by-any-means-necessary-dyab

Wat vooraf ging: Dyab Abou Jahjah was columnist bij De Standaard maar werd ontslagen vanwege bovenstaande opmerking op Facebook. Eerder die dag reed een Palestijnse man met een vrachtwagen in op een groep Israëlische soldaten.

Ik ga het hier over twee zaken hebben: waarom hij gelijk heeft en waarom zijn ontslag onterecht is.

Waarom Palestijnen gewapend verzet nodig hebben

Waarom heeft hij gelijk? De mainstream media verdoezelen de aard van het “conflict” tussen Palestina en Israël. Palestina is bezet gebied, Israël heeft een enorm leger met tanks en helikopters en geavanceerd materiaal en steun van veel westerse landen. Beide partijen zijn niet in een of ander evenwichtig conflict. Dit is geen nette voetbalwedstrijd met 11 mensen per team op een grasveldje. Het is een voetbalwedstrijd op een helling waarbij de mensen bovenaan raketten afschieten. En zodra je een steen teruggooit, klagen mensen dat je vredelievender moet zijn.

Als je buurman je land en je water afpakt en met tanks je dorp omver rijdt, moet die niet verbaasd zijn als je terug gaat vechten. Het is op dat moment ook belachelijk om dat als terrorisme af te gaan doen. De Palestijnen vechten voor hun leven in een bezetting die al decennia duurt. Dit is een gruwelijke en onvoorstelbare “langzame” genocide. De droevige parallellen met eerdere genocides liggen voor de hand.

Ook wettelijk hebben ze gelijk: de Israëli’s respecteren niets van de akkoorden die gemaakt zijn over de verdeling van land. Internationaal recht geeft een bezet land het recht om terug te vechten tegen de bezetters. Met alle nodige middelen, inderdaad.

Er zijn al veel pogingen geweest tot diplomatie, gesprekken, steunbetuigingen, betogingen, dialoog… en we moeten na al die decennia concluderen dat dat niets geholpen heeft. Wat wel geholpen heeft, is het gewapend verzet van de Palestijnen. Dat is nog altijd niet gebroken en het is vooral daardoor, dat er nog Palestijnen zijn.

Waarom het ontslag onterecht is

Niet al te lang geleden waren we allemaal Charlie Hebdo en stonden we op de bres voor vrije meningsuiting, ook al waren we een schandalig racistisch vod aan het verdedigen. We zien in kranten een burgemeester zeggen “sluit ze allemaal op zoals in Guantanamo Bay”, een gouverneur “geef ze geen eten of kleding”, een minister “duw ze terug de zee in” maar dat is blijkbaar allemaal wel “vrije meningsuiting” – hoewel dat nu eens geen meningen zijn maar misdaden.

Het ontslag van Dyab Abou Jahjah is onterecht en tevens volkomen verwacht. Het verbaasde veel mensen vooral dat het nog zo lang heeft geduurd. De Standaard is een krant met winstoogmerk en een propagandamachine voor de machthebbers. Die machine is voor Israël en tegen Palestina. Het is in westerse landen ver zoeken om mainstream kranten of politici te vinden die werkelijk aan de kant van Palestina staan.

Dat is dan ook de reden dat hij ontslagen is: dat hij een scherpe mening heeft langs de volgens de machthebbers verkeerde kant van het conflict.

Als onze regering straaljagers wil kopen, om mee te spelen met de grote landen en te helpen bombarderen in Syrië of waar er dan binnenkort ook oorlog zal zijn, is het dan niet vreemd dat ze wel in de praktijk gaan bombarderen maar we niet mogen schrijven over geweld?

15 jaar geleden

Ongeveer vijftien jaar geleden was het ook al prijs. Toen werd Abou Jahjah gearresteerd, weer omwille van het uiten van zijn mening. Gearresteerd op aandringen van toenmalig premier Guy Verhofstadt, die scheuren zag komen in zijn zorgvuldig witte burgerideaal.

Als prille activist bevond ik me toen plots in een directe actiegroep die de Gentse Vooruit binnendrong, waar Guy Verhofstadt vlak na de arrestatie in een debat zat georganiseerd door De Morgen. We liepen over een bewaker heen en ontrolden een protestdoek voor democratie en voor de vrijlating van Dyab Abou Jahjah. We kregen vooral boegeroep, ook toen al, nog voor de NVA de sociale afbraak van de andere partijen zou versnellen. Het was toen de “liberale”  OpenVLD die Abou Jahjah de gevangenis in liet gooien. Scheiding der machten? Niet in België…

Je hoeft het ook niet helemaal eens te zijn met Abou Jahjah om hem te steunen. Hij had niet in de gevangenis moeten vliegen toen, en niet ontslagen moeten worden vandaag. Zijn mening over Palestina klopt: dat is bezet gebied en dus mag er zowel moreel als op internationaal rechtsgebied met alle middelen worden gereageerd om de bezetter weg te krijgen.

We kunnen hier veel tragische lessen uit trekken. Toen ik, hoopvol, terugkwam van een actie voor Palestina zei mijn vader nog “Ja toen ik jong was protesteerden we daar ook al voor”. Het is heel droevig dat het nog steeds niet opgelost is, alles lijkt erop dat Israël gewoon een trage genocide opgezet heeft, net traag genoeg zodat ze er mee wegkomen. Dat ze nog altijd door de machthebbers in de meeste landen gesteund worden is ook al een tragisch voorbeeld van realpolitik.

Soft gezwam

Ik zag online iemand klagen dat Abou Jahjah conflict uitlokt, dat hij het niet zo scherp moet stellen… Maar dat doet er allemaal niet toe. Willen we dan een maatschappij waarin je enkel flauwe meningen mag verkondigen? Het is juist noodzakelijk om afwijkende meningen te beschermen. Mensen die altijd netjes in de pas lopen en grote leiders napapegaaien, ja die hoeven niet beschermd te worden, die zeggen niets.

Palestina is tevens een les voor het internationale verzet: dat woorden niet altijd genoeg zijn. Dat diplomatie niet altijd helpt. Dat vijftig jaar genuanceerde dialogen niet hebben geholpen om de Palestijnen te bevrijden. Zij weten dat. In het westen beseft nog niet iedereen dat. Precies omdat er zo’n zorgvuldig flauw en apolitiek denken in stand wordt gehouden. Dat kan doorbroken worden door scherpe meningen, en die hebben we vandaag meer dan ooit nodig.

Meer lezen

Advertenties