Drie vrienden van de Karl-Marx-WG, een Iranese moeder en haar twee begin-de-twintig-jarige dochters, zijn na de presidentsverkiezingen in 2009 gevlucht uit Iran. Er waren massademonstraties omdat de verkiezingen zouden vervalst zijn, waarop er een golf van arrestaties volgde en vele mensen in het gevang gefolterd werden. Ook onze vrienden waren op de demonstraties aanwezig en een van de meisjes werd opgepakt en gefolterd. Nadat ze vrijkwam besloten de drie hun hele hebben en houden achter te laten in ruil voor een ticket naar Europa. De vrouwen betaalden enkele duizenden euro’s aan een mensensmokkelaar en werden naar Duitsland gebracht (vaak weten de vluchtelingen niet eens in welk land ze aankomen!). Daar vochten ze voor hun erkenning als politiek vluchteling en namen deel aan het ‘refugee protest’ in Berlijn (lees meer daarover in de eerdere post ‘Vluchteling in Berlijn 2: het verhaal van P’.). De drie vrouwen waren actief in de bezette O’platz en de Ohlauer-school, namen deel aan de hongerstaking aan de Brandenburger Tor en werden uiteindelijk erkend als politieke vluchtelingen. Hoewel zij intussen zelf de grootste zorg achter zich hebben, blijven ze zich inzetten voor de 95% onfortuinlijken die een asielaanvraag doen in Europa, maar geen status krijgen. Zij worden ofwel gedeporteerd, of duiken onder in de illegaliteit (als ze kunnen ontsnappen).

refugees

Advertenties