Op weg terug van een inderhaast bijeengeroepen en aangrijpende spoedactie voor een beter woonbeleid in Gent passeer ik langs een krantenwinkel. Daar staat reclame voor het tijdschrift Story en het verhaal van BV Gert Verhulst die een “liefdesnestje” (brrrrrr) gekocht heeft van 6,5 miljoen euro.

Op Facebook is de discussie al losgebarsten terwijl ik mijn gedachten op papier probeer te zetten. Je kan het al raden: die asielzoekers, die gaan ons hier allemaal overspoelen. Niet dat het vandaag ging over asielzoekers, maar goed, rechtse clichés zijn in alle omstandigheden bruikbaar. Ook mensen zonder papieren hebben trouwens recht op wonen. En nee, een woning dat is niet iets met tralies voor de ramen en een hek rond met bewakers.

Rijke mensen denken altijd dat ze harder werken dan arme mensen. Ze klagen ook voortdurend over de problemen die ze hebben. De onzin die ze uitkramen begint steeds meer op een haperende plaat te lijken.

“Ze” komen dus schoon profiteren van ons geld. Ze moeten maar harder werken, de profiteurs. En bovendien zijn er teveel belastingen zodat het vervelend wordt om rijk te zijn. Iemand die reageert bij een van de actievoerders klaagt erover dat hij wegens de belastingdruk al vier huizen heeft moeten verkopen. Vier! Huizen! Ja, dat is nu vervelend zeg. Ik weet ook nooit wat ik met mijn aandelenpakketten moet doen. Niemand begrijpt mijn pijn! Mijn briefjes van 500 € passen niet meer in mijn portefeuille en ze hadden mijn favoriete kleur van plooifiets niet meer in stock! Waawaa.

Maar goed, terug even ernstig. Hoeveel mensen kan je fatsoenlijk onderdak geven van 6,5 miljoen euro? En waar woont de ocmw voorzitter eigenlijk, moet die ooit de verwarming afzetten omdat het geld op is? Dat mag allemaal populistisch klinken, maar wat is daar mis mee? Is het eigenlijk aanvaardbaar dat er mensen zijn die zoveel geld hebben terwijl er mensen liggen te creperen, dood gaan van zorgen en stress en koude en door het ocmw voortdurend met een doekje voor het bloeden worden afgescheept? Nee, dat is niet aanvaardbaar. Als het populistisch is om je af te vragen of het geld niet beter verdeeld kan worden, wel, plak dan maar een label op me.

De armen afschaffen

Ik trek de rechtse clichés vaak in het belachelijke door op te merken dat ze dan de armen maar moeten afschaffen als die hen zo storen. Maar dat kan niet natuurlijk. Wij leven in een dolgedraaid economisch systeem dat niet anders georganiseerd kan zijn dan enkele rijken vanboven en veel armen vanonder. En als een paar armen zich opwerken, dan zullen er anderen hun plaats innemen.

En dat ideetje hebben de rijken liever niet dat geweten is. De rijken kunnen immers niet zonder de armen. Maar wij kunnen heel goed zonder de rijken…

Het is zo moeilijk rijk te zijn

De rijken moeten inderdaad ook wel eens moeite doen. Maar is het moeilijker dan armoede? Is het moeilijker dan in een koud, schimmelig huis van een huisjesmelker proberen overleven en voor je kinderen zorgen? Is het moeilijker dan maar één dag vooruit kunnen plannen omdat je niet weet hoe het verder moet? Is het moeilijker dan elke dag schrik hebben dat iemand van je gezin naar de tandarts of de dokter moet? Is het moeilijker dan door bijna alle politici uitgescheten worden als profiteur, bestempeld te worden als het zwart schaap, als de ware schuldige van de crisis? Dan moeten kruipen voor de zakken van het ocmw die zeggen dat je attitude niet klopt, dat je nog wat meer moet smeken voor een aalmoes?

Trouwens, hoe zijn rijke mensen eigenlijk rijk geworden? Dat gebeurt niet door dat ze in een fabriekje wat extra bankbiljetten laten drukken. Meestal toch niet. Ah, dat is eenvoudig: door het uitbuiten van arme mensen. Rijken laten anderen voor zich werken en zij strijken de winst op. Rijk zijn bestaat niet in een vacuüm, je bent alleen rijk doordat anderen arm zijn, alle onzin over grotere taarten creëren of hoe de politici van dit land vuil communisten zijn ten spijt.

Cry me a fucking river, rijke zakken.

Zie ook