Zoeken

De Tweede Sekse Voorbij

Never again is now // Down with transphobia

Categorie

Cultuur

Activisme met posters: van mei 68 tot The Guerrilla Girls

Er lopen momenteel twee interessante tentoonstellingen in Brussel waarin politieke posters centraal staan en Rebelsister ging een kijkje nemen…

Posters spelen al decennia een belangrijke rol voor activisten. Vandaar dat enkelen van ons een aantal jaar geleden het initiatief The Feminist Poster Project oprichtten dat het maken, verspreiden en plakken van feministische posters stimuleert. Met behulp van posters worden namelijk politieke boodschappen de wereld in gestuurd die (zeker in de vorige eeuw) op weinig andere plaatsen te vinden waren.

Doorgaan met het lezen van “Activisme met posters: van mei 68 tot The Guerrilla Girls”

Carnisme: symptoom van het patriarchaat?

'I'm a vegetarian.' - 'If it's so wrong to eat animals, why are they made out of meat?'

Het borrelde al een tijd lang in mijn hoofd maar de absurditeit van het onderwerp hield me tegen hier een stuk over te schrijven. Ik hoorde de commentaren al van ver: “Die feministen weten niet wat uitvinden!”… Hoe kon ik dit onderwerp ook aansnijden zonder als hysterische amateur bestempeld te worden? En plots kruiste zij mijn pad: Professor Melanie Joy en haar controversiële theorie rond vleesconsumptie.

Doorgaan met het lezen van “Carnisme: symptoom van het patriarchaat?”

Wat als Marc Chagall Marcella heette?

marc-chagall-1887-1985-lcuyre-or-danseuse-au-cirque-impressionist-modern-art-auction-1920s-paintings-christies-1367573024_bGisteren was de laatste dag van de overzichtstentoonstelling van het werk van schilder Marc Chagall in het Museum voor Schone Kunsten in Brussel. Op de valreep ben ik nog gaan kijken, een dag eerder. Ik vind het werk van Chagall ontzettend fantasierijk en inspirerend en ook gewoon mooi. Een eerdere tentoonstelling die ik bezocht in de Ardennen met zijn litho’s (steendrukken) was ook prachtig.

6a00e54fe4158b8833017ee889e66d970dMaar ik wil hier geen recensie van de tentoonstelling of bespreking van Chagall’s schilderijen schrijven. Ik wou enkel even ingaan op een bedenking die ik had tijdens mijn bezoek aan de Museum voor Schone Kunsten eergisteren. Chagall is duidelijk een veel geprezen kunstenaar (en hij verdient dat ook volgens mij), maar ik vraag me af hoe zijn werk zou worden ontvangen als hij een vrouw zou zijn. Als Marc Chagall, Marcella heette, zou ze ook zoveel lof krijgen? Zou er voor Marcella een grote overzichtstentoonstelling in een groot museum georganiseerd worden? Zou de analyse van haar werk hetzelfde zijn? Of zou men beweren dat die huiselijke taferelen, liefdesparen en felle kleuren ongetwijfeld een vrouwelijke hand verraden? (Ze zullen altijd wel redenen vinden om kunst door vrouwen gemaakt als “vrouwelijk” te omschrijven). Zou Marcella’s kunst daarom als tweederangs worden afgedaan? Best wel aardig voor een vrouwelijke schilder? Duidelijk nageaapt van de Grote Mannelijke Kunstenaars, in plaats van beïnvloed door tijdgenoten en voorgang-st-ers? Zeker niet waardig om in de kunstgeschiedenisboeken opgenomen te worden, tenzij misschien in een klein paragraafje samen met al die andere vrouwelijke schilders. En waarschijnlijk was ze ook al lang weer vergeten, als er zelfs al ooit aandacht voor haar werk was geweest.

after-marc-chagall-jodie-marie-anne-richardson-traugott---aka-jm-art-Niemand die op dit moment Chagall als minderwaardige kunst, want door een man gemaakt, zal zien. Niemand die zijn onderwerpen, manier van schilderen, kleurenpalet, motieven als mannelijk zal bestempelen. Chagall was gewoon een kunstenaar, een mens, geen geslacht. Hij maakte kunst, geen gegenderde kunst. (Al speelt gender misschien wel mee, er wordt niet over gesproken in recensies en kunstenaarsoverzichten).

thCAHHNMD4Maar waarom kunnen we de kunst van kunstenaressen dan ook niet zo bekijken? Of zullen we eerst beginnen met mannelijke kunst ook als gegenderd te zien? Dan openen er misschien wat ogen voor de verschillende behandeling van vrouwelijke en mannelijke kunstena-a-r-e-s-sen…

tentoonstelling Niki de Saint Phalle

10363607_727455800695805_3081559138796190181_nVoor ik naar Parijs trok voor de tentoonstelling van Niki de Saint Phalle, hield ik al van haar kleurrijke beelden, maar nu ben ik een ware bewonderaarster van haar hele oeuvre! De tentoonstelling loopt nog maar tot 2 februari, maar als je de kans hebt om te gaan kijken, zeker doen!

10917066_727455604029158_1101008322672796188_nHet Grand Palais, het museum in Parijs waar Niki de Saint Phalle’s beelden en tekeningen tentoongesteld waren, leek wel omsingeld door politiebusjes. Enkele dagen na de aanslagen op de medewerkers van het tijdschrift Charlie Hebdo, de bezoekers aan een joodse supermarkt en enkele politieagenten, waren politie en veiligheidsdiensten erg aanwezig in de Franse hoofdstad. Ook in het Grand Palais werden bezoekers extra gecontroleerd. Maar eenmaal binnen tussen de kunstwerken van Niki de Saint Phalle belandden we in een andere wereld…

 

Doorgaan met het lezen van “tentoonstelling Niki de Saint Phalle”

Tweede Sekse Blog playlist #002

musicinmymindcomic-radiowebRadio De Tweede Sekse is terug met weer wat nieuwe earcandy! Klik hier voor de eerste playlist.

The Blue Screen of Death
(bleeperige technopunk waar zelfs techno-haters zoals mij van smullen)

 

Megaphones
(riot grrrl punk uit Keulen, mét megafoon!)

Doorgaan met het lezen van “Tweede Sekse Blog playlist #002”

Feministische muziek, deel 10 – enkele nieuwe bands om te checken

Soms besef ik dat ik niet meer helemaal kan volgen met de huidige golf van DIY feministische/vrouwenbands. De namen die spontaan in me opkomen als ik een lijstje van favoriete bands moet opsommen zijn bands die niet meer bestaan of al heel wat jaren meegaan zoals L7, Lost, Happy Home Makers, Protestera, Harum Scarum, Kittie en Beyond Pink. Dus daar moest dringend iets aan gedaan worden. Vorig jaar ben ik naar 2 buitenlandse Ladyfests geweest, en daar kwam ik veel verrassende nieuwe bands tegen. Ook platenlabels zoals Emancypunx Records bieden vers luistervoer.

Hieronder vind je 9 female-fronted en vaak ook feministische bands die mij bijzonder aanspraken, enkele bands om in de gate te houden (en te beluisteren, live te gaan bekijken en te promoten):

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 10 – enkele nieuwe bands om te checken”

Vagina Dentata zoekt:

46889_10201074483736180_1960539795_nDe feministische band Vagina Dentata zoekt:

  • een repetitieruimte: nu repeteren we in Leuven, maar we zoeken iets meer richting Brussel/Gent dat makkelijk bereikbaar is met het openbaar vervoer. Liefst gratis of goedkoop en met drumstel en versterkers aanwezig of opbergbaar.
  • een bassiste: we willen onze band graag vervolledigen met een feministische bassiste! Speel je bas of ken je een bassiste, laat het ons weten!

Contacteer ons op: vaginadentatacrust@gmail.com.

