Zoeken

De Tweede Sekse Voorbij

Never again is now // Down with transphobia

Categorie

Lesbisch

Verslag – De lesbiennes komen er voor uit! (colloquium L-Festival)

Zaterdag 23 november 2013 in Amazone, Brussel

IMG_8020web

November lijkt echt de queer-feministische maand in Brussel. Als je naar feministische/LGBTQ films, feestjes, workshops, lezingen of optredens wil gaan, dan is Brussel op dat moment the place to be. Pink Screens (queer filmfestival), Van Alle Genders Thuis (trans/intergenderfestival door Genres Pluriels) en L-Week (dat nu L-festival heet) zijn een jaarlijkse traditie geworden in november. Al deze festivals duren een week of langer, dus je kunt echt voor een maand in Brussel verblijven en bijna elke dag iets leuks/interessants doen. Het is alsof je een maand lang naar een ladyfest gaat.

Ik moet toegeven dat ik zelf wel weinig geprofiteerd heb van al die festivals dit jaar. Maar een activiteit waar ik wel naartoe MOEST gaan was een colloquium over de strijd van lesbiennes en feministes dat op het programma stond van het L-festival. De thema’s en enkele vriendinnetjes als spreeksters gaven de doorslag. De meeste lezingen waren in het Frans, dus vergeef uw verslaggeefster als ze niet alles heeft verstaan.

Doorgaan met het lezen van “Verslag – De lesbiennes komen er voor uit! (colloquium L-Festival)”

Finn Mackay over de invulling van het “f-woord”, de rol en de toekomst van de vrouwenbeweging, en de rol van mannen daarin

Finn Mackay is een radicale lesbische feministe die al meer dan vijftien jaar actief is in de vrouwenbeweging. Ze richtte in 2004 het London Feminist Network op, dat de Reclaim the Night-optocht in London weer in het leven riep. Ze is ook medeoprichtster van de Feminist Coalition Against Prostitution.

Ze sprak op de conferentie Feminism in London 2010 inspirerend en vol vuur over enkele hete hangijzers in de huidige vrouwenbeweging: de nood aan een andere invulling van het begrip “feminisme”, het belang van individuele keuzevrijheid, het herpolitiseren van de vrouwenbeweging, de rol van mannen, de legitimiteit van ruimtes voorbehouden voor vrouwen.

Hieronder zijn enkele stukken van haar krachtige slotspeech in vertaling opgenomen (met toestemming van Mackay; voor betere leesbaarheid van tussentitels voorzien).

Doorgaan met het lezen van “Finn Mackay over de invulling van het “f-woord”, de rol en de toekomst van de vrouwenbeweging, en de rol van mannen daarin”

Hallo, mijn naam is… Hothead Paisan

Hothead Paisan? Nog nooit van gehoord? Dan komt daar nu verandering in. Hothead is onze stripheldin, die dingen doet waar we zelf soms stiekem van dromen. Verdedigster van de Gestigmatiseerden, Gemarginaliseerden en Privilegelozen. Bodyguard van de Onderbuik. Wreekster van Al Wat Verkeerd is. Ze zal vanaf nu af en toe opduiken tussen onze artikels door. U bent gewaarschuwd!

http://hotheadpaisan.com/

(met toestemming van tekenares Diane DiMassa)

De haat van Alexandra Colen – leve de holebitransqueer beweging!

(…) het onderwijs waar kinderen vanaf jonge leeftijd overstelpt worden met “seksuele opvoeding” die uitsluitend gericht is op het aanleren van “veilige” seksuele technieken en waarbij uw kinderen met opzet geperverteerd worden

De vunzige tijdschriften die het Vlaamse ministerie van Onderwijs met uw belastinggeld verspreidt, de sekslessen op school (ook in het zg. katholiek onderwijs)

Maar er is ook goed nieuws. Een op de vijf Vlaamse jongens vindt dat homoseksuelen niet dezelfde “rechten” mogen hebben als heteroseksuelen.

Het onderzoek toont ook aan dat een op de drie jongeren het storend vindt als een jongen zich gedraagt als een meisje.

Sensoa is een door de staat gesubsidieerde organisatie die allerhande seksuele perversiteiten promoot.

Af en toe denk ik wel eens “nee, de kerk en zijn schandalen, daar moet ik niets over schrijven, iedereen is daar toch al tegen” of “Het Vlaams Belang, iedereen weet toch al dat die fout zijn”. Maar misschien heb ik geen gelijk.  Het stemmenaantal dat rechtse partijen (er zijn er bijna geen andere meer) krijgen is onvoorstelbaar, misschien moeten we die schijnbaar-open deuren blijven intrappen, blijven weerwerk bieden tegen de misdaden van dergelijke organisaties. Het blijkt nog altijd nodig…

Alexandra Colen, het morele boegbeeld van het Vlaams Belang, blijft er alvast voor gaan. In plaats van een blik te werpen op de agressie van de gemiddelde Vlaams Belanger, mannen die wel vaker hun vrouw serieus toetakelen binnen het “veilige” heterohuwelijk, trekt ze ten strijde tegen de toegenomen tolerantie voor homoseksualiteit en de “vunzige” blaadjes over seksuele opvoeding en perversiteiten die de Vlaamse Gemeenschap en Sensoa verspreiden. Allen daarheen! Met haar kijk op de seksualiteit van de Vlaamsche tieners is ze haar tijd vér achteruit. In haar tekst “Seks: De jeugd is niet verdorven, de staat is verdorven” maakt ze nog eens duidelijk waarom het Vlaams Belang allang verboden had moeten worden wegens verspreiden van racistische en homofobe propaganda en geweld. Colens visie is zo walgelijk dat ik de neiging krijg om spontane prides of kiss-ins te organiseren voor haar huis.

kiss-in strip van de blog http://saphisteriescomix.blogspot.com/

Haar tekst is soms – onbedoeld – grappig. Het zou allemaal een stuk grappiger zijn moest ik niet het idee krijgen dat de VBers ons allemaal zouden afschieten of opsluiten moesten ze aan de macht komen.

Enkel heteroseksualiteit is acceptabel, maar meer nog: het stuk preekt heteronormativiteit – het opleggen van die standaard aan alle mensen, en mensen die zich niet gedragen volgens de normen zijn slecht, verdorven en pervers. De tekst baadt in zo’n pro vita ware-liefde-wacht-tot-je-trouwt sfeertje. Goede vrouw gehoorzame vrouw, huismoeder, etc etc.

Alle organisaties die durven spreken over andere vormen van seksualiteit en relaties zijn allemaal deel van dezelfde perverse door de staat gesteunde bende, erop gericht onze kinderen (mijn god! denk aan onze kinderen!) te veranderen in perverse homoseksuele wezens.

Doorgaan met het lezen van “De haat van Alexandra Colen – leve de holebitransqueer beweging!”

Meisjes, Moslims & Motoren

Twee vrouwen.

Twee motoren.

Een reis door Turkije, Iran, Centraal-Azië & Arabië.

Ondertussen weeral een jaar geleden was ik aanwezig bij een lezing van L-Salon, waar Gaea Schoeters en Trui Hanoulle vertelden over hun reis. Twee lesbiennes die met de motor op reis gaan, doorheen allerlei landen die hen op voorhand met klem afgeraden zijn? Geweldig, dat verhaal moest ik horen.

En het was een fantastisch verhaal. De spreeksters vertelden met een charisma dat me geboeid deed luisteren. Elkaar regelmatig afwisselend vertelden ze hun ervaringen, luister bijgezet door een groot aantal prachtige foto’s. Datzelfde verhaal en die mooie foto’s vind je ook terug in het boek dat ze hierover geschreven hebben.

Een eerbetoon

Doorgaan met het lezen van “Meisjes, Moslims & Motoren”

Dagboek van een genderqueer feminist 5 – Racistische westerse mannen en queer oosterse vrouwen

Een relletje rond een nieuw lid van de Raad van Bestuur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding trok deze week mijn aandacht. Fatima Zibouh draagt een hoofddoek, MR-senator Alain Destexhe vindt het nodig daar misbaar over te maken. Zibouhs sluier zou bijdragen tot de versterking van religieuze elementen in de publieke sfeer. Blijkbaar ontgaat het mijnheer Destexhe volledig dat zijn uitspraken bijdragen tot de versterking van racistische elementen in de publieke sfeer, zoals angst voor de islam.

Later die dag sprong extreem rechts op dezelfde kar. Filip Dewinter haalde in het Vlaams Parlement plotsklaps uit naar een gesluierde vrouw in de publiektribune. “Ik vind dat wanneer moslima’s plaatsnemen op de publieke tribunes, zij op zijn minst het respect zouden mogen hebben om hun hoofddoek af te doen”, aldus Dewinter. Zo? De vrouw moet blijkbaar ten eerste dankbaar op de knieën zinken omdat zij in de publiekstribune mag zitten, en ten tweede moet zij ‘uit respect’ haar hoofddoek afnemen? Dewinter toont echt wel veel geloof in en ondersteuning van de emancipatie van de vrouw! Aangezien de vrouw geen spreekrecht had, kon ze zich niet verdedigen tegen deze persoonlijke aanval. Een ware tegenstander van onderdrukking, die Filip.

Of hoe rechts en extreem rechts enkel nog verschillen in temperament. De grond voor beide incidenten is immers hetzelfde: het diaboliseren van islamitische tekenen in onze samenleving en de vrouwelijke dragers ervan. Rechtse mannen (en soms vrouwen) creëren al jaren voortdurend de illusie dat alle moslims intolerant en fundamentalistisch zijn. Door een negatief ‘zij’-blok te creëren ontstaat een positief ‘wij’-blok, een vaak beproefd recept in de (oorlogs)politiek. Beide blokken zijn illusies, maar de polarisering die ze teweeg brengen is maar al te reëel. De islamofobie wordt telkens weer aangewakkerd door incidenten, zoals deze week de zoveelste hoofddoekaanvallen van blanke, rechtse mannen. In realiteit gaan de minderheidsgroep in ons land en moslims wereldwijd echter op een heleboel verschillende manieren met cultuur en islam om.

Een bewijs daarvan vind ik terug in Zizo van februari 2010, in een interview met de Libanese vrouwenorganisatie Meem, een groep die opkomt voor lesbische, biseksuele, trans’- en andere vrouwen die niet in de aanvaarde gender- of heterohokjes passen. Meem bouwt vooral ondergronds een gemeenschap op waarin de vrouwen elkaar kunnen ondersteunen. Dit zijn vrouwen die zichzelf organiseren en op hun eigen manier zichtbaarheid geven aan Libanese LBTQ-vrouwen, bijvoorbeeld met de publicatie van een bundel verhalen van hun leden (zie onderaan deze tekst).

Doorgaan met het lezen van “Dagboek van een genderqueer feminist 5 – Racistische westerse mannen en queer oosterse vrouwen”

Veilig? Op straat als lesbisch koppel

We must recognize that freedom of movement is a precondition for freedom of anything else. It comes before freedom of speech in importance because without it freedom of speech cannot in fact exist.

Andrea Dworkin, The Night and Danger

Wie is er veilig in publieke ruimtes? Wie kan rondlopen zonder lastig gevallen te worden? Wie domineert die ruimte, wie voelt er zich niet bedreigd in?

Wrainbow sockse leven in het jaar 2010 nu en hoewel veel mensen denken dat er geen discriminatie meer is van holebi’s of transpersonen, zijn er nog heel veel problemen. Mijn vriendin en ik zijn de laatste maanden verschillende keren lastiggevallen. Een lesbisch koppel dat zelfs maar elkaars handen vasthoudt, laat staan een kus geeft, aiai, het is nog altijd vragen om moeilijkheden.

Soms is het erg schrijnend, bijvoorbeeld toen we van de redactievergadering van een feministisch magazine kwamen. Een hele bende enthousiaste feministes, heerlijke gesprekken, en daarna sta je terug in het station. Toen we een rustig plekje zochten om afscheid te nemen, vond een of andere kerel het nodig om mottige commentaar te geven en zijn penis aan ons te tonen. Ok, dan maar wat meer in de drukte gaan zitten? Daar kwam een man voorbijlopen die nogal gaapte. En nog een keer voorbijwandelde. En nog een keer. En ons dan aansprak. Lesbisch, ah, interessant zeg, ja, ik ga niks doen hoor, ik ben gewoon geïnteresseerd… (En dat zegt hij op ongeveer twintig centimeter van onze gezichten) En hij ging maar niet weg. Niet toen we dat zeiden en daarna riepen dat hij weg moest gaan, niet toen we onze middelvinger opstaken. Zucht. Wat moet je dan eigenlijk doen, weer weggaan? Een mep uitdelen?

Doorgaan met het lezen van “Veilig? Op straat als lesbisch koppel”

feministische muziek deel 3: radio

Het medium radio fascineert mij al een tijdje. Ik luister nochtans niet zo veel naar de radio, maar dat komt omdat er bij de reguliere radiostations niet echt interessante niet-commerciële gender-evenwichtige radioshows te vinden zijn. Enkele jaren geleden luisterde ik steevast naar “les années 90”, een rubriek op radio 21. Maar radio 21 bestaat intussen niet meer en die jaren ’90 – riotgrrrl/grunge/alternatieve muziek komt op de Belgische radiogolven nog maar zelden voor. Maar gelukkig bestaan er wel een aantal radioshows, radiostations en podcasts met een DIY en/of feministische focus die online te beluisteren zijn. Hier enkele voorbeelden:

ONLINE RADIO

Suck My Left One

op Subcity radio uit Glasgow

“Taking the early 90s Washington and Olympia Riot Grrrl scene as a starting point, Suck My Left One is a riot of 90s punk and hardcore, trashy feminist electro-pop, 80’s post-punk, and new unearthed ladyfesters from around the world. It’s going back to the subversive side of 60s girl groups and forward to unearth new music from queers, grrrls, zinesters, punks, freaks and electro-geeks carrying the torch of Revolution Girl Style Now!”

Sapho L’ Dire

op Radio Air Libre uit Brussel

“Une émission voyageuse, curieuse et militante. Chaque émission est le résultat de la rencontre de la personnalité des animatrices avec la vie quotidienne et/ou une invitée. Sous forme de rubrique annoncée ou dans le courant de la discussion, chaque émission apporte son lot d’informations littéraires, musicales, militantes, historiques… Partant du constat que l’école et la société de l’information telles que nous les vivons aujourd’hui font le choix d’une information et d’une formation intellectuelle partielles et partiales, patriarcales, capitaliste, nous voulons nourrir l’autre côté, l’idée d'(au moins) une alternative.”

Doorgaan met het lezen van “feministische muziek deel 3: radio”

Lesbische seks – een praktisch handboek

lesbische_seks

Dit boek over lesbische seks is leuk, leerrijk en veelzijdig; het is een boek over seksuele opvoeding in de goede zin. Veel mensen vonden voorlichting op school nogal saai maar dit is helemaal het tegendeel, met tips, grappige verhalen, pittige citaten… En het is lekker breed: het focust niet alleen op de fysieke aspecten, maar ook alles errond.

De verschillende hoofdstukken gaan over flirten, uitgaan, je lichaam, vrijtechnieken, relaties,  communicatie en seksuele problemen. De uitleg wordt afgewisseld door leuke tekeningen van Farida Laan en erotische en/of grappige citaten uit bijvoorbeeld interviews en uit Zij aan Zij, een Nederlands blad voor lesbische en biseksuele vrouwen.

Als er in detail gegaan wordt dan is het ineens ook goed. Uit allerlei onderzoek blijkt dat het nog steeds nodig is de basisvoorlichting te geven over welk plekje precies waar te vinden is, en welke mogelijke seksueel overdraagbare aandoeningen ook voor lesbiënnes risico’s inhouden. Het boek gaat overal grondig op in en geeft ook handige overzichtjes met wat je zeker moet weten.

Er staan geen foto’s in, wel erg leuke tekeningen en gedetailleerde illustraties van bijvoorbeeld bekken, vagina en clitoris. Dit maakt het boek eigenlijk nog een stuk origineler, en geeft het een heel andere sfeer, zonder aan praktisch nut in te boeten.

In het hoofdstuk over vrijtechnieken zijn bijvoorbeeld de verschillende standjes leuk geïllustreerd en eigenlijk best leerrijk. Niet alle stukken zullen voor iedereen even interessant zijn, maar je kiest natuurlijk helemaal zelf wat je doet/wil proberen in bed… Het boek gaat diep en gedetailleerd in op de verschillende standjes, manieren om elkaar te plezieren, wat leuk/oppassen geblazen is, en veel handige tips.

Doorgaan met het lezen van “Lesbische seks – een praktisch handboek”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