Laten we het eens hebben over Richard Spencer. Richard Spencer is een Amerikaanse neonazi. Hij predikt etnische zuivering en een triomf van “het witte ras van veroveraars”. Hij wil een VS zonder zwarte mensen. Kortom dit is geen twijfelgeval.

Spencer kreeg op de dag van de inauguratie van Trump een fijne mep op zijn gezicht. Dat is iets wat veel mensen niet gewend zijn, veel mensen hebben een instinctieve afkeer van geweld. Ook principieel: wij willen allemaal uiteindelijk een wereld zonder geweld. Maar de discussie is hoe we daar naartoe kunnen.

Ideaal gezien zouden we in een wereld leven waarin geweld niet nodig is. Dit is echter een wereld met neonazi’s. De nazi’s van toen hebben een enorme genocide aangericht, de neonazi’s willen dat herhalen. Geen grap, geen satire, ze menen het.

Veel mensen hun grootouders of overgrootouders hebben in concentratiekampen gezeten en/of gewapend verzet tegen de nazi’s georganiseerd, die op een bepaald moment heel Europa dreigden te veroveren. Ze zijn er ook in geslaagd – met de hulp van veel Europese regeringen – om miljoenen Joodse mensen, Roma, communisten, homo’s en lesbiennes te vermoorden. Als we het vergeten, dan begint het opnieuw.

fighting-nazis

Veel mensen hebben hun leven gegeven voor het gewapend verzet tegen nazi’s en het is werkelijk niet serieus om nu te doen alsof dat niet bestond of alsof het anders kon. Er viel niet te redeneren, niet te praten, de diplomatische oplossingen waren uitgeput. Bovendien ging het om een noodsituatie: als er een trein vertrekt naar een concentratiekamp dan stop je de trein, dan ga je niet eerst een paar maanden een babbeltje doen om “gemeenschappelijke grond te vinden”. Je komt er niet met liefde, niet met vriendschap, niet met mediteren, alleen met verzet. Nazi’s afschieten. Gebouwen opblazen. Treinen ontsporen. Samen natuurlijk, er was wel solidariteit in het verzet, vriendschappen en liefde.

Leuk is anders, maar dat is eigenlijk naast de kwestie. Het is wel een reden waarom het anders voelt vandaag. Veel van de mensen die “tegen” geweld zijn, zijn, gok ik, witte middenklasse mensen in een naoorlogs Europa. Die groep heeft geen oorlogen meegemaakt in Europa zelf en zijn ook niet als etnische groep bedreigd.

socialized

Sommige mensen maken dat vandaag wel mee. Palestijnen bijvoorbeeld krijgen al decennia een langzame genocide op zich heen. Er worden ook elk jaar veel transpersonen vermoord. Armoede en dakloosheid zijn structurele Europese keuzes die mensen vermoorden. De vluchtelingen die tegengehouden worden en creperen in kampen… Het racisme dat bijvoorbeeld moslims elke dag ondervinden in België… Onze wereld is niet geweldloos maar voor een bepaalde subgroep en -klasse in Europa (de witte middenklasse om even te veralgemenen) is de wereld wel geweldloos. Zolang ze niet teveel om zich heen keken naar de realiteit, en gezien die realiteit bedekt wordt door flutkranten en nepnieuws op TV, lukt dat aardig.

De vergissing van de witte middenklasse protesteerders

Het is dan ook vooral in die witte middenklasse die zelf weinig of geen geweld meemaakt, dat een overdreven anti-geweldsideologie kon groeien. De rest van de wereld moest altijd al vechten om te overleven maar die klasse kon in de na-oorlogse decennia een hele tijd met oogkleppen op verder doen.

Nu het laatkapitalisme en bijhorend extreem-rechts gedachtengoed oprukt, wordt ook die middenklasse bedreigt en staat nu met z’n mond vol tanden: wat nu? Want al die vreedzame protestmiddelen – waar ik ook voorstander van ben in de juiste context – halen weinig uit tegen wrede, doelbewust verder geweld escalerende regeringen die nog maar een flinterdun laagje zijn bovenop de naakte agenda’s van de kapitalisten.

legitimizing-genocide

fascism-wriggles-into-democracy

Je kan niet op dezelfde manier omgaan met mensen die fundamenteel antidemocratisch zijn. Een bevolkingsgroep willen uitroeien is geen politieke mening, het is een misdaad. Een democratie is iets ingewikkelds en zorgvuldigs maar kan niet zomaar alle aanvallen van antidemocraten overleven: er moeten mechanismes zijn om om te gaan met antidemocraten voor ze die democratie kapotmaken.

En daarom is het prima als er iemand eens een Nazi afklopt.

Gevolgen

In de nasleep van de verkiezing van Trump en zijn inauguratie als president, waren veel mensen verslagen. De wereld was al erg en werd nog een stuk erger. De filmpjes hebben heel wat mensen opgevrolijkt.

Verder is dit een goeie oefening, gezien we al lang niet meer in een rechtsstaat leven. Een vreedzame wake in Brussel ter herdenking van de aanslag werd uit elkaar geklopt, en recent (11/02/2017) werd een Take back the night in Brussel, een vreedzame optocht tegen geweld tegen vrouwen ook aangevallen door de politie. Diezelfde politie die in verschillende steden wel netjes betogingen van neonazi’s zonder geweld begeleid…

Kortom als we onszelf niet leren beschermen tegen nazi’s, wie gaat het dan doen?

Je zou je nog kunnen afvragen: maar gaat dit geen geweld escaleren? Gaan de nazi’s niet méér geweld gebruiken en… maar dat klopt niet. Dat deden ze namelijk al. Weet je wat er in Calais elke week gebeurde? Bendes neonazi’s die naar het vluchtelingenkamp kwamen om vluchtelingen in elkaar te slaan. En niet alleen daar. Het geweld is er al. Natuurlijk zullen de nettere, iets beter de media bespelende rechtsen altijd doen alsof het “de schuld is van links / moslims / vakbonden / whatever” maar dat is maar ideologische prietpraat, maar een excuus voor hun haat.

Party all night moest er iemand Francken* ook eens een mot geven.

* Gerard Francken, de barman van het café “Twee pintjes in de ochtenstond”. Niet Theo Francken. Wij wensen Theo het beste toe. De beste pantoffels ook.

Advertisements