Zine recensie: Scary Hairy

Deze maand (juli) is de Internationale Zine Maand. Vandaag staat er op de agenda: schrijf een zinerecensie! Het zine dat ik gekozen heb, heet “Scary Hairy”.

scary-hairyAls “harige” meid/vrouw, heb je soms wat bevestiging nodig dat het niet noodzakelijk is om je hele lichaam behalve je hoofdhaar te scheren of te epileren. Op zich weet je dat wel, maar er is al zoveel antilichaamshaar- en pro-uiterlijkheidscultuspropaganda, dat wat steun om gewoon jezelf te zijn een hele opluchting kan zijn. Scary Hairy is een fijn zine uit Nederland (geschreven in het Engels) met een mix van herkenbaarheid, hilariteit en … haar! Het bekritiseert niet enkel het taboe op lichaamshaar bij vrouwen, maar stelt ook vragen bij oncomfortabele kleren, seksuele intimidatie op het openbaar vervoer en antifeministische clichés. Als je liever tekst-heavy pamflet-achtige zines leest, ga je beter op zoek naar iets anders, want Scary Hairy staat vooral vol tekeningen en strips. Maar dat vond ik zelf net leuk.

Je kan Scary Hairy o.a. bij Active Distribution bestellen of mail naar de zineschrijfsters zelf: weakandlovely@hotmail.com.

Meer info over de Internationale Zine Maand:

Meer zinerecensies op De Tweede Sekse:

Andere websites met zinerecensies:

Zine recensie: Colouring Outside The Lines #6

Over een week is het weer Internationale Zine Maand (juli) en om je goed voor te bereiden, kan je alvast een hoopje zines bestellen. Als inspiratie om zelf een zine te maken, of gewoon om interessant/grappig/rebels/inspirerend leesvoer te lezen voor het slapengaan, op de trein of in een parkje in de zon (als die ooit nog eens wil schijnen). Ik raad eigenlijk alle zines van Melanie Maddison aan: Shape and Situate, I’m Not Waiting, ReAssess Your Weapons en ook Colouring Outside The Lines (COTL).

PC051651COTL gaat al enkele nummers mee. Vorig jaar kwam #6 uit. Het is zoals steeds een goedgevuld zine vol interviews en met heel wat afbeeldingen in kleur en in zwart-wit. Melanie interviewt verschillende grafische ontwerpsters, illustratrices, striptekenaressen, zine-maaksters en beeldende kunstenaressen die ze bewondert. In dit nummer laat ze Lauren Denitzio, Fly, Megan Kelso, Chandler O’Leary en Jessica Spring, Allyson Mitchell, Caroline Paquita, Summer Pierre, Lindsay Starbuck, en Anke Weckmann vertellen over hun kunst, strips en tekeningen, over hun technieken en werkplaats, over hun motivatie en inspiratiebronnen, over zelfvertrouwen en ondersteuning, over samenwerking, over de overlapping van kunst met activisme, over het delen van vaardigheden en technieken, over het do-it-yourselfprincipe…

Zines zijn een ideaal medium om kennis te maken met kunstenaressen en illustratrices die anders weinig ruimte en zichtbaarheid krijgen, maar dat wel verdienen. Colouring Outside The Lines vervult die rol perfect. In dit nummer ontdek je interessante projecten en inspirerende kunst zoals de reeks portretten van Fly genaamd “Peops”, Allyson Mitchell’s “Killjoy’s Kastle the Lesbian Feminist Haunted House”, een reusachtige gebreide Vagina Dentata en FAG Feminist Art Gallery en het feministische collectief For The Birds uit New York waarvan Lauren Denitzio lid is.

Meer info op Melanie Maddison’s blog en de blog van Colouring Outside The Lines. Bestel hier haar zines.

Meer zinerecensies op De Tweede Sekse:

Andere websites met zinerecensies:

Zine recensie: Toilet Paper #19

Alva of Toilet Paper zine / photo taken from http://grrrlzines.net

Het is deze maand International Zine Month dus er wordt vanalles rond zines georganiseerd. Op de blog van Stolen Sharpie Revolution (naar het gelijknamige handboek over zines van Alex Wrekk, de beheerster van de blog) staat een lijstje van zineactiviteiten die je iedere dag kan uitvoeren. Vandaag is dat: “review a zine in your zine, on your blog, or on your facebook page”. Awel, we zullen er dan maar eens aan beginnen!

