De tweet die ik redelijk ongepast vond in deze campagne.
De tweet die ik redelijk ongepast vond in deze campagne.

door Ashley Vandekerckhove

De #zeghet campagne is een Nederlandse Twittercampagne om vrouwen en mannen aan te moedigen hun eigen ervaringen met seksueel misbruik te delen, alledaags of niet. Daarom vond ik de tweet, die jullie hier terug kunnen vinden, enorm ongepast en bagatelliserend naar slachtoffers/survivors van seksueel geweld toe. Ik reageerde hierop en kreeg een kortstondige, maar heftige lading Trolls over mij heen. Dit voorval vormde de inspiratie voor deze blog.

Trolls, wie kent ze nu nog niet? Welke persoon die strijdt tegen onrechtvaardigheid is ze nog niet tegengekomen op het Internet? Ze zitten overal en wachten op één specifiek moment waarop ze je en masse aanvallen. Heel vaak krijg ik dan bijna een angstaanval, want het is redelijk angstaanjagend om vreemden je te zien koeioneren en in feite je zelfbeeld proberen te vernietigen. Eens je verstaat wat hun tactieken zijn en waarom ze het doen, kan je er beter mee omgaan. Maar toch, toch tril je als een espenblad omdat je zo’n vijandigheid niet gewoon bent van vreemden. De vreemden op straat die je boos aankijken of de vreemden in de auto’s die boos worden wanneer zij je bijna aanrijden. Deze vreemden zijn eerder individueel en hun contact is maar vluchtig. Dit zorgt ervoor dat je hen aankunt.

Vreemden op het Internet die in minder dan een half uur een dozijn berichtjes versturen naar je Twitteraccount, dat is van een heel andere orde. Een beetje overweldigend in feite. En dat is een zeer goede manier om iemand het zwijgen op te leggen: de persoon in kwestie zodanig overweldigen, dat hij/zij geen woorden vindt om zichzelf te beschermen. Dat hij/zij twee keer nadenkt vooraleer de volgende keer te reageren op een rape joke of een racistische, seksistische opmerking. Er zijn al meerdere personen mij voorgegaan met het schrijven over deze ‘soort’ mensen, maar toch kreeg ik het gevoel om ook eens mijn mening te geven. Want ik ben het kotsbeu.

Ik ben het kotsbeu dat er bepaalde mensen op deze wereld bestaan die niets liever doen dan een persoon uitschelden of kleineren op het Internet. Ik ben het kotsbeu dat bepaalde mensen met bepaalde privileges zowel de reële als de internetwereld domineren. Ik ben het kotsbeu dat zoveel mensen die strijden voor rechtvaardigheid, gelijkwaardigheid, betere kansen enzovoort, zulke ongemanierde -soms racistische, soms seksistische- personen moeten verdragen. Vaak komt dan het liedje van Urbanus “De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij” in mijn hoofd geslopen. En dan kan je niets anders doen dan dit te beamen. Want hoe kan men tegelijkertijd de mens beschouwen als verder geëvolueerd en het Westen als een beschaafde maatschappij, wanneer zulke Trolls bestaan die alles in het belachelijke trekken? Ik heb niets tegen humor of tegen sarcasme, maar de humor de dag van vandaag zou toch ook al verder geëvolueerd moeten zijn dan de rape of violence jokes die men telkens op het Internet spuit? Ik krijg het gevoel dat we niet evolueren, maar regresseren.

En dan ontstaat er een dilemma. Ikzelf ben pro vrije meningsuiting, maar deze mag niet kwetsend zijn. Net omdat ik zo’n voorstander ben van vrije meningsuiting heb ik moeite om deze Trolls te blokkeren op Twitter. Zij hebben evenveel recht als ik om de eigen mening te uiten, hoewel hun methode niet goedgekeurd kan worden. Maar dan zie ik een tweede dilemma opduiken. Hun verwoordingen zijn misschien niet goed te keuren, maar wat als ze nooit geleerd hebben hoe ze op een deftige manier een discussie moeten voeren? Heel wat mensen leren dit immers niet. Niet via de thuissituatie en niet via het onderwijs. Zelfs niet door discussies te volgen van andere mensen op het Internet. Of misschien leren ze net wel door andermans discussies op het Internet te volgen en is dit de reden waarom ze zelf op zo’n denigrerende wijze een discussie aangaan?

Sociale druk is een machtig fenomeen, maar wordt momenteel misbruikt door heel wat ‘meerderheidsgroepen’ om mensen uit minderheidsgroepen de mond te snoeren.

Wat kunnen wij dan doen om hierin verandering te brengen? Moeten wij de regering of de thuissituatie verantwoordelijk stellen? Moeten wij preventief te werk gaan in scholen en onze kinderen netetiquette aanleren opdat zij wel op een deftige manier met elkaar kunnen discussiëren op het Internet? Moeten wij deze netetiquette dan ook niet verplichten voor volwassenen? Zelf ben ik wel voorstander voor het aanleren van een netetiquette op scholen, maar dit lost niets op in de tegenwoordige tijd. Het enige wat volgens mij een oplossing biedt, is vechten tegen de Trolls, maar met een andere methodiek. Hen aantonen dat wij ons niet verlagen tot het smerige taalgebruik die zij zo graag verspreiden. Hen ook meer aanspreken op hun immoreel gedrag. Mensen zijn altijd verontwaardigd waarom niemand van de omstanders ingrijpt wanneer er een diefstal of verkrachting gebeurt. Maar diezelfde mensen vertonen waarschijnlijk hetzelfde bystander-effect wanneer iemand online lastig gevallen wordt door een bende Trolls. En net om deze reden kan ik het niet laten om te reageren op zulke mensen. Omdat ik weiger een ‘bystander’ te zijn van iemand anders die door zulke Trolls geteisterd wordt!

Sociale druk is een machtig fenomeen, maar wordt momenteel misbruikt door heel wat ‘meerderheidsgroepen’ om mensen uit minderheidsgroepen de mond te snoeren. Ikzelf vind dat mensen die iets geven omtrent rechtvaardigheid dit fenomeen moeten gebruiken tegen deze ‘meerderheidsgroepen’, opdat we samen hun dominantie kunnen uitwissen en zorgen voor een meer rechtvaardige wereld met sociale waarden en normen die anderen niet uitsluit.