Zoeken

De Tweede Sekse

antiracistisch // radicaal // transinclusief

Categorie

Feminisme

Aan Meneer Jan Verheyen en consoorten: The game is on!

Ja… het is weer zo ver. Ik moét er iets over zeggen of het nu iemand een moer kan schelen of niet. Het zal de zoveelste monoloog zijn omtrent de metoo-hashtag en net omdat ik voor de zoveelste keer in de krant las dat alweer een andere populaire ego-tripper er perse zijn mening over kwijt moest omdat hij dat hele hashtag gedoe overdreven vindt (ik zal wél namen noemen Meneer Jan Verheyen, aangezien u dat zo belangrijk vindt[1]), doe ik er graag nog een schepje bovenop! Na twee weken zal het wel welletjes zijn denkt Meneer Verheyen. Hij refereert dan wel specifiek naar de Weinstein-heisa maar wat Meneer niet lijkt te begrijpen is dat dat slechts het puntje van de ijsberg is en dat ontelbare vrouwen dankbaar zijn dat dit eindelijke de deur opende om hun verhaal te doen. Wie meent dat het nu wel mag stoppen, vraag ik zeer beleefd “en wanneer mag het dan voor ons stoppen?”. Denkt u dan dat ik na 32 jaar niet genoeg heb van die gratis “complimentjes”, die constante dubbelzinnigheid, de opgedrongen voorzorgen om een minimum aan veiligheid te garanderen op straat, op het werk en op café? Ik zet “complimentjes” zeer bewust tussen haakjes want een compliment is het niet voor mij om publiekelijk nagefloten te worden, om opmerkingen te krijgen over mijn uiterlijk of avances te krijgen op het werk, écht niet. Maar ja, dat is dan weer een ander argument dat regelmatig de kop opsteekt: wij overdrijven wellicht, wij vrouwen beseffen niet dat dat allemaal goed bedoeld is. Het is toch waar, ocharme die mannen, die willen gewoon wat aandacht. Serieus? Denkt er nu echt één van die mannen dat ik mij zal omdraaien en een praatje zal slaan om dan uiteindelijk met hem naar huis te keren? Neen, die zogenaamde complimentjes, dat is pure intimidatie. Een diepgeworteld machtsspel. Niet meer of minder. Makkelijker als je met vrienden of collega’s bent trouwens. Dan voel je je nog machtiger en kan je meteen indruk maken op die andere mannen of eens goed lachen. Hoe stoer. Nog gezelliger als je in de auto zit, veilig geborgen in jouw koetswerk, klaar om gas te geven zodat je jouw acties niet hoeft te verantwoorden. Maar ook alleen in het park of terwijl je een wildvreemde vrouw gewoon voorbij loopt. Waarom niet, als je je sterk genoeg voelt? Een opkickertje doet altijd deugd aan zijn ego en hoe die ene vrouw zich daarbij voelt, dat is het minst van zijn zorgen.

Continue reading “Aan Meneer Jan Verheyen en consoorten: The game is on!”

Advertenties

Zines I read in 2017 (part III: July – September)

A very interesting collection of zines by Rebelsister.

DIY feminist zines + comix

July was “international zine month” so I celebrated by trading, buying, and reading lots of zines! All of this trading and reading continued in August and September (because why stop while you’re having fun?). In July I went to Weirdo Zine Fest in London, so apart from zine swaps, a lot of the zines mentioned here were bought there. I know this looks like quite an impressive reading list but remember that I did not make much progress in any books those months and well, zines are small and quick to read and I got a lot of opportunities to acquire them.

Because I read (again) so many zines the past three months, I didn’t have the time to write proper reviews. I tried to add some short descriptions though, so you’ve got some idea of what the publications I read are about. I also tried to mention the website/online shop…

View original post 3.216 woorden meer

Sappig socialisme

Overvallen op de kruispunten #9

Overvallen op de kruispunten – de column van Evie Embrechts op De Tweede Sekse Blog, telkens op zondag.