Het zine dat ik vandaag in de kijker wil plaatsen, is Toilet Paper Fanzine. Nummer 19 is niet het meest recente nummer vermoed ik dus vraag eerst na bij Alva, de schrijfster, welke nummers ze nog in stock heeft voor je een bestelling plaatst: alva@blockshot.de. (Zoals het e-mailadres aangeeft, zingt Alva in de band Blockshot die onlangs op Ladyfest Brussels speelden. Ze speelt ook in Tears For Barbarella, is actief binnen de riotgrrrl- en punksubcultuur en organiseert zelf optredens in en rond Bonn in Duitsland. Maar we zullen het nu vooral over haar zine hebben, en minder over haar muziek.)

Doorgaan met het lezen van “Zine recensie: Toilet Paper #19”

Strip tips!

Stripland was lang een mannenland, maar niet meer sinds de Marjane Satrapi’s, Maaike Hartjes en Julie Doucets en vele anderen er hun plaatsje veroverd hebben. Er zijn behoorlijk wat strips die gemaakt worden door vrouwen op de markt vandaag de dag, vaak zelfs met licht of heel erg feministische thema’s of standpunten. Hier enkele feministische strips die mij bijzonder bevielen!

  • The Complete Hothead Paisan: Homicidal Lesbian Terrorist – Diane DiMassa
    In welke bui je ook bent, deze strip zal je (nog) beter doen voelen! Hilarische patriarchaal-incorrecte lesbisch-feministische humor – de titel alleen al! – en zotte expressieve tekeningen. Hothead takes no prisoners and feels no guilt! En als je al die agressie en anarchie maar niks vindt, is er haar onweerstaanbare wijze kat!
  • The Essential Dykes To Watch Out For – Alison Bechdel
    Ik heb ooit eens gehoord dat the L-word op deze stripreeks zou gebaseerd zijn. Niet echt een compliment vind ik, want DTWOF is vergelijkingloos goed (en ik heb een behoorlijke hekel aan the L-word). Alison Bechdel is tegenwoordig misschien meer gekend van haar grafische roman Fun Home – ook een aanrader – maar ze begon haar stripcarrière met een decennialange reeks over het dagelijks leven van een bende dykes. Enkele jaren geleden kwam er een verzamelbundel uit die de meeste van die stripjes bundelt. Zie ook de Bechdel test.

Doorgaan met het lezen van “Strip tips!”

Feministische muziek deel 9 – Ladyfest

Lady-wat?

Ladyfest is een feministisch non-profit DIY festival dat op allerlei plaatsen over de hele wereld georganiseerd wordt. Vrouwelijke artiestes staan centraal, maar het grootste deel van het programma is toegankelijk voor iedereen (behalve soms bepaalde workshops enkel voor vrouwen). Er is niet enkel muziek, maar je kan er ook deelnemen aan workshops en acties en genieten van films en tentoonstellingen. Verder vind je er vaak lezingen, performances en spoken word, een marktje met zines en handwerk, eten, en nog veel meer. De feministische invloed is duidelijk zichtbaar in de geëngageerde kunst gemaakt door vrouwen, debatten over feministische thema’s en workshops over zelfverdediging, techniek, skaten en andere traditioneel-mannelijke bezigheden. Ladyfest is een festival door vrouwen, voornamelijk gericht op vrouwen (maar iedereen is welkom) om vrouwen te stimuleren om zelf creatief en actief aan de slag te gaan, om feministische netwerken op te bouwen en kennis, vaardigheden en ervaringen te delen en om ons samen te engageren tegen alle uitingen van seksisme. Ook al is het kernidee hetzelfde, toch is ieder Ladyfest anders en uniek en wordt het festival bepaald door de lokale context en de ideeën en smaak van de organisatrices.

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek deel 9 – Ladyfest”

Vrijheid voor Pussy Riot!

