Poetry slam door Yasmina L. naar aanleiding van ‘Stille Stemmen’ van Merhaba op L-Day ’16.

 

Welke scheldnaam verkiest ge

Makak of vuile pot

Ga terug naar uw land

Rot toch op

 

K ben genen echten belg

Ma ‘k woon hier van geboorte

Al die heisa om een zwempak

En ik ben de gestoorde

 

Ze roepen vrije mening

Ma ‘k mag mij ni expliceren

Is’t dan zo radicaal

Als ‘k wil nuanceren

 

Ahzo, mij bevrijden

Door de keuze te ontnemen

T is vrij kleinerend om

boven mn hoofd te redeneren

 

Ge vecht tegen uitsluiting

durft mij te degraderen

Mijn waarde staat op zich

Die kan niemand mij ontnemen

 

K ben gene racist

Van moslims moet ‘k ni weten

Zijn de littekens van Zwarte

zondag  al vergeten

 

Als ik een hoofddoek draag

Noemt gij het provocatie

En wat als ik het aandoe

Ter emancipatie

 

En ‘k wil wel opgaan

In dit land dat mij huist

Want ik ben er van’t begin

En nog steeds voel’k mij ni thuis

 

Ik gedraag me te Vlaams

Dus k ben geen representatie

Wat zijn de criteria

Voor finale acceptatie

 

We worden gestraft

Voor wat een ander heeft gedaan

Islambashen is bon ton

En ge laat het maar begaan

 

En als ’t misloopt

Is’t gefaalde integratie

En doen’t we ’t goed

Is het dankzij deze natie

 

Wees welgekomen

Vermijd confrontatie

Vergeet uw cultuur

Ga voor assimilatie

 

Ik haat Marokkanen

Ma gij zijt goe

Vindt ge’t raar dat k da ni

Als compliment afdoe

 

Ik had al eelt gekweekt

Om de pijn te verdragen

Ma mijn ziel is ni gepantserd

Dit ettert al jaren

 

K vergeet nooit die gasten

Die apen imiteerden

Mijn zus en ik te jong

Om te relativeren

 

Homans en racisme

’t is allemaal relatief

K heb me zo geschaamd

Dus ’t was toch effectief

 

Gay en Marokkaan

Dat doet zeker pijn

Amai ocharme gij

Da moet toch moeilijk zijn

 

Ga voor coming out

Dat is hier courant

Als ik het anders wil

Vindt ge ‘t hallucinant

 

Ieder zijn weg

Of enkel uw manier

Coming in is ni genoeg

in’t vrije westen hier

 

Laat het mij toch doen

Hoe ‘k t zelf verkies

Het is geen vrije wil

Als ik mezelf verlies

 

Stop toch met pushen

Is dat dan tolerant

En wat met mijn familie

Die zet ik aan de kant?

 

Ik ben fier op mijn pa

En zijn proces

’t was ni gemakkelijk

Ma hij doet zijn best

 

’t is makkelijk te veroordelen

Wa ge niet kent

Met oogkleppen kunt ge niet zien

Hoe blind ge bent

 

Excuseer mij mensen

K wil ni polariseren

Ma k ben t beu

Om ’t te negeren

 

Angst lost ge ni op

door te veralgemenen

ik ben trots op mijn land

al zie ik soms geen reden

 

Ik wil zo graag verbinden

Dus duw mij ni weg

En wees ni bang

als k allahu akbar zeg

 

kben een gewoon meisje

Geen terrorist

Konden jullie maar weten

Hoe eenzaam dit is

 

‘k heb zogezegd een dubbele

Nationaliteit

Toegevoegde waarde

Of tweevoudige strijd

 

Is mijn couleur exotique

Nu minder of meer

Wordt mijn waarde

De facto gehalveerd

 

Alle ’t is bijna

Gedaan met zagen

Nog één verzoek

Als ‘k da mag vragen

 

Als iets u vreemd is

Ver van uw bed

Hoe wordt het dan bekend

Als ge uw grenzen niet verlegd

 

Ik ben ook bang

Die schrik is normaal

Als ik de metro neem

Of in de luchthaven sta

 

Ik zie mannen met rugzakken

En de twijfel slaat toe

Dan schaam ik mij

Wat een gedoe

 

Kijk es rond u heen

Is ’t een pot nat?

Is een veelheid aan kleur

Een hellegat

 

Hopen moet je durven

En dat kan ik soms ni meer

Al die kwaadheid

Die op den duur verteert

 

Dus stop ik met zwijgen

Hier weerklinkt mijn stem

Veroordeel niemand

Die ge niet persoonlijk kent

 

Stop met angst

te injecteren

’t zal onze samenleving

immobiliseren

 

Tis ni mijn doel

U aan te vallen

Ma geduld heeft een houdbaarheid

Die datum is vervallen

Advertenties