Zoeken

De Tweede Sekse blog

Never cross a picket line

Categorie

Boek

Boekbespreking: Niemand zal hier slapen vannacht – Rachida Aziz

Niemand zal hier slapen vannacht
– Rachida Aziz

Heb je nog geen plannen dit weekend? Lees dan dit boek! Of heb je er wel? Annuleer ze en lees in de plaats dit boek!

Niemand zal hier slapen vannacht – de titel is een verwijzing naar een fantastisch liedje van Nina Simone dat ook het boek inleidt – is een belangrijk, activistisch, prachtig en heel vlot geschreven boek. Ik heb vele redenen om het aan te raden. Graag zou ik wat stukjes willen citeren zoals dat onlangs tijdens haar onofficiële boekenvoorstelling in Le Space gebeurde, maar je leest het beter helemaal zelf. Of kom naar de leesgroep van FEL op 3 februari, waar we ook stukjes zullen voorlezen.

Continue reading “Boekbespreking: Niemand zal hier slapen vannacht – Rachida Aziz”

Advertenties

Book review: The Archival Turn in Feminism – Kate Eichhorn

Deze Engelstalige recensie verscheen tegelijkertijd op de blog van Echo zines.

The Archival Turn in Feminism: Outrage in Order
– Kate Eichhorn

How could I not have picked up this book from the anarchist bookshop Fort Van Sjakoo in Amsterdam? It’s about several of my biggest passions: archives, libraries, zines, riot grrrl, and feminism. Can you imagine my excitement when I found it? However, despite the interesting subject matter, the book couldn’t continuously hold my attention and left me with quite a lot of questions…

 

Eichhorn’s study is based on visits to three collections in university archives/libraries – Sallie Bingham Center for Women’s History and Culture at Duke University, The Riot Grrrl Collection at New York University, and the Barnard Zine Library – as well as on interviews with its archivists/librarians. These institutions keep some of the most interesting archival materials, DIY publications, and other ephemera from what is called third wave feminism (basicly non-mainstream feminism from the late 80s till the early 2000s, focused more on cultural production than on political activism). I really should visit them one day, especially the Barnard Zine Library is on my list.

Continue reading “Book review: The Archival Turn in Feminism – Kate Eichhorn”

Tweede Sekse Blog Op Papier #2 in de maak!

tweedesekse2coverzwwebZoals je in onze oproep voor bijdragen al kon lezen, is er een nieuw blogzine in de maak! Aangezien we niet constant aan ons computerscherm gekluisterd willen zitten – maar wel willen informeren en geïnformeerd worden – publiceren we af en toe onze teksten in een zine, een zelfgemaakt low-budget boekje.

Het tweede nummer van De Tweede Sekse Blog Op Papier zal focussen op activisme en de feministische beweging. Je zal er tips in vinden voor feministische acties, we gaan na hoe en waarom je je op een basisdemocratische en feministische manier in groep kan organiseren, we kijken naar inspirerende voorbeelden van feministische acties en naar de zin en onzin van vrouwengroepen/vrouwenruimtes en we nemen tenslotte de huidige feministische beweging onder de loep. Zeker een handige publicatie als je zelf actief wil worden als feministe of een dosis verse inspiratie nodig hebt om je activisme verder te zetten!

Op zaterdag 12 april 2014 zal dit tweede nummer gepresenteerd worden op de Alternatieve Boekenbeurs in De Centrale in Gent op de stand van FEL. Kom gerust een kijkje nemen!

Doorbreek de Stilte – zine

Twee weken geleden vond Doorbreek de Stilte plaats in Gent, een ontmoetingsdag tegen geweld op vrouwen met verschillende workshops georganiseerd door Hollaback!Gent, FEL en enkele andere feministes met de hulp van de Vrouwenraad. Enkele foto’s kan je op de website van Doorbreek de Stilte zien.

Wie interesse heeft in het zine dat gemaakt werd n.a.v. Doorbreek de Stilte, kan dit voor 2 euro (+ verzendingskosten) bestellen via doorbreekdestilte.be@gmail.com of felfeminisme@gmail.com. Het is 48 pagina’s dik en staat vol interessante artikels, tekeningen en interviews over geweld op vrouwen, straatintimidatie, prostitutie, genitale verminking, wat doen als slachtoffer/overlever, wat doen als je een slachtoffer/overlever kent… Het zine zal ook verkocht worden aan de FEL stand op de Alternatieve Boekenbeurs op 12 april in De Centrale.

Strip tips!

Stripland was lang een mannenland, maar niet meer sinds de Marjane Satrapi’s, Maaike Hartjes en Julie Doucets en vele anderen er hun plaatsje veroverd hebben. Er zijn behoorlijk wat strips die gemaakt worden door vrouwen op de markt vandaag de dag, vaak zelfs met licht of heel erg feministische thema’s of standpunten. Hier enkele feministische strips die mij bijzonder bevielen!

