“I’m not an angry *boi
but it seems like I’ve got everyone fooled
every time I say something they find hard to hear
they chalk it up to my anger
never to their own fear”

‘Not a Pretty Girl’ van Ani DiFranco

Mensen vragen altijd waarom ik zo boos wordt wanneer ik praat over trans(gender)[1] rechten.
Jij zou ook boos worden als jouw baarmoeder eruit moet als je enkel je ‘v’-tje in een ‘m’-etje wilt veranderen.

Verplichte medische behandeling bij een officiële geslachtsverandering is nog steeds een feit in België. Zoals de wettekst van 2007[2] ons vertelt, moet je als trans persoon een “geslachtsaanpassing hebben ondergaan die [je] zodanig in overeenstemming heeft gebracht met dat andere geslacht, waartoe [je] overtuigd [bent] te behoren.” Dat de wet insinueert dat je een poco loco in the coconut bent (een trans man is overtuigd dat hij een man is, maar eigenlijk…) is – spijtig genoeg – nog het minst van mijn zorgen in dit citaat. De Belgische wet verplicht ons om een fysieke behandeling (dus hormonen en/of operaties) te ondergaan voordat ons gender erkend wordt.

Ergerlijk genoeg blijft het niet bij hormonen en ‘top surgery’ (mammectomie of borstvergroting); ook wordt er van trans personen verwacht dat ze “niet meer in staat zijn om overeenkomstig het vroegere geslacht kinderen te verwekken.” Voor AMABs[3] betekent dit ten minste testesverwijdering (castratie) en voor AFABs[4] moeten de baarmoeder en de eierstokken eruit.

Waar de Belgische wetgeving het recht vandaan haalt om te eisen dat trans personen onvruchtbaar zijn als ze hun geslachtsverandering officieel willen maken, weet ik niet. Art. 16 van de universele mensenrechten, in 1948 getekend door België, geeft duidelijk aan dat ieder mens recht heeft op gezinsstichting, en dus ook op voortplanting: “Zonder enige beperking op grond van ras, nationaliteit of godsdienst, hebben mannen en vrouwen van huwbare leeftijd het recht om te huwen en een gezin te stichten.”[5]

Nu de wet inzake naamsverandering (eindelijk) versoepeld is, wordt er links en rechts victorie gekraaid. We hebben het gehaald, mensen! We zijn aangekomen in het Tijdperk van de Transgender! Discriminatie is een begrip van het verleden! Je kan nu namelijk je naam tegen een voordeliger tarief veranderen  (€49 i.p.v. €490). Allez, als je een brief hebt van je zielenknijper en je endocrinoloog (hormonendokter) dan toch. Want je bent geen echte trans persoon als je geen hormonenbehandeling wilt (of er om wat voor reden dan ook (nog) niet aan kan beginnen).[6]

Elke keer dat ik hierover raas tegen mijn cis medemens doorloopt zijhij in een snel tempo de five stages of grief:

  1. Ongeloof: “moh echt??!!”
  2. en woede: “wa’n kloetzakkn!!,”
  3. gevolgd door “maar ja, als je toch een piemel wilt moet dat toch allemaal weg he. Je wilt toch een piemel he??!” [Lees: “Je wilt toch Een Echte Man zijn, he. Allez, als je al moeilijk gaat doen…”].
  4. Daarna komt weldra een depressieve zucht en de heilige belofte dat ze me steunen in mijn Strijd Tegen Cisseksisme in het Patriarchaat™.

Inderdaad, mijn strijd. Want zeer snel komen ze aan bij de vijfde fase van trans allyship  en zeggen ze: “Maar kom, genoeg gezeverd, we pakken nog een pint”.

Die zogenaamde allies begrijpen niet dat dit voor mij geen gezever is, maar keiharde werkelijkheid. Het is enorm frustrerend wanneer de ‘steun’ van de mensen rondom je niet verder reikt dan een goedbedoelde maar transfobische “nou, je ziet het helemaal niet aan je hoor, dat je eigenlijk een vrouw bent” of een vind-ik-leuk op je facebook status over de bathroom laws en hoe die transfobie enkel doen escaleren.

Wil je trans personen echt steunen? Klaag de Belgische wetgeving aan. Spreek je vrienden aan op hun transfobische ‘grapjes’. Gebruik de verwijswoorden die trans personen willen dat je gebruikt. En godbetert, neem niet aan dat jij het recht hebt om te weten – of erger, te bepalen – wat er zich in mijn broek bevindt.

***

[1] Samen met FEL heeft Mishandrist bewust ‘trans(gender)’ zonder asterisk gespeld. Dit omdat het woord ‘trans(gender)’ een parapluterm is die sowieso non-binaire genders omvat, maar ook omdat ‘trans*(gender)’ vaak wordt gebruikt om de ervaringen van trans personen te sussen, en zeer specifiek die van AMAB trans personen. Mishandrist kiest ervoor om het woord ‘trans(gender)’ als een adjectief te behandelen omdat trans personen in de eerste plaats personen zijn, en pas daarna trans(gender).

[2] http://igvm-iefh.belgium.be/nl/activiteiten/transgender/wetgeving

[3] AMAB: een persoon die bij geboorte als mannelijk werd bestempeld (‘assigned male at birth’).

[4] AFAB: een persoon die bij geboorte als vrouwelijk werd bestempeld (‘assigned female at birth’).

[5] https://www.amnesty.nl/encyclopedie/universele-verklaring-van-de-rechten-van-de-mens-uvrm-volledige-tekst

[6] http://justitie.belgium.be/nl/themas_en_dossiers/personen_en_gezinnen/naamsverandering/verandering_voornaam/procedure#b

Advertenties