Zoeken

De Tweede Sekse Voorbij

Never again is now // Down with transphobia

Categorie

Geweld

Het vergeten

Original post by Mypunksnotdead:

 

(TW: seksueel geweld)

 

Iets dat me al jaren en ook actueel weer zeer bezighoudt, is het fenomeen dat slachtoffers van seksueel grensoverschrijdend gedrag of geweld vergeten, of zich pas veel later (plots) herinneren wat er (precies) gebeurd is.

Het is iets dat ik waargenomen heb bij anderen en mezelf en aanvankelijk helemaal niet begreep.

Ik heb er met verschillende therapeuten en vrienden over gepraat om te begrijpen wat het is, of het universeel is en waar het vandaan komt.

Doorgaan met het lezen van “Het vergeten”

Gloria Steinem in Brussel

Op donderdag 8 juni bezocht Gloria Steinem Brussel ter gelegenheid van het evenement “Loud & United” van the European Women’s Lobby. Ze was de keynote spreekster op het congres en sprak daarna ook de menigte toe op de manifestatie.

Steinem is ondertussen 83, maar nog steeds even fel en geëngageerd. Ze was al actief in linkse initiatieven voor de tweede golf doorbrak in Amerika in de late jaren 60. Sindsdien heeft ze 8 boeken geschreven en was ze mede-oprichtster van het tijdschrift Ms en van the Women’s Media Center. Kortom, een inspirerende vrouw om naar te gaan luisteren.

Doorgaan met het lezen van “Gloria Steinem in Brussel”

Politiegeweld op vrouwen en transpersonen tijdens TBTN Brussel op 11/02/2017

Afgelopen avond ben ik met een aantal kameraden naar een Take Back The Night gegaan in Brussel. Dat was een vreedzame fakkeltocht waar vrouwen en transpersonen protesteerden tegen geweld op vrouwen en transpersonen. Maar tijdens deze TBTN kregen we echter te maken met geweld van de politie jegens vrouwen en transpersonen!!! Daarover post ik nu een getuigenis van Dorothea de Pony en Azalea de Beer op Youtube. (Politiegeweld op vrouwen tijdens TBTN)

Deze machtsvertoning van de politie heb ik nog nooit gezien. Zeker niet tegenover een groep vrouwen en transpersonen die maar 60 à 80 personen omvatte! Er werden tientallen politieagenten ingezet alsof wij de grootste criminelen waren in het land. Dit soort hardhandige aanpak door politie kan niet door de beugel. Dit is nog maar het begin! Onder mom van terrorismebestrijding zal men een nog veel hardere aanpak uitoefenen op de bevolking en activisten, mensen met een groot rechtvaardigheidsgevoel, zullen daarvan de eerste slachtoffers worden.

Wij zijn een democratie en betogingen (of ze nu wel of niet worden aangevraagd) zijn daar een deel van. De politie is er om ons te beschermen, niet om ons in elkaar te slaan, niet om ons te arresteren wanneer we onze burgerrechten uitoefenen!

Block, Resist, Protest!

 

Wie beeldmateriaal wilt zien van onze aanvaring met de flikken nadat de grote groep was omsingeld kan hier naar kijken:

 

 

Een antwoord op Sara Roebuck van een lotgenote

Trigger warning: verkrachting.

Vorige week las ik de brief van Sara Roebuck gericht naar de man die haar probeerde te verkrachten en ook gericht naar ons als maatschappij. Het is een lange brief die zeer zeker de moeite waard is om te lezen. Persoonlijk was ik er zodanig door getroffen dat ik haar een antwoord heb geschreven. Deze vinden jullie hieronder terug.

Doorgaan met het lezen van “Een antwoord op Sara Roebuck van een lotgenote”

Doorbreek de Stilte – 23 november 2014

Interessante ontmoetingsdag over geweld op vrouwen:

Doorbreek de stilte

Doorbreek de Stilte – tweede editie!