  • The Complete Hothead Paisan: Homicidal Lesbian Terrorist – Diane DiMassa
    In welke bui je ook bent, deze strip zal je (nog) beter doen voelen! Hilarische patriarchaal-incorrecte lesbisch-feministische humor – de titel alleen al! – en zotte expressieve tekeningen. Hothead takes no prisoners and feels no guilt! En als je al die agressie en anarchie maar niks vindt, is er haar onweerstaanbare wijze kat!
  • The Essential Dykes To Watch Out For – Alison Bechdel
    Ik heb ooit eens gehoord dat the L-word op deze stripreeks zou gebaseerd zijn. Niet echt een compliment vind ik, want DTWOF is vergelijkingloos goed (en ik heb een behoorlijke hekel aan the L-word). Alison Bechdel is tegenwoordig misschien meer gekend van haar grafische roman Fun Home – ook een aanrader – maar ze begon haar stripcarrière met een decennialange reeks over het dagelijks leven van een bende dykes. Enkele jaren geleden kwam er een verzamelbundel uit die de meeste van die stripjes bundelt. Zie ook de Bechdel test.

Continue reading “Strip tips!”

Leesvoer van en over Dolle Mina en Marie Mineur

Als je over feministes spreekt, denken veel mensen onmiddellijk aan Dolle Mina. Dolle Mina is waarschijnlijk de bekendste feministische groep die er aan de Nederlandstalige kant van België ooit heeft bestaan. In navolging van de Dolle Minagroepen in Nederland werden er begin jaren zeventig in verschillende steden in Vlaanderen en Brussel Dolle Minakernen opgericht (Antwerpen, Brussel, Oostende, Gent en Leuven). In Wallonië ontstonden er soortgelijke groepen, met de naam Marie Mineur, opgestart met hulp van de dolle mina’s. Dolle Mina is vooral gekend van hun ludieke, voor die tijd soms controversiële, acties. Maar ze publiceerden ook ledenbladen, brochures en een tijdschrift De Grote Kuis. Voor de eerste nationale Vrouwendag in 1972 schreven Marie Mineur, Dolle Mina en de Franstalige groep Front de la Libération de la Femme gezamenlijk aan het Rode Boekje van de Vrouw(en). Hierin werden theorie over vrouwenbevrijding en eisen rond vrouwenproblemen gemengd met persoonlijke verhalen van vrouwen. In de FRAGEN databank kan je Het Rode Boekje van de Vrouw(en) lezen en downloaden.

De meeste Dolle Minakernen hebben ondanks hun grote invloed en impact maar enkele jaren bestaan. Alleen Dolle Mina Gent is door blijven gaan tot in de jaren 1980. Ze sloten zich vanaf 1977 aan bij de Fem-socbeweging waar ook groepen zoals LeF (Links en Feministisch) en GROV (Groep Rooie Vrouwen) lid van waren. Dolle Mina Gent werkte ook mee aan het Fem-soc manifest. (Check de FRAGEN databank voor meer invloedrijke feministische publicaties uit België en andere landen.)

Continue reading “Leesvoer van en over Dolle Mina en Marie Mineur”

Boekrecensie – Reclaiming The F-Word

Wil je veel uitgebreide argumenten op een rijtje waarom feminisme nodig is? Of bewijzen voor hoe levendig & kicking de feministische beweging (nog steeds) is? Wil je weten waar de feministische beweging vandaag de dag allemaal mee bezig is? Het boek Reclaiming The F-word: the New Feminist Movement van Catherine Redfern en Kristin Aune helpt je uit de nood en doet nog veel meer dan dat!

Een boek dat spreekt over “the NEW feminist movement”, maakt mij lichtjes argwanend. Waarom de nieuwe feministische beweging? Wat is er met de “oude” gebeurt? Is die niet meer goed genoeg, niet meer interessant genoeg, of bestaat ze helemaal niet meer? Willen de schrijfsters zich afzetten tegen oudere generaties en voorgaande golven? Gelukkig stellen Redfern en Aune mij gerust met hun uitleg:

This isn’t going to be one of those ‘new feminist’ books that reiterate negative stereotypes about 1970s’ feminism and position younger feminists in opposition to it. We’re not interested in pushing forward a hip, ‘fashionable’ kind of feminism.

Ze willen dus gewoon focussen op het feminisme dat vandaag de dag actief is, aangezien zij een heropmars merken van feministisch activisme, vooral onder jonge vrouwen.