Sappig socialisme

Als jonge mens raakte ik in de knoei met de wereld en mezelf. Het was dan ook niet gemakkelijk. Mijn ouders voedden me progressief op en ik trok me de wereldproblemen erg aan, maar vanuit een klein dorpje onder de kerktoren kon je weinig meer doen dan cynisch worden.

Tijdens mijn studies in Gent leerde ik heel wat mensen kennen. Mijn identiteitscrisis brak door, maar ook mijn ontdekking van allerlei nieuwe groepen en mensen. Ik radicaliseerde lekker snel – en dat is iets positiefs, wat de rechtse zakken op de tv je ook wijsmaken – en werd achtereenvolgens antiracist, andersglobalist en revolutionair. Dat hielp wel, cynisch was ik niet meer. Er was een weg vooruit, een uitweg uit de herrie, een andere wereld bleek mogelijk.

Continue reading “Sappig socialisme”

Het deficit binnen links

Gastbijdrage door Ashley Vandekerckhove:

DISCLAIMER: Hetgeen hieronder wordt omschreven is niet enkel een probleem binnen links of de progressieve zijde, maar een probleem binnen onze ganse maatschappij. Ik focus me hier in dit artikel op de linkerzijde omdat deze naar mijn gevoel niet kritisch genoeg zijn naar bepaalde personen binnen de gelederen die thematieken als seksisme en racisme niet au sérieux nemen en hierdoor verdeeldheid zaaien.

 

Het deficit binnen links

 

De laatste paar jaar zien we een backlash verschijnen op het vlak van inclusie en diversiteit binnen de progressieve zijde van ons land. Bepaalde begrippen die ikzelf als onlosmakelijk vind om de strijd aan te gaan tegen machtsmisbruik en ons normerend denkkader, worden niet als vanzelfsprekend beschouwd bij te veel linkse rakkers. Dit is jammer genoeg geen nieuw fenomeen en is waarschijnlijk al honderden keren aangekaart door andere bezorgde burgers. Zelf probeer ik een duit in het zakje te doen en de algemene boodschap die Ikrame Kastit ons nog niet zo lang geleden heeft meegegeven, namelijk “zwijg niet over machtsverschillen”, is er één die ik graag in de praktijk uitoefen. In tegenstelling tot mevrouw Kastit hou ik het in dit artikel niet algemeen, hoewel deze tekst van toepassing is op iedere Belgische burger, maar benadruk ik graag het belang van een mentaliteitswijziging binnen de linker en/of progressieve zijde opdat we ons kunnen verenigen en kunnen strijden voor hetgeen echt belangrijk is, namelijk rechtvaardigheid. Jammer genoeg zal dit moeilijk gaan als concepten zoals safe space en mannelijk of wit privilege niet eens erkend worden binnen een heel luid roepend deel van de progressieve zijde.

Continue reading “Het deficit binnen links”

De kermis stond stil

Overvallen op de kruispunten #8

Overvallen op de kruispunten – de column van Evie Embrechts op De Tweede Sekse Blog, telkens op zondag.

 

De kermis stond stil

Er werd gelachen

Uit duizenden monden

Allemaal tegelijk

Goed geoefend

Dat moest van de partij

 

 

Continue reading “De kermis stond stil”

Genderneutraliteit en feminisme

door Hanna

Genderneutraliteit veroorzaakt de laatste maanden veel opwinding in de westerse media. In augustus was er veel discussie over de NS die aankondigde dat reizigers vanaf 10 december niet meer met “dames en heren” maar met “beste reizigers” aangesproken zouden worden. In dezelfde week kwam de gemeente Amsterdam in het nieuws met de genderneutrale taalgids voor haar ambtenaren. De ophef was nauwelijks tot bedaren gekomen toen het Britse warenhuis John Lewis begin september aankondigde dat de labels “boy” en “girl” uit de kinderkleding verwijderd zouden worden. Een stap die een paar weken later door de HEMA nagevolgd zou worden.