DDS2-Wordpress-banner

Naar aanleiding van de Internationale dag tegen geweld op vrouwen op 25 november organiseren we de 2de editie van Doorbreek de Stilte. Dit is een ontmoetingsdag met workshops rond geweld op vrouwen. Deze editie zal de focus leggen op vluchtelingen en vrouwen met een migratieachtergrond. Iedereen is welkom en we zorgen voor een veilige ruimte.

  • Wanneer? Zondag 23 november 2014 van 10u tot 17u
  • Waar? Eerste verdieping in buurtzaal Trafiek: Haspelstraat 37 (Pierkespark) in Gent

Inkom: vrije bijdrage

Programma:

  • Online-PosterLezing ‘Intrafamiliaal geweld in kruispuntperspectief en ‘eergerelateerd’ geweld. Voorstelling kader en projecten.’ (ella vzw)
  • Documentaire ‘Not for sale’ (ingeleid door regisseuse Marie Vermeiren)
  • Panelgesprek ‘Prostitutie: problemen en oplossingen’ (FEL en Vrouwenraad)
  • Lezing ‘Empowerend werken met vrouwelijke asielzoekers’ (Vrouwenraad)

Onder de middag kan je lekker vegetarisch eten aan democratische prijzen in koffie- en buurthuis Trafiek.

Inschrijven en info: mail ons op doorbreekdestilte.be(at)gmail.com

Dit evenement is een samenwerkingsverband tussen Hollaback! Gent, FEL en…

View original post 9 woorden meer

Gastbijdrage – broken wing

Deze gastbijdrage van Kina gaat over seksueel misbruik in het gezin. Er geldt een trigger warning. Lees enkel verder als het niet te moeilijk is voor jou en geen ongewenste herinneringen of angst oproept.

 

Doorgaan met het lezen van “Gastbijdrage – broken wing”

Doorbreek de Stilte – zine

Twee weken geleden vond Doorbreek de Stilte plaats in Gent, een ontmoetingsdag tegen geweld op vrouwen met verschillende workshops georganiseerd door Hollaback!Gent, FEL en enkele andere feministes met de hulp van de Vrouwenraad. Enkele foto’s kan je op de website van Doorbreek de Stilte zien.

Wie interesse heeft in het zine dat gemaakt werd n.a.v. Doorbreek de Stilte, kan dit voor 2 euro (+ verzendingskosten) bestellen via doorbreekdestilte.be@gmail.com of felfeminisme@gmail.com. Het is 48 pagina’s dik en staat vol interessante artikels, tekeningen en interviews over geweld op vrouwen, straatintimidatie, prostitutie, genitale verminking, wat doen als slachtoffer/overlever, wat doen als je een slachtoffer/overlever kent… Het zine zal ook verkocht worden aan de FEL stand op de Alternatieve Boekenbeurs op 12 april in De Centrale.

Doorbreek de Stilte: stop geweld op vrouwen – nu zondag in Gent

Dit evenement is een samenwerkingsverband tussen FEL, Hollaback! Gent, de Nederlandstalige Vrouwenraad en andere Gentse feministes:

54858a15bbbd085f9f843bfa1f2f4abdDoorbreek de Stilte!

“Doorbreek de Stilte” is een ontmoetingsdag met workshops rond geweld op vrouwen. Iedereen is welkom en we zorgen voor een veilige ruimte waar iedereen zich op hun gemak kan voelen. We publiceren die dag ook een “zine” (brochure/boekje) met teksten en tekeningen over geweld op vrouwen.

Wanneer? Zondag 9 maart 2014 van 10u-17u
Waar? Eerste verdiep in buurtcafé De Trafiek: Haspelstraat 37 (Pierkespark) in Gent
Inkom: vrije bijdrage

doorbreek-de-stilte-011
Het programma:

  • 10u00: ontvangst
  • 10u15: welkomstwoord
  • 10u30: meet & greet met feministische organisaties
  • 11u30: pauze
  • 11u45: workshop door Hollaback!Gent over omstanderinterventie en steun aan slachtoffers van seksueel geweld
  • 12u45: middagpauze in het buurtcafé/restaurant van De Trafiek
  • 13u45: workshop door FEL over media en geweld
  • 14u30: pauze
  • 14u15: presentatie GAMS over genitale verminking
  • 15u30: workshop door de Vrouwenraad over partnergeweld: “hoe is het zover kunnen komen?”
  • 16u30: rondetafelgesprek over positieve ervaringen en mogelijke oplossingen rond reageren op geweld, terugvechten, acties, verzet, …
  • 17u00: einde

Contacteer ons op: doorbreekdestilte.be@gmail.com
Meer info: http://doorbreekdestiltegent.wordpress.com/

Oproep: bijdragen gezocht voor zine over geweld op vrouwen

GEZOCHT: bijdragen voor zine over geweld op vrouwen

IMG_7472webOp zondag 9 maart organiseren FEL, Hollaback!Gent en andere Gentse feministes een dag met workshops rond geweld op vrouwen. Die bijeenkomst “Doorbreek de Stilte” zal doorgaan in De Trafiek in Gent. Meer daarover hoor je binnenkort!

Maar alvast dit: op die dag zullen we ook een zine (= zelfgemaakt en zelf gepubliceerd magazine) publiceren over geweld op vrouwen. En daarvoor hebben we jou nodig! We zoeken bijdragen, teksten, afbeeldingen rond het thema geweld op vrouwen die we in het zine mogen zetten. Dat kan bv zijn: persoonlijke verhalen, strips, tips om te reageren op straatintimidatie, hoe steun je overlevers van geweld, feministisch verzet tegen geweld, etc. Het zine zal in A5-formaat in zwart-wit gedrukt worden, dus hou daar best rekening mee. Stuur je bijdragen voor 20 februari naar doorbreekdestilte.be@gmail.com. Ook met vragen kan je bij dit e-mailadres terecht.

Tot 9 maart!

Website: Doorbreek de Stilte

Tepelflosjes en sweatpants: verenigt u!

Deze gastbijdrage van Marjolein Van Bavel roept u op om vandaag de Slutwalk in Brussel te ondersteunen. Marjolein is lid van FEL en student master geschiedenis aan de Universiteit Antwerpen.

Op zondag 25 september vindt in Brussel de Belgische ‘slutwalk’ plaats. En weet u wat? Ik roep ook u op om mee te wandelen tegen het goedpraten van verkrachting. Bij een verkrachtingszaak zijn het veelal de reputatie en de verschijning van de vrouw die meteen bediscussieerd worden. Wat droeg ze? Waar en wanneer was ze toen het gebeurde? Waarom was ze in zijn gezelschap? Wat is haar verleden?

Alsof dit alles ook maar iets zou veranderen aan de aard van de misdaad die werd begaan. De internationale golf aan slutwalks stemt me hoopvol over een groeiend bewustzijn.

Toch voel ik me ongemakkelijk bij het opzet om het woord slet voor vrouwen opnieuw op te eisen. Zonder maatschappelijke verandering zal het woord buiten de context van de slutwalk immers zijn oude betekenis behouden. Mogelijk vormt het zelfs een vrijgeleide om vrouwen als slet te blijven benoemen en marginaliseert het hen die zich niet comfortabel voelen bij dit concept. Ook ik voel me persoonlijk niet geroepen op straat te komen als slet.

Doorgaan met het lezen van “Tepelflosjes en sweatpants: verenigt u!”

Bedenkingen over geweld

De volgende vrouwendag op 11 november 2011 gaat over geweld. Ervaringen van mezelf en verhalen van partners en vrienden rond lastigvallerij, seksueel geweld en misbruik, hebben sterk bijgedragen tot mijn kijk op feminisme – het is onder andere daardoor dat ik mezelf nu als een linkse en radicale feministe zie.

Op de laatste vergadering van het Vrouwen Overleg Komitee, waar ik actief in ben, hadden we het erover. Maar er zijn veel aspecten van geweld. Ik ga er nu geen lang artikel over schrijven, maar er vielen me een aantal dingen op, waardoor ik heb zitten aandringen op de noodzaak van goede theorievorming rond geweld en een kritische kijk op recent verschenen cijfers.