Continue reading “Boekrecensie – Reclaiming The F-Word”

Hallo, mijn naam is… Hothead Paisan

Hothead Paisan? Nog nooit van gehoord? Dan komt daar nu verandering in. Hothead is onze stripheldin, die dingen doet waar we zelf soms stiekem van dromen. Verdedigster van de Gestigmatiseerden, Gemarginaliseerden en Privilegelozen. Bodyguard van de Onderbuik. Wreekster van Al Wat Verkeerd is. Ze zal vanaf nu af en toe opduiken tussen onze artikels door. U bent gewaarschuwd!

http://hotheadpaisan.com/

(met toestemming van tekenares Diane DiMassa)

Reisverslag: “elles” in Parijs

Vrouwen in musea: Elles@Centrepompidou

Onlangs trokken Tikara en ik naar Parijs. Onze voornaamste reden, of excuus, om naar Parijs te reizen was de tentoonstelling Elles@Centrepompidou. Het gebeurt niet vaak dat je veel kunstenaressen bij elkaar in 1 museum ziet. Genderonevenwicht is gebruikelijk in de kunstwereld (net zoals in andere werelden): vooral mannelijke kunstenaars en vooral vrouwelijke naakten. Om dus ook eens wat hedendaagse kunst gemaakt door vrouwen te zien, in tegenstelling tot grotendeels mannelijke kunst die doorgaat als “gewoon, kunst”, moet je je reppen naar de zeldzame tentoonstellingen die enkel aan kunstenaressen gewijd zijn.

Elles@Centrepompidou was hier een voorbeeld van. Veel invloedrijke en bekende namen uit de hedendaagse kunstwereld waren er vertegenwoordigd: Pipilotti Rist (zie ook de affiche van de tentoonstelling), Louise Bourgeois, Barbara Kruger, Valie Export, Jenny Holzer, Marlene Dumas en ook werk van kunstenaressen waar ik nog niet eerder van had gehoord, maar waarvan ik blij ben dat ik ze nu heb leren kennen. Het geheel was erg overweldigend. Eigenlijk niet doenbaar op 1 dag. Overal om je heen trekken kunstwerken je blik, schreeuwen ze om aandacht. Je wil alles gezien hebben en niks missen, alles onthouden en niks vergeten. Gelukkig had ik een fototoestel bij en gelukkig is er een catalogus van de tentoonstelling, maar toch zijn foto’s van werken van zulk kaliber vaak niks vergeleken met de werken in levende lijve. Je moet er vlak voor kunnen staan, er rond kunnen wandelen, soms zelfs deel worden van het kunstwerk, om het echt te kunnen appreciëren en er volledig van te kunnen genieten.

Enkele kunstwerken die me zijn bijgebleven zijn de verschillende posters van the Guerrilla Girls, het geest-bruidsbeeld en de kleurige pop met krulspelden en schaamhaar van Niki De Saint-Falle, de “starification” fotoreeks van Hannah Wilke en het drieluik met filmpjes van vrouwen die alledaagse dingen doen in burka door de Iraanse kunstenares Ghazel. Niet alle werken zijn even aangenaam om naar te kijken zoals de video-installatie met een hoelahoep van prikkeldraad van Sigalit Landau. De poppeninstallatie van Annette Messager is op het tweede zicht ook lichtjes verontrustend. Maar hedendaagse kunst – zeker geëngageerde kunst – heeft dan ook zelden de bedoeling om “mooi” of “aangenaam” te zijn. Ook is dit een tentoonstelling met allerlei verschillende kunstenaressen. Dat is iets anders dan een tentoonstelling over feministische kunst, hoewel genderdimensies en feministische vraagstukken vaak aanwezig zijn in de getoonde werken. Naast beeldende kunst, videokunst en performances, toont Elles@Centrepompidou ook design en architectuur door vrouwelijke ontwerpers. Je zal dus altijd wel iets – of heel veel! – kunnen zien tussen de tentoongestelde werken in het Centre Pompidou dat je boeit of inspireert. De tentoonstelling loopt nog tot 21 februari 2011.

Onze boekenroute in Parijs

Omdat we dan toch in Parijs waren, konden we ineens ook wat andere plekjes bezoeken. Ik ben meestal maar gematigd enthousiast om typische toeristische trekpleisters te bekijken, al moet ik toegeven dat de Notre Dame ’s nachts wel bijzonder spookachtig mooi is. Maar die Notre Dame, daar kwamen we eerder toevallig op uit. Ze lag immers vlakbij Shakespeare & Co, de oudste Engelstalige boekhandel in Parijs. Deze winkel is een grote aanrader voor iedereen die van boeken houdt. Als het woord “gezellig” nog niet bestond in het Nederlands, dan moest het uitgevonden worden om de voorgevel en het interieur van Shakespeare & Co te beschrijven. Allemaal boeken op elkaar gepropt op scheve houten rekken tot aan het plafond, mensen ijverig bezig achter typemachines, luie oude zetels verscholen in enkele hoekjes om te lezen of even te bekomen, een zalige collectie tweede- en eerstehandsboeken en open tot 11u ’s avonds!

Continue reading “Reisverslag: “elles” in Parijs”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