Zoeken

De Tweede Sekse

Solidariteit werkt!

Auteur

tweedesekse

Actie: protest tegen gevangenis (België)

Vandaag werd een eerste gezin met kinderen opgesloten in de nieuwe gevangenis voor families met kinderen in Steenokkerzeel.

Op woensdag 15 augustus is er om 17u30 een grote protestactie bij Manneken Pis in Brussel (op de hoek van de Stoofstraat (Rue de l’Etuve) en de Eikstraat (Rue de Chênes). Kom ook en verspreid mee deze oproep!

Advertenties

Klassenstrijd vandaag – nieuwsoverzicht

De weg naar de revolutie blijkt nogal lang te zijn. Er zijn flink wat omwegen en af en toe extreem-rechtse barricades op de weg. Onderweg is er gelukkig ook veel humor en mooie momenten. Tegen barre tijden schrijven we hier over hoop en verzet. Ken je nog meer voorbeelden? Mail ons op tweedesekse@gmail.com.

Mei 2018

  • Ierland stemt ja – er komt ruimte voor een degelijke wet rond abortus;

  • Vijf mensen zijn ontsnapt uit een concentratiekamp voor mensen zonder papieren;

  • Een campagne-caravan van de N-VA is in brand gestoken in Leuven;

  • Er is groeiend protest en verzet tegen de aanwezigheid van de N-VA op de Pride;

  • Er is verwoede strijd rond de ZAD, een autonome zone vlakbij Notre-Dame de Landes, Frankrijk. De politie probeert deze woonzone te vernietigen met knuppels, granaten, helikopters en pantservoetuigen, de inwoners verdedigen zich.

Juni 2018

Continue reading “Klassenstrijd vandaag – nieuwsoverzicht”

Zonder woorden

First they came for the Jews
and I did not speak out
because I was not a Jew.

Then they came for the Communists
and I did not speak out
because I was not a Communist.

Then they came for the trade unionists
and I did not speak out
because I was not a trade unionist.

Then they came for me
and there was no one left
to speak out for me.

—Martin Niemöller

Homonationalisme en verzet in België

Evie Embrechts

Morgen, 19 mei, is er weer een Belgian Pride in Brussel. De lijst met officiële deelnemers is al bekend en bevat naast een aantal supercoole groepen ook enkele dubieuze namen zoals de Rainbow Cops Belgium LGBT Police, Hello bank (BNP Paribas Fortis), het “N-VA regenboognetwerk” en dergelijke. Gelukkig komt er ook meer en meer protest tegen deze kaping van de pride betogingen en van de holebibeweging in het algemeen.

Continue reading “Homonationalisme en verzet in België”

#MeToo – Strijd tegen seksuele agressie, is de eindmeet in zicht?

Ida Dequeecker

Na de ophefmakende schok van #MeToo: de saaie vraag. De vraag die niet meer relevant lijkt na de successen van #MeToo. Waarom is seksuele agressie nog altijd zo alomtegenwoordig na 50 jaar feministische strijd, ook in de westerse wereld, en wat betekent dat voor de toekomst? De massale uitbarsting van #MeToo is hoopgevend. Naderen vrouwen eindelijk de eindmeet van hun strijd tegen seksuele agressie? Zijn de theoretische kaders van de tweede feministische golf ingehaald door het “gelijkheid van man en vrouw” feminisme?

Continue reading “#MeToo – Strijd tegen seksuele agressie, is de eindmeet in zicht?”

Radicaal en genuanceerd

Evie Embrechts

We willen de wereld veranderen, maar hoe? Dat is een vraag die nogal wat mensen bezighoudt. In dit stukje ga ik in op een deelaspect van die vraag, over radicaliteit en nuance. Staan ze tegenover elkaar? Kunnen ze allebei tegelijk, en hoe dan? Ik illustreer met een aantal schema’s en kijk ook naar verwante begrippen zoals conservatief, liberaal en radicaal.

Een deel van deze tekst is geïnspireerd door de boeiende discussie bij de lezing van Peter Drucker rond Gay normality and queer anticapitalism op 6 april 2018 in het Geuzenhuis te Gent.

Continue reading “Radicaal en genuanceerd”

“And now for some questions from the audience…” – A guide to making an actively safe space during debates

a contribution by FemaleGaze

“And now for some questions from the audience…”

A guide to making an actively safe space

during public debates and discussions.

This text is an exploration of what it means to have a “safe space” for the audience during public debates and discussions. The text includes case studies where the lack of a safe space policy made a debate less satisfying, and suggestions of how event organisers and audience members can facilitate an even discussion, and make it more likely for minority voices to be heard during audience questions or debate.

Continue reading ““And now for some questions from the audience…” – A guide to making an actively safe space during debates”

Niet-altijd-even-vrolijke feestdagen

Gastbijdrage door Ro van Fat Positivity Belgium. Veel dank!