Er zijn heel veel clichés en dooddoeners over geweld. Bijvoorbeeld als je als feministe een uitspraak doet over geweld op vrouwen, is de reactie vaak “ja maar, er is ook geweld op mannen”. Laat ik een paar analogieën bedenken om de sufheid van dat soort reacties te illustreren.

  • Oorlogsmisdaden in Afghanistan? Ja, maar die waren er in Koeweit en Irak ook.
  • Milieuramp door lekkende olieleidingen? Ja, maar er zijn ook tankers die zinken en milieurampen veroorzaken.
  • Geweld op mannen? Ja, maar er is ook geweld op dieren.
  • Arme asielzoekers? Jamaar, er zijn ook arme Belgen genoeg.

Doorgaan met het lezen van “Bedenkingen over geweld”

Feministische muziek deel 6 – Take Back The Night strijdliedjes

Take Back The Night – ook wel Heksennacht genoemd in Nederlandstalige streken – is een feministische campagne tegen geweld op vrouwen. Deze actie bestaat meestal uit een optocht, wake of betoging waarbij (meestal alleen) vrouwen ‘s nachts de straat innemen, hun bewegingsvrijheid en recht-om-met-rust-gelaten-te-worden-waar-we-ook-gaan-en-staan opeisen en zich verzetten tegen alle vormen van geweld tegen vrouwen [1].

Zo’n Take Back The Night actie kan een stille optocht zijn, maar er kan ook muziek gespeeld worden of er kunnen slogans geroepen worden. In de jaarlijkse Heksennacht in Gent gaat er vaak een sambaband mee zoals Famba of Rhythms of Resistance en worden er tijdens of na de optocht liedjes gezongen. Er zijn heel wat (strijd)liedjes geschreven met als thema geweld tegen vrouwen. Voor de Nederlandse Heksennachten werden heuse liedjesboekjes gedrukt. Daarin stonden feministische songteksten die op bekende melodieën waren geschreven zodat iedereen ze vlot kon meezingen.

Al in de tweede feministische golf werden strijdliedjes verzonnen om tijdens acties tegen geweld op vrouwen te zingen. Enkelen liedjes kan je terugvinden in het online archief over de vrouwenstrijd in Nederland “Vrouwen Nu Voor Later”. Tegenwoordig heb je onder andere the Raging Grannies en the Radical Cheerleaders die voor muzikale begeleiding van acties zorgen. Hier een voorbeeld van zo’n radicale cheer:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek deel 6 – Take Back The Night strijdliedjes”

“Vrouwen lokken verkrachting zelf een beetje uit”: NEE! Klaag seksisme aan!

Gisteren herbekeek ik een deel van het tv-programma ‘Koppen’ op het internet. Het centrale personage van de documentaire (in mei 2010 uitgezonden), is een Vlaamse vrouw die vertelt over haar moeilijke leven. Verder is ze m.i. alleen maar een onderwerp omdat ze gekozen heeft om haar leven te organiseren rond de islam. Ze is gesluierd, en daar kicken tegenwoordig een heleboel mensen op, weet u wel, zoals men kickt op eenieder die niet aan centrale normen voldoet: met een mengeling van afschuw en aantrekking.

Maar dit gezegd zijnde, ontviel de vrouw op een bepaald moment in de uitzending een seksistische uitspraak, die zodanig fout en tegelijkertijd evident in onze samenleving is, dat ik me voornam om dit soort uitlatingen voortaan systematisch aan te klagen.

Doorgaan met het lezen van ““Vrouwen lokken verkrachting zelf een beetje uit”: NEE! Klaag seksisme aan!”

Aankondiging: Wereldvrouwenmars

WE STAPPEN TOT ALLE VROUWEN VRIJ ZIJN!

