lifeisstrange_1-100565674-origSoms kom je een computerspel tegen waar je direct verkocht aan bent. Life is Strange is hier een goed voorbeeld van. Zodra het titelscherm begint te laden en je op je stoel achteruit leunt wordt je meegezogen in een andere wereld. Ik zou voor geen geld op de wereld opnieuw mijn middelbare school periode opnieuw willen beleven (dat is de setting van Life is Strange) maar ik vind het wel heerlijk om films/series te kijken en blijkbaar ook om games te spelen die zich daar afspelen.

Toen ik het spel kocht wist ik er eigenlijk niet veel over. Ik was er toevallig op uit gekomen en toen ik las dat het een point-and-click adventure game was wist ik eigenlijk al dat ik het wou spelen, want dat is dankzij het fantastische Monkey Island mijn favoriete soort game. Voor de rest speel ik vooral veel Zelda en Pokémon, en er waren die paar rare WoW maanden. Maar Life is Strange dus. Ondanks de nogal suffe titel en niet zo orgininele uitgangspunt (je speelt een tienermeisje dat de tijd kan terugdraaien) is het echt een super game-ervaring. Onlangs heb ik naar de film Jennifer’s body gekeken en de film begint met het hoofdpersonage dat zegt: “Hell is a teenage girl.” Ik dacht toen spontaal dat “hell is being a teenage girl” eigenlijk juister is. En dat is zo’n beetje de samenvatting van Life is Strange. Je speelt Max, die fotografie studeert op een elite midelbare school en de gave heeft om de tijd terug te draaien. Tegen de achtergrond van een nakende apocalyps komen thema’s zoals pesten, verlies en liefde aan bod.

De beslissingen die je doorheen het spel neemt hebben ingrijpende gevolgen op het spelverloop. Dus niet zoals in telltale games’ Walking Dead waar je basically steeds op hetzelfde eindpunt uitkomt (dit is geen kritiek want ik hou ook enorm veel van dat spel). Bovenop de tijd kunnen terugdraaien en de hel die een 18-jarig meisje zijn is, overleven, is er iets sinister gaande in de school en stad, inclusief een verdwenen meisje en Twin Peaks referenties. Ik wil niet teveel over de plot vertellen omdat ik niets wil verklappen maar ik heb net deel 4 (van de 5-delige reeks) gespeeld en ik kan zeggen dat het wel erg donker wordt. Zo donker dat trigger warnings op zijn plaats zijn. Wat ik verder nog kan zeggen is dat de soundtrack geweldig is als je van indie-muziek houdt en dat Life is Strange zeker als een feministische game beschouwd kan worden!

Plus, als je zoals mij van deze soort games houdt, waar atmosfeer een groot deel uitmaakt van de game, kan ik ook Gone Home aanraden. Daarin speel je een jonge vrouw die nadat ze terugkomt van een sabbat jaar in Europa haar ouderlijk huis leeg aantreft. Gaandeweg ontdek je wat er zich in je afwezigheid heeft afgespeeld tussen je ouders en je jongere zus. En als dat je niet over de streep trekt, de soundtrack staat vol met riotgrrrl muziek en het is een expliciet feministische game!

Life is Strange, Gone Home en The Walking Dead kan je op Steam downloaden: http://store.steampowered.com/