Pussy Riot is een groep anonieme gemaskerde Russische riot grrrls die met hun punkoptredens op publieke plaatsen heel wat ophef hebben veroorzaakt. Ze hebben van de straat, winkeletalages, het Rode Plein en een orthodox-christelijke kathedraal hun podium gemaakt. En met het optreden op die laatste locatie waren de kerk en ook de politieke gezagsdragers – de teksten die ze zongen waren erg kritisch over Putin en zetten de “heilige maagd” aan om een feministe te worden – niet bepaald gelukkig. Het optreden leidde tot de arrestatie van drie van de vermoedelijke bandleden van Pussy Riot. De drie zitten nog steeds vast, ondanks solidariteitsacties in Rusland en de rest van de wereld.

Dit is een filmpje van het optreden van Pussy Riot in de kathedraal:

 

Doorgaan met het lezen van “Vrijheid voor Pussy Riot!”

Overzicht – artikels over media

Er is al heel wat over feminisme/gender en media geschreven voor deze blog. Hier vind je een overzichtje:

Voor een overzicht van ALLE artikels op de Tweede Sekse Blog, klik hier.

Feministische muziek, deel 8 – Scandinavische grrrlpunk

De Scandinavische landen zijn niet enkel op vlak van campagnes tegen geweld op vrouwen, prostitutiebeleid en gender equality een voorloper, maar ook op vlak van feministische (punk)muziek! Het is iets waar ik best wel jaloers op ben eigenlijk… Was er in België maar zo’n grrrl muziekscene zoals in bijvoorbeeld Zweden of Finland!

Luister maar…

 

Beyond Pink:

 

Drain STH:

Doorgaan met het lezen van “Feministische muziek, deel 8 – Scandinavische grrrlpunk”

Reclaim the Media! deel 3 – feministisch media-activisme

In deel 1 van de reeks Reclaim The Media kaartte ik het seksisme aan in de beelden en boodschappen van (mainstream) media, films en reclame. Deel 2 behandelde het seksisme dat kan voorkomen op de werkvloer in mediaorganisaties en -redacties en hun vaak hiërarchische en weinig democratische karakter. Feministes willen een einde maken aan seksisme, uitsluiting en onderdrukking. Maar hoe stoppen we het seksisme in de media? Wat kunnen we zelf hieraan doen? Er zijn verschillende strategieën om actie te ondernemen tegen seksistische media:

  1. bewustwording, sensibilisering en media-educatie
  2. protesteren en kritiek geven op bestaande mainstream media van buitenaf
  3. bestaande mainstream media veranderen van binnenin
  4. eigen media maken

Media-educatie

Bij de eerste strategie wordt er geconstateerd dat er problemen zijn met de media-inhoud en dat altijd die niet zo in een-twee-drie te veranderen is. Daarom wordt er in plaats van in te grijpen in de media-productie, gezorgd dat het “publiek” bewust wordt van de problemen in de media-inhoud, -financiering en -productie. Ze worden gesensibiliseerd en aangeleerd om kritisch te kijken naar media. Je kan dan bijvoorbeeld met een “genderbril” kijken en ontdekken hoe het genderevenwicht in nieuwsberichten, films, soaps, etc helemaal scheef zit, of tot het besef komen dat mediaberichten altijd subjectief zijn.

Doorgaan met het lezen van “Reclaim the Media! deel 3 – feministisch media-activisme”

Reclaim the Media! deel 2 – wie spreekt?

Deel 1 over seksistische media-inhoud

Uitsluiting, diversiteit en democratisering

Seksisme in media kan vanalles betekenen. Buiten kritisch zijn om wat we te zien en te horen krijgen in de media (= alle soorten media, zowel mainstream als alternatieve), zijn er nog enkele vragen die we kunnen stellen: Wie maakt media? Wie krijgt een forum om te spreken en schrijven? Wie financiert de media? Wie beslist wat we te horen, te lezen en te zien krijgen? Het antwoord daarop is (helaas nog steeds) dat de media-industrie een mannenbastion blijkt te zijn: het zijn voornamelijk mannen die eigenaar zijn, produceren, beslissen en aan het woord komen.

