De schrijversters van deze blog stellen zich voor. Hieronder is de voorstellingstekst van poisoninaprettypill. Ook  TikaraRebelsister, Robinette en Licantropa hebben zich al voorgesteld.

grrlyellslashIk denk dat ik mijzelf altijd al een feministe heb genoemd. In het middelbaar heb ik ooit een spreekbeurt over feminisme gegeven en het leek mij raar dat niet iedereen zich spontaan zo noemde. Want wie kan er nu tegen gelijkheid zijn?[1] Enfin, zo dacht ik toen, nogal naïef. Later, tijdens mijn studies wijsbegeerte, kreeg mijn feminisme een andere, meer radicale invulling. Voor het vak genderstudies moesten we een tekst lezen waarin Catharine MacKinnon geciteerd werd:

Sexuality is to feminism what work is to marxism: that which is most one’s own, yet most taken away.

Sexual objectification is the primary process of the subjection of women. It unites act with word, construction with expression, perception with enforcement, myth with reality. Man fucks woman; subject verb object.

Ik was op slag verkocht. De dingen vielen precies op zijn plaats. Door MacKinnon’s Toward a Feminist Theory of the State te lezen, kwam ik ook Andrea Dworkin op het spoor. Intercourse en Pornography: Men possessing Women, waren de eerste boeken die ik van haar heb gelezen. Prostitutie heeft voor mij altijd gelijkgestaan aan verkrachting maar pornografie leek mij om één of andere reden minder schadelijk toen ik jonger was (want het is toch progressief om geen problemen met porno te hebben – niet?). Dankzij het werk van MacKinnon en Dworkin ben ik mezelf een radicale feministe gaan noemen.

Radicaal feminisme dat is voor mij anti-porno, anti-prostitutie, aandacht voor de vrouwelijke beleving, voor sisterhood, het delen van ervaringen, consciousness raising, de dingen radicaal (tot op de wortel/kern) in vraag stellen, tegen vrouwenhaat, aandacht voor thema’s zoals seksualiteit, misbruik, geweld, la condition humaine. Ik heb mijn masterthesis dan ook over macht en seksuele objectificatie geschreven, we zijn nu aantal jaar verder en deze thema’s houden mij nog steeds vast. Daarom vind ik het heel fijn om af en toe een artikel hierover te schrijven. Verder maak ik in mijn vrije tijd ook perzines (personal zines). Mijn zines gaan voornamelijk over de dood, Lou Reed en whoever pissed me off this month. Als je hierin geïnteresseerd bent mag je mij altijd contacteren.

Wat kan ik verder nog over mezelf vertellen? Ik woon in Brussel, heb een kat die Marzipan heet en twee cavia’s die Menske en Pommelien heten (Menske is mijn favorietje). Ben ex-vegetariër. Mijn favoriete pintje is stella. En als ik American Psycho lees moet ik luidop lachen.

– X

[1] Ik denk hier nu heel anders over. “Feminisme gaat over gelijkheid,” is voor mij een holle strijdleuze. It’s not about equality, not really. Ware bevrijding kan immers niet bestaan uit ‘zoveel mogelijk gelijkend op mannen’. De bedoeling is het hele patriarchale systeem omver werpen, niet er vrolijk in gaan meedraaien.