~ Wereldvrouwenmars

8 maart is de Internationale Vrouwendag. Gewoonlijk worden er rond die datum wereldwijd allerlei feministische activiteiten georganiseerd, ook in België. Zo is er dit jaar onder andere de Wereldvrouwenmars, een optocht doorheen Brussel op zaterdag 6 maart. De samenkomst is voorzien om 12u30 op de Grote Markt en dan wordt er door de binnenstad naar het justitiepaleis gestapt.

logo wereldvrouwenmars

Wat is de Wereldvrouwenmars?

De Wereldvrouwenmars is een netwerk van acties over heel de wereld tegen armoede en voor de herverdeling van de rijkdom, tegen geweld en voor de integriteit van vrouwen. Ontstaan in 1996 is de Wereldvrouwenmars snel een wereldbeweging geworden waar je niet omheen kunt en waarbij zich in het jaar 2000 bijna 6.000 vrouwengroepen uit 163 landen en wereldstreken aansloten.

De Wereldvrouwenmars maakt het mogelijk Belgische vrouwengroepen zichtbaar te maken, te versterken en te verenigen rond de gemeenschappelijke eisen tegen geweld en armoede waarvan de vrouwen het slachtoffer zijn. De mars was de aanzet voor de oprichting van talrijke regionale groepen waarvan een aantal actief gebleven zijn.

Waarom vindt deze mars plaats?

– Tegen armoede
– Voor waardig werk en economische onafhankelijkheid van vrouwen
‐ Voor vrede en demilitarisering
‐ Stop het geweld tegen vrouwen
‐ Voor voedselsoevereiniteit en openbare basisvoorzieningen

Klik hier voor de flyer van de actie.

Website van de Wereldvrouwenmars

Veilig? Op straat als lesbisch koppel

We must recognize that freedom of movement is a precondition for freedom of anything else. It comes before freedom of speech in importance because without it freedom of speech cannot in fact exist.

Andrea Dworkin, The Night and Danger

Wie is er veilig in publieke ruimtes? Wie kan rondlopen zonder lastig gevallen te worden? Wie domineert die ruimte, wie voelt er zich niet bedreigd in?

Wrainbow sockse leven in het jaar 2010 nu en hoewel veel mensen denken dat er geen discriminatie meer is van holebi’s of transpersonen, zijn er nog heel veel problemen. Mijn vriendin en ik zijn de laatste maanden verschillende keren lastiggevallen. Een lesbisch koppel dat zelfs maar elkaars handen vasthoudt, laat staan een kus geeft, aiai, het is nog altijd vragen om moeilijkheden.

Soms is het erg schrijnend, bijvoorbeeld toen we van de redactievergadering van een feministisch magazine kwamen. Een hele bende enthousiaste feministes, heerlijke gesprekken, en daarna sta je terug in het station. Toen we een rustig plekje zochten om afscheid te nemen, vond een of andere kerel het nodig om mottige commentaar te geven en zijn penis aan ons te tonen. Ok, dan maar wat meer in de drukte gaan zitten? Daar kwam een man voorbijlopen die nogal gaapte. En nog een keer voorbijwandelde. En nog een keer. En ons dan aansprak. Lesbisch, ah, interessant zeg, ja, ik ga niks doen hoor, ik ben gewoon geïnteresseerd… (En dat zegt hij op ongeveer twintig centimeter van onze gezichten) En hij ging maar niet weg. Niet toen we dat zeiden en daarna riepen dat hij weg moest gaan, niet toen we onze middelvinger opstaken. Zucht. Wat moet je dan eigenlijk doen, weer weggaan? Een mep uitdelen?

Doorgaan met het lezen van “Veilig? Op straat als lesbisch koppel”

Racisme en vrije meningsuiting – erkenning NSV

angela davis protesting racismOpdat het kwaad zou winnen is het enkel nodig dat de goede mensen niets doen.

Het maakt me droevig, het maakt me kwaad. Deze maandag is het NSV – een fascistische en racistische organisatie – erkend geworden (berichtgeving schamper, nieuwsblad, blog) aan de universiteit waar ik vroeger nog in een antiracistische studentengroep zat. Na jaren en jaren proberen is het hen dan uiteindelijk toch gelukt.

