door FeministeFatale

Waarom moet er een halfblote vrouw aanwezig zijn in een autoreclame? Dat heeft totaal niets met elkaar te maken. Zo’n fenomeen wordt objectivering van de vrouw genoemd en kan psychologisch nefaste gevolgen hebben voor iedereen. Van de vrouw die zelfbewuster en dan ook onzekerder wordt over haar eigen lichaam, seksuele grensoverschrijdend gedrag moet verwerken van mannelijke collega’s of vreemde mannen op straat tot de man die zo’n beeld gewoon wordt en op den duur elke vrouw als object begint te beschouwen dat enkel maar dient voor zijn ogen en voor zijn plezier. Een fenomeen dat wel eens male entitlement wordt genoemd.

Gisteren eindigde een enorm tof verjaardagsfeestje in een mineur voor mij gezien het laatste gespreksonderwerp ging over mijn decolleté en erbij generaliserend over andere vrouwen hun decolletés.

Ik ga nu eventjes wat achtergrondinformatie geven over mijn borsten. Ik heb altijd kleine borsten gehad vond ik, mijn zus en moeder hebben veel grotere borsten. Ik was het gewend om kleine borsten te hebben en tijdens mijn tienerjaren deed ik veel om ze groter te doen lijken (welk tienermeisje doet dit nu niet?). Als ik daar nu aan terug denk, walg ik er een beetje van gezien ik nu besef dat dit ingegeven werd door ons maatschappelijk beeld over hoe we naar vrouwen kijken en wanneer we vrouwen als ‘aardig’, ‘mooi’ of ‘getalenteerd’ beschouwen.

Maar de laatste paar jaren ben ik dus een aantal kilo’s bijgekomen en wanneer dit gebeurt, dan groeien mijn borsten mee. Vanuit mijn standpunt zijn ze nog altijd klein (gezien mijn zus en moeder nog altijd grotere borsten hebben). Nu doe ik niet zoiets als mijn borsten groter te doen lijken om geliefd te worden of mannelijke aandacht te hebben, neen, als ik ze groter wil laten doen lijken dan is dat eerder als sociaal experiment, om te kijken of er mannen bestaan die zich daar niet door laten afleiden en die mij appreciëren voor mijn intellect, humor, leuke lach et cetera. Mijn borsten zijn in feite een soort van filter geworden: mannen die er te veel naar staren tijdens een date, moet ik niet hebben.

En nu mag je zeggen “Maar F, mannen kijken daar gewoon naar, ze kunnen niets anders dan erdoor aangetrokken worden. Iedereen kijkt naar decolletés, die dingen trekken aandacht!”, maar dan reageer ik gewoon terug van “Tiens, ik wist niet dat mannen zo weinig zelfcontrole hadden? In feite is hetgeen wat jij zegt super denigrerend voor mannen, want je beschouwd hen als dieren die een soort van instinct volgen. Als de seksualiteit van vrouwen eeuwenlang ingedijkt kon worden, waardoor we nu zien dat vrouwen nog altijd niet hun ware seksuele aard durven tonen en dus heel vaak zelfcontrole uitoefenen, waarom zou zoiets niet werken voor mannen? (1)

Daarnaast worden borsten zonder mijn toestemming en zonder de toestemming van andere vrouwen, overmatig geseksualiseerd in de media. Moet ik daardoor mijn gedrag of mijn kledingstijl aanpassen? Lijkt verdacht veel op het victim-blaming die slachtoffers van aanranding of verkrachting te horen krijgen, vind je niet?”. Ik kan eindeloos doorgaan in mijn geraas, maar ik denk dat mensen al beginnen te verstaan wat ik hiermee bedoel. Waarom die focus op de vrouw? Waarom niet de focus leggen op de man en de maatschappij? Telkens er iets gebeurt, is het blijkbaar de schuld van de vrouw en wordt haar uiterlijk en seksualiteit tentoongesteld. Ah, ze heeft promotie gekregen, waarschijnlijk heeft ze haar borsten getoond. Ze werd verkracht, waarschijnlijk had ze een te kort rokje aan. Ze wordt gediscrimineerd op haar werk, wel als ze zich professioneler (lees: gans het lichaam bedekt, maar toch nog sexy genoeg, want anders word je opnieuw als vrouw gediscrimineerd) had gekleed, dan gingen we haar serieuzer nemen.

Gisteren probeerde ik dat machtsonevenwicht aan te tonen, maar dat is vrees ik niet gelukt. Misschien werd ik wel niet serieus genomen omdat ik een decolleté aanhad? Ik kreeg toen zulke argumenten te horen als “heel wat vrouwen misbruiken hun decolleté om het verder te schoppen in hun carrière”. Daar walg ik van… Ja er zijn een aantal vrouwen die hun decolleté actief gebruiken om iets te bereiken, maar is dat misbruik? Moest er gelijkwaardigheid bestaan tussen vrouwen en mannen, dan zouden bepaalde vrouwen hun eigen lichaam niet moeten gebruiken om verder op de ladder te klimmen, want dan zou men inzien dat heel wat vrouwen veel meer en betere capaciteiten hebben dan mannen. Moest onze maatschappij niet zo seksualiserend en objectiverend zijn, dan zou die tactiek zelfs totaal niet werken, want dan zouden borsten gezien worden voor hetgeen waarvoor ze dienen: baby’s voeden.

Moesten mannen een beetje meer zelfcontrole hebben of vrouwen als gelijkwaardige partners zien en beseffen wat de overseksualisering van de media doet met hun hoofd, dan zouden ze niet automatisch geneigd zijn om te kijken naar een decolleté en dat als sexy beschouwen. Dan zouden ze misschien ook een keer 100% luisteren naar wat vrouwen te zeggen hebben en beseffen dat ze al die vorige keren maar op automatische piloot een gesprek aangingen.

Ik kan hier heel wat over schrijven, maar ik zal nu de volgende conclusie trekken. Gisteren was mijn decolleté het gespreksonderwerp, I did not mind, maar het meest frappante was dat de mensen met wie ik in discussie ging heel wat gelijklopende argumenten gebruikten die mensen ook naar voor brengen bij victim-blaming van slachtoffers van aanranding en verkrachting. Ik zou dan ook graag een oproep willen doen aan iedereen om eens meer te leren over de machtsverhoudingen binnen onze maatschappij en om eens de rollen om te draaien en niet te kijken naar hoe vrouwen zich kleden, maar hoe die kledij wordt gepercipieerd en waarom andere mensen niet worden beoordeeld voor hun seksualisering van het vrouwelijke lichaam en dan voornamelijk de decolleté.

Noot

(1) Het is niet zo dat ik hier bedoelde dat de mannelijke seksualiteit zou moeten ingedijkt worden zoals dit het geval was bij vrouwen. Ik wou aantonen dat seksualiteit, net als andere menselijke eigenschappen, iets is dat beïnvloedbaar is van buitenaf en daarbij dus ook context- en tijdsafhankelijk is. Zelfcontrole is iets dat men zich kan aanleren en dat vrouwen dus al eeuwenlang hebben moeten aanleren in de context van seksualiteit. Als we een samenleving willen creëren waarin elke persoon zich goed voelt, zich niet bedreigd of geobjectiveerd voelt, dan zullen mannen (en ook andere personen) toch wel mat meer controle over hun eigen seksualiteit mogen uitoefenen. Ik streef naar een gezonde seksualiteit tussen personen op basis van wederzijds respect, waar expliciete toestemming centraal staat.

Dit is een gastbijdrage. Klik hier voor andere gastbijdragen.