Daar zijn ze weer, die feestdagen. Gezellig toch? Overal lichtjes, familie, lekker eten, kerstbomen, cadeautjes, rendiertruien,… een periode om naar uit te kijken!

Laat me even een open deur intrappen door te melden dat dat niet voor iedereen het geval is. En ik heb het niet over mensen die de feestdagen tegen hun zin alleen doorbrengen. Ja, dat is erg, daar bestaat geen twijfel over, maar dat is nu even niet het onderwerp.

Heel veel mensen hebben andere redenen om op te zien tegen de feestdagen. Niet alle familiefeesten zijn altijd even gezellig. Er is de racistische nonkel. De familieleden (die uiteraard magerder zijn dan jij) die het nodig vinden om tegen jou te klagen over het feit dat ze zelf toch zo ongelofelijk dik zijn. De tante die niet mag weten wie je partner is (en vooral niet welk gender die heeft). De gesprekken over hoe je zo snel mogelijk van die feestkilo’s afgeraakt. De broer die opmerkt dat je verdikt bent, en er nu toch wel echt eens aan wat moet beginnen doen. Het familielid dat opmerkt dat je 30 bent, maar nog altijd geen job hebt. De ouders die eisen dat je je kleedt naar het gender dat zij je toeschrijven. De tante met de oh-zo-goed-bedoelde dieettips. De grootouders die vragen hoe het zit met achterkleinkinderen, en of je nu al een partner hebt?

Het lijstje is eindeloos.

Continue reading “Niet-altijd-even-vrolijke feestdagen”

Bart De Pauw en de herkauwing van een thema

door Dzenita Ferizovic

Bij de bekendmaking van de beschuldigingen tegen Bart De Pauw raakte ik onmiddellijk betrokken in discussies met de mensen rondom mij. Mensen die mij berispen op ‘mijn manier van denken’ stellen de vragen die perfect passen bij hun visie.

Waarom gingen ze niet naar de politie? De politie is meestal niet bepaald behulpzaam in dit soort zaken.

Waarom komen vrouwen niet meteen na de feiten met hun beschuldigingen? Omdat ze bang zijn dat niemand hen gelooft en dat hun belager toch altijd buiten schot zal blijven.

Waarom dat de laatste tijd zo vaak gebeurd? Omdat enkele mannen daadwerkelijk aansprakelijk werden gehouden voor hun daden en vrouwen hoop hebben gekregen. Door de grotere kans dat hun stem even veel waard zal zijn als dat van een man.

Continue reading “Bart De Pauw en de herkauwing van een thema”

Het deficit binnen links

Gastbijdrage door Ashley Vandekerckhove:

DISCLAIMER: Hetgeen hieronder wordt omschreven is niet enkel een probleem binnen links of de progressieve zijde, maar een probleem binnen onze ganse maatschappij. Ik focus me hier in dit artikel op de linkerzijde omdat deze naar mijn gevoel niet kritisch genoeg zijn naar bepaalde personen binnen de gelederen die thematieken als seksisme en racisme niet au sérieux nemen en hierdoor verdeeldheid zaaien.

 

Het deficit binnen links

 

De laatste paar jaar zien we een backlash verschijnen op het vlak van inclusie en diversiteit binnen de progressieve zijde van ons land. Bepaalde begrippen die ikzelf als onlosmakelijk vind om de strijd aan te gaan tegen machtsmisbruik en ons normerend denkkader, worden niet als vanzelfsprekend beschouwd bij te veel linkse rakkers. Dit is jammer genoeg geen nieuw fenomeen en is waarschijnlijk al honderden keren aangekaart door andere bezorgde burgers. Zelf probeer ik een duit in het zakje te doen en de algemene boodschap die Ikrame Kastit ons nog niet zo lang geleden heeft meegegeven, namelijk “zwijg niet over machtsverschillen”, is er één die ik graag in de praktijk uitoefen. In tegenstelling tot mevrouw Kastit hou ik het in dit artikel niet algemeen, hoewel deze tekst van toepassing is op iedere Belgische burger, maar benadruk ik graag het belang van een mentaliteitswijziging binnen de linker en/of progressieve zijde opdat we ons kunnen verenigen en kunnen strijden voor hetgeen echt belangrijk is, namelijk rechtvaardigheid. Jammer genoeg zal dit moeilijk gaan als concepten zoals safe space en mannelijk of wit privilege niet eens erkend worden binnen een heel luid roepend deel van de progressieve zijde.

Continue reading “Het deficit binnen links”

Racisme op Summer of Love tentoonstelling

Racisme op Summer of Love

Foto gebruikt zonder toestemming en voorzien van islamofoob commentaar

Enkele weken geleden bezocht ik, terug van vakantie, de tentoonstelling « Summer of Love » (Fort Napoleon Oostende). Ik was vooral benieuwd naar de foto van Gert Jochems die hij nam van BOEH!, Baas over eigen Hoofd, als tegenhanger van de bekende iconische “Baas in Eigen Buik” foto uit 1970 (het opzet van de tentoonstelling).

Wij gaven Gert Jochems geen toestemming deze foto te gebruiken, en al helemaal niet met zijn problematische commentaar erbij. De combinatie van die twee wist elk spoor uit van BOEH! als feministische actiegroep.

Continue reading “Racisme op Summer of Love tentoonstelling”

I see you Theo Francken

I see you Theo Francken. I see you in your business suits that have just the right amount of disdain for those you purport to serve. I see you walking the corridors of power, wondering how long you can keep up this act. I see you, calculating who you can throw under the bus this time to prop up your failing image as a self-styled alt-right strong man. And I see you asking yourself, how much more minority groups you can attack before you run out of options to cover your pathetic attempts at governing, your horrid Nazi-like deportation jargon to mask a complete lack of vision. I see you, moving like a good little lapdog for the Belgian carpet millionaires and other b-rate capitalists.

Continue reading “I see you Theo Francken”

Kunst als bewustmaking van geweld op vrouwen

anonieme gastbijdrage

Kunst heeft een grote maatschappelijke rol, en wordt vaak gebruikt om onrecht aan te kaarten in onze maatschappij. Activisme en kunst gaan regelmatig hand in hand, en als het gaat over vrouwenrechten, en acties tegen geweld op vrouwen, kan het een sterk signaal geven.

Het toont dat geweld op vrouwen niet stil kan worden gehouden, en het toont daarnaast ook hoe groot de impact ervan is, hoeveel slachtoffers er zijn, en dat er iets aan moet worden gedaan.

Enkele voorbeelden..

Continue reading “Kunst als bewustmaking van geweld op vrouwen”

Boekbespreking Why I Am Not A Feminist: een slagveld van één tegen allen

door Ida Dequeecker

Een feministisch manifest met de titel Why I Am Not A Feminist: het is slim bedacht van Jessa Crispin, na We Should All Be Feminists van Chimamanda Ngozi Adichie, dat al zo goed verkocht. Toen ik me Why I Am Not A Feminist wilde aanschaffen was de voorraad uitgeput. Enkele weken later volgt de afknapper. Jessa Crispin belooft “oude wonden te openen, nieuwe te slaan en een gevaar te zijn” maar uiteindelijk schopt ze maar wat in het wilde weg tegen de schenen van “het feminisme”.

Dat is nogal gênant nu het feminisme in al zijn diversiteit een nieuw activistisch elan aan de dag legt en feministische debatten meer dan ooit (op)leven. Niet dat Crispin soms geen nagels met koppen slaat of rake vragen stelt! Dat doet ze met oppervlakkige verve, terloops uit de mouw geschudde definities, een ontstellend gebrek aan historisch besef, enig gemoraliseer en nogal wat zelfingenomenheid.

Continue reading “Boekbespreking Why I Am Not A Feminist: een slagveld van één tegen allen”

FAKRA – feministisch, antikapitalistisch, radicaal

De Tweede Sekse blog ondersteunt het nieuwe initiatief Fakra – feministisch en antikapitalistisch.

De website is nog in aanbouw maar je kan het manifest alvast daar vinden en ondertekenen: Fakra manifest.

Je vindt er ook een eerste reeks artikels van Ida Dequeecker over feminisme en neoliberalisme.

Zachte, verstikkende transfobie – de uitspraken van Chimamanda Ngozi Adichie

Evie Embrechts

Sinds enkele dagen is er felle discussie over enkele uitspraken van bekende feministe en schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie (ze heeft verschillende boeken geschreven en werd heel bekend door haar TED-talk “We should all be feminists”).

Welke uitspraken?

So when people talk about, you know, “Are trans-women, women?” My feeling is, trans-women are trans-women.

bron: deze video

De rest van het interview is nog pijnlijker, maar laten we hier beginnen. De bedoeling en toon achter deze uitspraak is heel duidelijk: afstand nemen. Transvrouwen zijn geen vrouwen. Is het de distantiëring van iemand die hoopt op respect van de mainstream?

Chimamanda herkent duidelijk deels het probleem: ze schrijft zelf in een verontschuldiging / verduidelijking:

Because I have been the subject of much hostility for standing up for LGBTQ rights in Nigeria, I found myself being very defensive at being labeled ‘trans phobic.’ My first thought was – how could anyone think that?

I didn’t like that version of myself. It felt like a white person saying ‘I’m not racist, I supported civil rights.'”

bron: haar eigen Facebook, deze status

Waarom zijn die uitspraken verkeerd?

Continue reading “Zachte, verstikkende transfobie – de uitspraken van Chimamanda Ngozi Adichie”

Throwback Thursday : For women-only – waarom vrouwengroepen en vrouwenruimtes

Welkom bij Throwback Thursday, waarbij we op donderdagen telkens terugblikken naar oudere teksten op deze blog die nieuwe aandacht verdienen. Afgelopen zaterdag werd de Reclaim the Night in Brussel (fakkeltocht tegen geweld op vrouwen en transpersonen) verstoord door politiegeweld. Er werd nadien beweerd dat de actievoersters dan maar niet cismannen hadden moeten uitsluiten en dat ze het zelf gezocht hadden. Uhm, nee, geen excuus kon dit geweld rechtvaardigen. Ook zijn niet-gemengde acties totaal ok. Duidelijk is er een opfrissing nodig over het hoe en waarom van vrouwen/transruimtes:

For women-only: waarom vrouwengroepen en vrouwenruimtes – feministisch organiseren deel 2

Dit is deel 2 van de rubriek feministisch organiseren. Deel 1 heet Weg met hiërarchieën! kan je hier lezen.

Sinds het begin van de feministische beweging hebben vrouwen zich apart georganiseerd. Ze hielden bijeenkomsten, startten organisaties en organiseerden activiteiten enkel voor vrouwen. Daarnaast waren er ook gemengde groepen, activiteiten en ruimtes. Ook vandaag bestaan beide nog. Maar meer dan ooit staan de feministische ruimtes, activiteiten en groepen enkel voor vrouwen onder druk. Deze tekst gaat over het hoe en waarom van vrouwenruimtes/groepen versus gemengde ruimtes/groepen.

Continue reading “Throwback Thursday : For women-only – waarom vrouwengroepen en vrouwenruimtes”

Open brief aan Gwendoline Rutten

gastbijdrage door Roel Faes

Beste mevrouw Rutten, beste Open VLD,

Waar moet ik naartoe? U zegt dat wie het niet met u eens is, hier niet hoeft te blijven. Ik ben het niet met u eens. Waar moet ik naartoe?

Ik hoorde u pas nog gepassioneerd gruwelen van een homogene samenleving à la Noord-Korea, waar iedereen uniform is. Mooi zo. Zo betaamt het de voorzitster van onze open liberalen.

Nu “legt u zelf de lat gelijk voor iedereen, voor elk individu”. U pleit dus toch om die homogene samenleving te creëren. Iedereen gelijk, elk individu moet kiezen voor “wat wij hier normaal vinden” of oprotten. “Wat wij hier normaal vinden”, dat weet u, want daar komt u ‘gewoon’ voor op? Waar zit de Open VLD in die samenleving?

Open?

Continue reading “Open brief aan Gwendoline Rutten”

De speech van Angela Davis op de vrouwenmars te Washington

“At a challenging moment in our history, let us remind ourselves that we the hundreds of thousands, the millions of women, trans-people, men and youth who are here at the Women’s March, we represent the powerful forces of change that are determined to prevent the dying cultures of racism, hetero-patriarchy from rising again.

“We recognize that we are collective agents of history and that history cannot be deleted like web pages. We know that we gather this afternoon on indigenous land and we follow the lead of the first peoples who despite massive genocidal violence have never relinquished the struggle for land, water, culture, their people. We especially salute today the Standing Rock Sioux.

“The freedom struggles of black people that have shaped the very nature of this country’s history cannot be deleted with the sweep of a hand. We cannot be made to forget that black lives do matter. This is a country anchored in slavery and colonialism, which means for better or for worse the very history of the United States is a history of immigration and enslavement. Spreading xenophobia, hurling accusations of murder and rape and building walls will not erase history.

“No human being is illegal.

Continue reading “De speech van Angela Davis op de vrouwenmars te Washington”

Climbing Fences: Rory Gilmore and Our Desire to Be Perfect (gastbijdrage door Erika Severyns)

(Oorspronkelijk verschenen op theunbecomingofagirl)

For years on end I have watched series like Gilmore Girls and Dawson’s Creek and looked up to the teenage girls who ‘had it all’. Because let’s face it – Rory Gilmore and Joey Potter were clever, beautiful and likeable. They had perfect grades, hot boyfriends and big plans for the future. But what they didn’t have was relatability. They never went through that awkward phase of wearing braces, or fucking up that first kiss. They weren’t confused or embarrassing. Sure, Joey Potter was scared of having sex. And sure, Rory Gilmore had doubts about becoming a journalist. But they overcame these struggles with ease.

Continue reading “Climbing Fences: Rory Gilmore and Our Desire to Be Perfect (gastbijdrage door Erika Severyns)”

Een WordPress.com website.

Omhoog ↑