ik heb L7 gelukkig nog zien optreden voor ze gestopt zijn, namelijk in een zaaltje in Mechelen ongeveer 10 jaar geleden, toen ze tourden om hun laatste CD Slap Happy te promoten.

Doorgaan met het lezen van “feministische muziek deel 5: L7”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