Terzijde even opmerken dat, moest ik nog geloven in onze mainstream pers – dat doe ik niet meer – ik dan nu wel op zou kijken. De Gentenaar / Het Nieuwsblad heeft bijvoorbeeld niemand aan het woord gelaten in het artikel behalve de mensen van het NSV zelf, altijd leuk voor de “objectieve” berichtgeving.

Een valse god – de vrije meningsuiting

“Vrije meningsuiting. Kijk, da’s nu toch iets waar wij nu allemaal – wij verlichte geesten – voor zijn, is het niet. Welja, en dus moeten we dan ook de mening van deze mensen erkennen en een plaats geven, anders zijn we niet democratisch! Oeioei, niet democratisch, nee dat kan niet, laten we iedereen maar een stem geven dan. En ja, in ruil gaan zij – de fascisten – zich dan vast ook democratisch gedragen… Ja, dat is het: we moeten ze mee in het bad trekken, ze mee laten regeren / beslissen…”

24 hours anti-racist zoneZo ongeveer lijkt me de interne redenering van een heleboel mensen over dit onderwerp te gaan. En de redenering klopt ook wel, gedeeltelijk toch. Als je blank bent. En niet al te arm. En lekker vrij van vervolging, voor de verwarming, met een glas in de hand zit te filosoferen. Helaas kan je de realiteit niet vangen met enkel abstracte regeltjes zoals “vrije meningsuiting”. Maar wat is er dan precies mis?

Wat is het effect van de daden en woorden van racisten op de reële omstandigheden van de groepen die ze viseren?

Als antiraciste was ik er vroeger al mee bezig en heb ik veel geleerd uit boeken van Jan Blommaert en anderen, maar de meest heldere redenering over deze racistische “meningen” heb ik eigenlijk nog maar recent gelezen in een dun boekje van Catharine MacKinnon, Only Words. Daarin analyseert ze racistische daden en spraak en maakt ze de analogie met seksisme.

Als je een persoon die zwart is fysiek aanvalt, dan is het racisme. Als je dat met woorden doet, is het dan geen racisme? Als je een witte kap opzet en een kruis in brand steekt in de tuin van een zwarte persoon, is dat dan geen racisme? Als je een megafoon neemt en begint te speechen dat bijvoorbeeld zwarte mensen inferieur zijn, is dat het vrij uiten van meningen? Zijn dat slechts woorden, only words?

Doorgaan met het lezen van “Racisme en vrije meningsuiting – erkenning NSV”

Transgender Herdenkingsdag – 20 november 2009

Vandaag, 20 november 2009, is het internationale transgender herdenkingsdag. Op deze dag herdenken we alle personen die gestorven zijn omwille van geweld tegen transgender personen, hun partners, mensen kortom die ergens niet in iemands hokje passen. Transhaat, transfobie, cisseksisme… hoe het ook heet, het effect blijft even gruwelijk.

Niet alle transpersonen die nog hadden moeten leven, leven nog vandaag. Niet alle mensen kunnen veilig de straat op. Sommigen durven niet meer buiten komen. Sommigen alleen snel, angstig, argwanend. Sommigen proberen zo onopvallend mogelijk te zijn. En sommigen komen juist duidelijk uit voor wie ze zijn, en proberen zo anderen duidelijk te maken dat er meer is dan man en vrouw op deze wereld. Sommige van de mensen die vermoord zijn, waren transgenderactivisten die zich inzetten voor betere mensenrechten voor transpersonen.

Ik denk dat ik zelf voor het eerst hoorde over deze dag via een webcomic over een transmeisje, Venus Envy. Enkele jaren lang hebben verschillende tekenaressen een herdenkingsstrip gemaakt. Het was die van 2005 denk ik die ik voor het eerst las. En in de strip van 2007 vertelt de tekenares heel open over haar eigen ervaringen met geweld (trigger warning).

Doorgaan met het lezen van “Transgender Herdenkingsdag – 20 november 2009”

Take back the night – Heksennacht 2009 te Gent

hexennacht-affichewebWeet je wat onze moeders, onze dochters, onze zussen, onze grootmoeders, onze tantes en onze vriendinnen elke avond doen omdat ze zich onveilig voelen?
Ze lopen in het midden van de straat of onder de straatlantaarns.

