Naar aanleiding van de betoging op 24 mei 2016.

Er zijn regelmatig mensen bij de vakbond die zich afvragen waarom er zo weinig vrouwen meedoen.

Ik steun de vakbond. De meeste feministes doen dat. Maarrrrrrr dan verwachten we wel een minimale inspanning van die bonden: als er teveel mannen op de betogingen de mottige seksist uithangen, wordt het tijd daar iets aan te doen. Een minimum aan vorming en manier van omgaan met dergelijke problemen, het is dringend nodig. Gebeurt er al iets? Wel dat is duidelijk niet afdoende.

Wij hebben geen zin in venten die ons komen uitlachen, bommetjes tussen onze benen gooien, doen alsof ze zich aan het aftrekken zijn, etcetera. Ongelofelijk dat we dat moeten zeggen en ongelofelijk dat dat gebeurt. Dit is niet de eerste keer, de vorige keren op vakbondsbetogingen was het van hetzelfde.

Vrouwen zijn de vijand niet. Dat zou eigenlijk evident moeten zijn. De slogan is niet “Werklieden aller landen verenigt u en doe kinderachtig tegen vrouwen”, ok?

Waarom gebeurt dit?

Wat we hier zien is het simpele effect van vakbonden die te lang seksisme genegeerd hebben. Linkse mensen zijn niet automatisch ook goed thuis op vlak van seksisme, daar moet ook een inspanning voor gedaan worden.

Verder is de vraag wat dergelijke mannen bezielt. Het lijkt bijna alsof ze de irritante puber aan het uithangen zijn. Maar betogingen, de soms vrolijke sfeer daargelaten, zijn een serieuze zaak. Wij komen op straat om ons te verzetten tegen de neoliberale politiek die ons allemaal kapotmaakt. En echt, gaan we dan op zo’n moment belachelijk doen? Dat verdeelt ons nu eens ja. Feminisme zou ons kunnen samenbrengen, seksisme verdeelt ons.

De sfeer wordt hierdoor volledig verpest. De boodschap is duidelijk: deze ruimte, de publieke ruimte, die is “van ons”. Van mannen dus. En dat moeten ze nog es laten merken. Feministes klagen dat al lang aan. We hebben het in de linkerzijde vaak over de straten terugnemen. En terecht, ze zijn van ons, van de werkende klasse. Maar ook vrouwen als specifieke groep worden geweerd in publieke ruimtes of op hun plaats gezet. Vandaar ook catcalling: neen, niemand gelooft dat “hey, tetten” roepen je succes gaat brengen. Dat soort zaken gebeurt alleen om duidelijk te maken: deze ruimte is van mannen.

Als dit soort zaken verderzet blijven er steeds meer vrouwen thuis – dat is simpele logica.

De vakbonden doen goed werk en we hebben ze nu meer dan ooit nodig. Maar het is ook absoluut nodig dat ze inclusief zijn. Dat ze er werk van maken om dit land en deze straten van ons allemaal te maken, niet alleen mannen.

Besluit

Allemaal samen, dat wil zeggen: allemaal samen. Niet een machoclubje dat vrouwen uitsluit en dan daarna klaagt dat vrouwen het sociaal verzet niet steunen. Het wordt tijd dat er wat meer solidariteit wordt getoond in die betogingen en dat seksisme wordt aangepakt.

Mannen kunnen ook zich uitspreken tegen dit irritant en kinderachtig gedrag en zo helpen de betogingen en vakbonden meer inclusief te maken in de praktijk.

De straten zijn van ons. Van ons allemaal.

Zie o.a. verslag van: