Alva of Toilet Paper zine / photo taken from http://grrrlzines.net

Het is deze maand International Zine Month dus er wordt vanalles rond zines georganiseerd. Op de blog van Stolen Sharpie Revolution (naar het gelijknamige handboek over zines van Alex Wrekk, de beheerster van de blog) staat een lijstje van zineactiviteiten die je iedere dag kan uitvoeren. Vandaag is dat: “review a zine in your zine, on your blog, or on your facebook page”. Awel, we zullen er dan maar eens aan beginnen!

Het zine dat ik vandaag in de kijker wil plaatsen, is Toilet Paper Fanzine. Nummer 19 is niet het meest recente nummer vermoed ik dus vraag eerst na bij Alva, de schrijfster, welke nummers ze nog in stock heeft voor je een bestelling plaatst: alva@blockshot.de. (Zoals het e-mailadres aangeeft, zingt Alva in de band Blockshot die onlangs op Ladyfest Brussels speelden. Ze speelt ook in Tears For Barbarella, is actief binnen de riotgrrrl- en punksubcultuur en organiseert zelf optredens in en rond Bonn in Duitsland. Maar we zullen het nu vooral over haar zine hebben, en minder over haar muziek.)

Eerst zullen we even kijken naar de vorm van het zine: Toilet Paper #19 ziet er uit als een chaotisch collage-achtig zine, wat ik leuk vindt, maar toch kan het vormelijk nog wat editing gebruiken. Het lettertype is anders op bijna iedere pagina, ook al gaat het artikel verder. Dit leidt tot verwarring: is dit nu een nieuw artikel of gewoon het vervolg van het vorige? Ook zijn er enkele prentjes op regels tekst belandt waardoor die niet meer leesbaar zijn. Op zich heeft dit ook wel z’n charme, horend bij een soort van DIY cut & paste niet-perfectionistisch amateurisme, maar ik had toch graag de ontbrekende zinnen kunnen lezen.

Inhoudelijk is Toilet Paper een zine met een mix van muzieksubcultuur, politiek/activisme en persoonlijke verhalen. Sommige nummers focussen meer op muziek met veel recensies van cd’s, maar #19 is grotendeels een “perzine”: het is vooral gevuld met persoonlijke “rants” (dit is positief bedoeld, als open en spontane schrijfsels die lezen als persoonlijke brieven of dagboekfragmenten). De gedachtestromen en gedachtekronkels gaan over allerlei onderwerpen en gebeurtenissen die de schrijfster bezighouden.

Alva begint het zine met een bijna verontschuldigend stukje over schrijven over gebeurtenissen uit haar leven (zowel in haar zine als in haar songteksten). Hoe ga je om met de niet-fictieve personages die erin voorkomen? Wat als die personen gekwetst worden door jouw openlijke schrijfsels? Hoe kan je waargebeurde verhalen en ervaringen anoniem maken en in fictie omzetten? Kan je alles zomaar publiek maken? Balanceren op de grenzen van privacy en het recht op expressie is niet eenvoudig. Dit is een kwestie waar alle schrijversters van perzines (en andere persoonlijke teksten) over moeten nadenken.

In de teksten in perzines zit vaak veel herkenbaars. Ook in Toilet Paper #19. Maar soms lijkt het ook wat voyeuristisch om te lezen, alsof je stiekem iemands dagboek hebt gevonden. Ze schrijft onder andere over een meisje waarop ze een crush had, maar wat leidde tot een soort eindeloos kat-en-muis spel. Verder doet Alva haar zeg over Sex and the City, blikt ze terug op LiveJournal (= online versie van perzines?) en webcommunities, staan er enkele van haar songteksten voor Blockshot in en geeft ze haar mening over de PorNO beweging van Alice Scharzer (die vergelijkbaar met Andrea Dworkin en Catherine MacKinnon een verbod wilde op hardcore porno aangezien ze dit als vrouwonvriendelijk zag)… Dat laatste stukje vond ik wat teleurstellend. Het wordt door alle feministes als vanzelfsprekend gezien om kritiek te uiten op seksistische films/media/reclame en geweld op vrouwen, maar kritiek op porno ligt blijkbaar veel moeilijker en anti-pornografie activistes worden tegenwoordig door sommige van die feministes in twijfel getrokken of geridiculiseerd. Ook Toilet Paper is hierin jammer genoeg niet erg kritisch, ook al zijn de andere teksten in het zine dat wel.

Zines die voorbij nummer 10 geraken zijn zeldzaam, zeker als ze volledig door één persoon worden gemaakt. Hoeveel nummers er ondertussen al uit zijn van Toilet Paper is mij onbekend, maar 19 is al een prestatie. Alva blijkt een heel productieve, gevarieerde en vlotte schrijfster. Als je wil kennismaken met feministische perzines, moet je zeker haar zine eens checken.

Meer info:

  • Lees hier een interview met Alva over Toilet Paper door Grrrlzines Network.
  • Wil je verder nog meedoen aan International Zine Month? Er zijn nog activiteiten rond distributie van je zine, Free Zine Day, een zine evenement organiseren, Zine Shop Appreciation Day en een foto van jezelf met je zine maken. En laat het zine-maken natuurlijk niet stoppen na juli!
Advertisements