Ze houden hun sleutel tussen twee vingers om zichzelf te kunnen verdedigen als het nodig is.
Ze wandelen niet alleen.
Ze houden afstand van vreemden en trachten steeds achter hen te wandelen.
Ze veranderen hun route als ze denken achtervolgd te worden.
Op feestjes zoeken ze naar vriendinnen om af te spreken wat ze
zullen doen als één van hen lastig gevallen wordt.
Ze gaan niet in de lift met een man die ze niet kennen.
Ze sms’en of bellen een vriend als ze thuis gekomen zijn, zo weet zij of hij dat ze veilig is.
Ze zorgen ervoor dat minstens iemand weet waar ze zijn en wat ze doen.
Ze lopen kilometers om zodat ze de donkere steegjes vermijden.
Ze zijn voortdurend op hun hoede. Voortdurend.

Vrouwen die ’s nachts argeloos alleen over straat kunnen lopen zijn zeldzaam. Alleen buiten komen als vrouw wanneer het al donker is, is volgens velen een dom idee. Zeker als vrouwen kortgerokt of ‘te bloot’ op straat gaan lopen, zouden ze erom vragen. Dit is belachelijk. Geen enkele dresscode staat gelijk aan de vraag om verkracht te worden. Bovendien komt de angst om alleen buiten te komen vaak niet overeen met de werkelijkheid. De kans op seksueel geweld is immers groter bij familieleden of bekenden. Binnenshuis dus. In ieder geval, buiten of binnen, het moet gedaan zijn met elke vorm van seksueel geweld. Alleen zo krijgen vrouwen hun vrijheid terug.

WHATEVER WE WEAR
WHEREVER WE GO
YES = YES
NO = NO

radfem_logo

Feministische muziek: Team Dresch en queercore

Bestaat er zoiets als feministische muziek? En waarom zijn feministes bezig met muziek? Bijvoorbeeld omdat we muziek mooi vinden, ontspannend, inspirerend, motiverend… Maar net zoals in andere vormen van (populaire) cultuur is de muziekwereld niet vrij van seksisme. Vrouwen die hun eigen bands oprichten en muziek schrijven en spelen, komen veel minder aan bod dan mannengroepen of groepen die enkel een vrouw hebben – typisch als zangeres – om een “sexy” imago te krijgen en zo meer te verkopen. Muziek gemaakt door vrouwen wordt ook steeds als “vrouwenmuziek” bestempeld – ongeacht de stijl die ze spelen -, bands die uit vrouwen bestaan worden “vrouwenbands” of “meidengroepen” genoemd – bij bands met alleen mannen wordt dit nooit gedaan, dat zijn “gewoon” muzikanten. Vrouwen en meisjes worden minder aangemoedigd om (bepaalde) instrumenten te spelen en bands op te richten. De berichtgeving over muzikantes en zangeressen in de pers is zelden seksisme-vrij en meestal wordt er commentaar over hun uiterlijk gegeven, meer zelfs dan over hun muziek of songteksten. Enzovoort.

Er zijn heel wat feministes die zelf muziek maken, in eender welk genre en met eender welke instrumenten. Feministische muziek heeft ook te maken met wat er gezegd en gespeeld wordt, en hoe. Teksten kunnen over allerlei feministische onderwerpen gaan: bijvoorbeeld over eigen ervaringen met zelfverdediging, over seksueel geweld, over vechten tegen seksisme in je omgeving, over lesbianisme, over abortus, over “sisterhood” en over het “f-woord” feminisme zelf. Veel feministische muzikantes maken harde muziek, die heel anders is dan “testosteronrock”. Platen worden wel eens in eigen beheer uitgebracht, zowel omdat dat een mooi grassroots idee is (en door het zelf te doen –DIY- behouden vrouwen de controle over hun werk), als omdat vrouwen die niet netjes binnen de mainstream afgeliktheid passen, geweigerd worden op de radio en bij grote platenmaatschappijen.