Nu is het toe te juichen dat gendernormen minder invloed krijgen op ons leven. Als niet meer zo strak is voorgeschreven welke kleding door mannen en welke kleding door vrouwen gedragen mag worden, wordt het voor transseksuele mensen in transitie en voor non-binaire mensen makkelijker en veiliger om zich in de openbare ruimte te begeven. Ook cis mensen zullen zich niet meer angstig hoeven af te vragen of ze zich wel voldoende mannelijk of vrouwelijk presenteren. Toch komen in het kielzog van dit goedbedoelde streven naar genderneutrale kleding en taal ook ideeën en praktijken mee die best eens tegen het licht gehouden mogen worden.

Continue reading “Genderneutraliteit en feminisme”

Durf doofpot denken – Universiteit Gent laat Jürgen Pieters terug lesgeven

Overvallen op de kruispunten #7

Overvallen op de kruispunten – de column van Evie Embrechts op De Tweede Sekse blog, telkens op zondag. Alle reacties welkom, veel leesplezier.

Durf doofpot denken

Universiteit Gent laat Jürgen “seksuele intimidatie” Pieters terug lesgeven

Wat voorafging: het regende klachten tegen prof Jürgen Pieters wegens seksuele intimidatie. In 2016 werd hij “vrijwillig” op non-actief gezet. Nu komt hij terug lesgeven. De studenten en slachtoffers werden niet ingelicht.

Jürgen Pieters is wat je krijgt als je 200 jaar lang seksuele intimidatie aan je laars lapt en zoveel doofpotoperaties hebt dat je ze haast moet uitbesteden aan een externe firma.

Continue reading “Durf doofpot denken – Universiteit Gent laat Jürgen Pieters terug lesgeven”

Waarom ik een hekel heb aan controleurs op de bus.

Overvallen op de kruispunten #6

Evie EmbrechtsOvervallen op de kruispunten – een nieuwe column van Evie Embrechts op De Tweede Sekse Blog, telkens op zondag. Alle reacties welkom, veel leesplezier.

Waarom ik een hekel heb aan controleurs op de bus.

Het is natuurlijk geen statistisch onderzoek, enkel bij mij en een paar van mijn vrienden maar… in Gent lijken een aantal buslijnen vaker gecontroleerd te worden dan andere. Met name de bussen die van en naar de wijken gaan met meer arme mensen en mensen van kleur – zoals lijn 3 en de 70-reeks.

Dit weekend zaten we op de bus naar de dampoort en zowel heen als terug alweer controle, terwijl ik op tram 1 nog bijna nooit controle heb gezien. En wie hing eraan? Tuurlijk, een arme vrouw met een kindje. Hopla madam, da’s dan weer 100€ minder budget deze maand. Niet iedereen kan daarmee lachen. Voor sommigen is dat niet te overbruggen. De controleurs wel, die “doen gewoon hun job” natuurlijk. Veel buschauffeurs vinden het ook maar niks. Die willen gewoon hun job doen: mensen vervoeren. Soms helpen ze mensen boetes ontwijken – en terecht.

Continue reading “Waarom ik een hekel heb aan controleurs op de bus.”

Racisme op Summer of Love tentoonstelling

Racisme op Summer of Love

Foto gebruikt zonder toestemming en voorzien van islamofoob commentaar

Enkele weken geleden bezocht ik, terug van vakantie, de tentoonstelling « Summer of Love » (Fort Napoleon Oostende). Ik was vooral benieuwd naar de foto van Gert Jochems die hij nam van BOEH!, Baas over eigen Hoofd, als tegenhanger van de bekende iconische “Baas in Eigen Buik” foto uit 1970 (het opzet van de tentoonstelling).

Wij gaven Gert Jochems geen toestemming deze foto te gebruiken, en al helemaal niet met zijn problematische commentaar erbij. De combinatie van die twee wist elk spoor uit van BOEH! als feministische actiegroep.

Continue reading “Racisme op Summer of Love tentoonstelling”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