vlcsnap-2016-06-04-15h54m46s102

Wat te denken van de show Supergirl? Het eerste seizoen is net geëindigd, tijd voor een analyse.

Vrouwenrelaties

Dit is nu eens een show die moeiteloos slaagt voor de Bechdeltest. In mainstream cinema gebeurt het al te vaak dat er films zijn waarin vrouwen secundaire karakters zijn, die nooit met elkaar praten, of enkel over mannen. Dat is in deze show wel even anders. De relaties tussen vrouwen die hier worden opgebouwd zijn heel boeiend: tussen Kara Danvers (Supergirl, die zich clever vermomd door een bril op te zetten), haar zus Alex (van het gezin dat haar adopteerde), haar baas Cat en anderen.

vlcsnap-2016-06-02-16h32m00s360

Mediamagnaat Cat Grant (Calista Flockhart) is een gewéldig personage, een liberale powerfeministe vol goeie quotes en zalig irritant gedrag. In real life zou ze volstrekt onuitstaanbaar zijn, hier is ze perfect als tegenpool en mentor voor het awkward onzekere gedrag van Kara die voor haar werkt als assistente. Ze zit vol goeie one-liners, of het nu gaat over dat vrouwen twee keer zo hard moeten werken om half het succes van een man te hebben, of over waarom het nu Supergirl is en niet Superwoman. Terzijde: het had inderdaad Superwoman moeten zijn, maar goed.

vlcsnap-2016-06-05-11h58m56s919

Alex en Kara zijn zussen en beste vrienden en worden ook collega’s in de strijd tegen allerlei bedreigingen voor hun stad. Alex is een tof personage. De acteurs zijn allemaal goed in de serie, Alex maakt een heel volwassen indruk en slaagt erin te inspireren zowel emotioneel als qua daadkracht.

Vriendschappen

vlcsnap-2016-06-03-17h41m07s729

107965_d2317b

De vriendschappen met James en Winn zijn regelmatig leuk en boeiend. Jammer genoeg komen we hier wel in een soort driehoeksverhouding terecht die tegenwoordig nogal cliché is: A is geïnteresseerd in B, die geïnteresseerd is in C… Het is jammer maar het is geen hoofdplot dus het stoort niet zo. Denk Hunger Games, niet de verschrikkelijke obsessie zoals bij Twilight.

Femuhnisme

vlcsnap-2016-05-31-22h37m26s458
Met ijscrème in de sofa – de clichémomenten voelen niet cliché, dankzij de actrices.

Is dit nu een feministische show? Half/half.

In vergelijking met de rest van de superheldenfilms en series is dit enorm feministisch. De rol van vrouwen in het superheldenuniversum is meestal irritant, ze mogen enkel de rol spelen van romantische interesse of zijn er om een machomannenteam te voorzien van een beetje minder duidelijke mannelijke dominantie (zoals Black Widow, de excuusvrouw in de eerste Avengers).

Girl of woman? Een meisje is iemand onder achttien, een vrouw is iemand van achttien en ouder. Simpel hé? Het wordt regelmatig anders gebruikt maar dat is alleen maar om vrouwen weg te zetten als net dat ietsje minder dan mannen en dus patriarchaal.

Een supervrouw is dat ook niet wat problematisch? De hoop is dat deze serie ons wat ontspanning, inzicht en hoop geeft, niet ons doet verlangen naar een onhaalbaar ideaal van een Supervrouw. Dat lukt op zich wel. De serie gaat veel meer over hoop, vriendschap en wilskracht dan pure spierkracht, vliegen en lasers uit je ogen schieten.

Als ik dan toch eens wat dieper mag kijken, wat interessant is voor mij als metafoor voor het echte leven is dat de verschillende karakters anders omgaan met Kara als met Supergirl. Ze hebben ook een andere mening over beide. Supergirl gedraagt zich ook anders en er zijn andere verwachtingen. Haar baas Cat is naar de buitenwereld toe heel beschermend over het imago van Supergirl, maar naar haar zelf persoonlijk is ze heel kritisch over haar rol als superheld en hoe goed ze moet zijn. Ook het ethische gedrag van Supergirl wordt aangekaart als ze over de scheef gaat en dreigt haar kracht te misbruiken. Er zit daar vast ergens een metafoor in voor bijvoorbeeld feministes. Wij zijn zowel mensen met complexe interpersoonlijke relaties alsook “Feministes” als rol die we spelen, en daarin heersen andere verwachtingen. Moeten we als feministes beter zijn dan real-life? En wat betekent dat dan?

Besluit

Supergirl-TV-Review-Heat-Vision-Anger
Anger is a gift.

Supergirl is een interessante show en dan vooral door de relaties tussen de karakters en wat er gebeurt in het dagelijkse leven. De foeilelijke goedkope  “futuristische” decors in de flashbacks naar planeet Krypton en het Department of Extranormal Operations zijn echter te mijden, net als sommige van de gevechtsscènes. Het varieert van aflevering tot aflevering of het vooral draait rond interessante interacties of vervelende monologen van Kryptonian villains.

Kara en haar vrienden, zus en baas zijn erg genietbare karakters en dat maakt de show interessant. Feministisch is dan weer iets anders, maar af en toe moet je van iets kunnen genieten op TV en je kan niet élke dag naar Buffy kijken😉. Als je je feminisme-knop kan terugdraaien van 11 naar 4-5 ongeveer zit je goed.

vlcsnap-2016-06-04-16h54m19s152

 Zie ook