Daarom deze reeks over feministische muziek. We beginnen met de band Team Dresch en de queercore subcultuur waartoe zij gerekend kunnen worden. Volgende groepen en onderwerpen die in deze reeks (waarschijnlijk) besproken gaan worden zijn onder andere feministische platenlabels, radio, the Chicago Women’s Liberation Rock Band, L7, Bikini Kill, Ani DiFranco, foxcore en riot grrrl. Maar eerst dus Team Dresch… draai de volumeknop alvast omhoog!

team dresch

Als bijna twintiger was Donna Dresch een van mijn heldinnen. Ze speelde bas en gitaar in een groep die naar haar genoemd was (ondanks dat ze er niet in zong), had een platenlabel opgericht en schreef vroeger (fan)zines. Dat wilde ik ook allemaal doen. Ze ging daarnaast als “merch lady” mee op tour met groepen zoals Bratmobile, en was ook aanwezig op een van de optredens van Bratmobile in Utrecht (Nederland) waar ik zelf naartoe ben gegaan.

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek: Team Dresch en queercore”

Stop de pornocultuur 3 – alternatieve porno, erotiek en slow sex

spc_logoZie ook het meer recente artikel De leugens van de pornocultuur.

Gezien er de laatste tijd in het Belgische feministische landschap, op deze blog en in andere media nogal wat discussie is over alternatieve of  “feministische” porno, en er heel veel vragen worden gesteld en beschuldigingen gericht aan de anti-pornografie feministes – waarvan ik er één ben – ga ik in dit deel de specifieke bedenkingen rond alternatieve pornografie [1] nog eens op een rijtje zetten.

Verder ga ik ook een – voor mijn doen ongelofelijk liberaal – voorstel doen dat voor mij een eerste heel mooie en bevrijdende stap kan zijn tegen uitbuiting in de porno-industrie, en dat nog wel zonder “censuur” [2]… Ja, de feministische kerstvrouw komt vroeg dit jaar. Dit gaat als een van de volgende artikels in deze reeks verschijnen.

Alvast een disclaimer: mijn door fijn stof aangetaste hersenen kunnen wel degelijk nog een verschil maken tussen verschillende beelden en verschillende mates van dwang, keuzevrijheid en seksisme. Je gaat mij niet horen beweren dat het allemaal hetzelfde is en dat een lichtjes irritante stereotiepe seksscène, hoe cliché ook, hetzelfde is als beelden waarin vrouwen als vuil behandeld worden, geslagen of verkracht. Natuurlijk is daar een verschil tussen.

Namen en hokjes

Onlangs was ik op een voorstelling in Brussel van het boek “Een leeuw in een kooi“, het feministische antwoord op de racistische mediagekte rond de hoofddoek, en Ida Dequeecker, een tweedegolf feministe die nu actief is in BOEH! en VOK, vertelde dat ze het boek fantastisch vond maar wel wilde vragen om meer precisie in de gebruikte termen. Het was in een andere context, maar ik ga haar woorden hier toch ter harte nemen.

Volgens mij is er in het pornodebat sprake van een gigantische begripsverwarring – een aantal mensen gebruikt de naam pornografie voor beelden die ze wel opwindend maar niet seksistisch vinden. Ze bedoelen erotiek, maar omdat we in een pornocultuur leven, is porno plots hip en cool en worden ook erotische beelden zo genoemd, waardoor de indruk gewekt wordt dat de porno-industrie een legitieme industrie zou zijn. Helaas is dit naamgebruik niet zo onschuldig als het op het eerste zicht lijkt. Langs de ene kant accepteert het impliciet de porno-industrie als een legitieme industrie die gewoon wat bijgestuurd moet worden, en verlegt het de koers van afschaffing naar aanpassing. Langs de andere kant wordt die vermenging van erotische beelden en pornografie ook nog eens gebruikt om anti-porno feministes te beschuldigen anti-seks te zijn.

Doorgaan met het lezen van “Stop de pornocultuur 3 – alternatieve porno, erotiek en slow sex”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