En waar zitten de vrouwen? De situatie is een beetje vergelijkbaar met het citaat van de Guerrilla Girls over de kunstwereld: “do women have to get naked to get into the museums”? Vrouwen worden wel getoond (meestal op een specifieke seksistische manier, als object om producten of magazines te verkopen, om naar te gapen, zolang ze maar niks zeggen), maar hoeveel regisseuses, hoeveel journalistes, hoeveel radioprogrammeuses, hoeveel hoofdredactrices zijn er aan het werk? Hoeveel vrouwen zijn er die de inhoud van de media mee bepalen of creëren?

Het is niet moeilijk om het gender(on)evenwicht van mediaorganisaties na te gaan: tellen maar! Hoeveel vrouwelijke journalisten zijn er en hoeveel mannelijke? Hoeveel vrouwen in invloedrijke posities in redacties en hoeveel mannelijke? Behandelen de vrouwen enkel de “typisch vrouwelijke” onderwerpen en de mannen de “algemene”? Hoe vaak worden vrouwen als experte geïnterviewd en waarover? Hierover is veel onderzoek gedaan en de resultaten zijn steeds bedroevend… (Zie o.a. Het boek Women & Media: a Critical Introduction door Byerly en Ross, 2006)

Doorgaan met het lezen van “Reclaim the Media! deel 2 – wie spreekt?”

Reclaim the media! deel 1 – een inleiding tot feministische mediakritiek

Onderzoek naar seksisme in de media en het maken van alternatieve feministische media is voor mij cruciaal voor de feministische beweging. Vandaar deze driedelige reeks over mediakritiek en media-activisme. In dit eerste deel ga ik in op het seksisme in de media-inhoud. Seksisme in mediaorganisaties en -redacties komt in het tweede deel aan bod en in het derde deel – dit is het leukste deel vind ik – schrijf ik wat we kunnen doen om dit seksisme een halt toe te roepen.

Welke kritiek op media?

Media, het is een machtig middel om invloed uit te oefenen. De officiële pers en de reclame-industrie bepalen voor een groot stuk ons wereldbeeld en de publieke opinie. Van diezelfde pers wordt verondersteld dat ze neutraal en objectief de “feiten” weergeven, maar zijn ze echt wel zo ongebonden en ongekleurd? Wat op tv wordt gezegd en wat in de krant staat, wordt door velen als de waarheid gezien, maar is het niet slechts een subjectieve visie en door context bepaalde mening? Journalistes en mediamakersters [1] worden als belangeloze expertes en betrouwbare bronnen gezien, maar wie spreekt/schrijft er eigenlijk en worden alle stemmen gehoord? Wie en wat komt aan bod en wie en wat wordt geweerd of genegeerd? Zijn de media een spiegel en/of een motor van de constructie van normen en waarden van een maatschappij?

Activistes uit allerlei sociale bewegingen hebben kritiek hebben op de mainstream media en wijzen op haar verrechtsing, commerciële belangen en eenzijdigheid (soms zelfs verdoezeling en misinterpretatie van de feiten) [2]. Ook op vlak van gender zijn de standpunten die we tegenkomen in de pers en reclame conservatief en patriarchaal. Daarom zijn ook feministes bezig met mediakritiek.

Doorgaan met het lezen van “Reclaim the media! deel 1 – een inleiding tot feministische mediakritiek”

De Bechdel Test

De test in dit leuke filmpje is handig om de films die je bekijkt kritisch te beoordelen, hoewel films die slagen voor deze test nog niet per se feministisch zijn (maar toch al een beetje beter dan het overgrote merendeel):

 

De Bechdel Test komt uit deze fantastische strip Dykes To Watch Out For van Alison Bechdel:

Wil je voor blogs of zines leren schrijven? Ga naar Zine Fest Gent!

Op het Zine Fest in Gent, een festival over alternatieve media, kan je in allerlei workshops leren om artikels of verhalen voor blogs en zines te schrijven. Ook wordt er geleerd hoe je zines kan layouten en feministische posters kan maken. Het Zine Fest wordt georganiseerd door FEL en ECHO.

FEL zoekt ook nog bijdragen voor een zine over seksistisch ervaringen.

 



Een WordPress.com website.

Omhoog ↑