Feministische stemmen komen weinig aan bod in de media, op school leren we niet over de geschiedenis en filosofie van het feminisme en er worden krampachtige pogingen ondernomen om de feministische beweging (en andere radicale sociale bewegingen) te marginaliseren. De backlash tegen het feminisme, zoals beschreven in Susan Faludi’s boek Backlash, drukt een bepaalde patriarchale conservatieve agenda door die de belangen van vrouwen schaadt. Antifeministische boeken worden in de schijnwerpers gezet, een kritische blik wordt genegeerd, het belang van feminisme wordt systematisch onderschat en de problemen waarmee vrouwen worstelen worden ofwel verzwegen ofwel foutief toegewezen aan feministische verworvenheden. Er is met andere woorden te weinig aandacht voor feminisme en te weinig kennis over feminisme. We moeten feminisme terug zichtbaar maken.

Feminisme is nodig, feminisme is leuk en feminisme is alive & kicking. Dit moet alleen maar wat meer in de kijker gezet worden. Ook al staan velen achter feministische standpunten, toch is er weinig gekend over het feminisme en worden er misverstanden en onjuistheden verspreid. Zie het boek Reclaiming the F-Word van Catherine Redfern en Kristin Aune. Feminisme (onze eisen, onze verwezenlijkingen, onze theorieën, onze geschiedenis…) wordt in onze maatschappij onzichtbaar gemaakt, verzwegen en vervormd. Wachten tot de media veranderen, wachten tot de scholen progressiever worden, wachten tot het wereldbeeld positief evolueert, dat kan nog lang duren als we zelf niets ondernemen. Feminisme is altijd een strijd geweest, omdat dat nodig was. Braaf en geduldig afwachten leidt tot niets. Bewustmaking en actie is belangrijk, als we willen dat er iets met onze eisen, ideeën en theorieën gedaan wordt. De stem van het feminisme kan luid klinken, als we samen roepen.

Hoe kunnen we feminisme terug zichtbaar maken en zorgen dat het invloed heeft op het maatschappelijk debat en ons dagelijks leven? En ook: hoe kunnen we elkaar aanleren om met een genderbril en kritische feministische blik te kijken naar de werkelijkheid en de dominante ideologie?

Eerst moet er getoond worden dat feministes aanwezig zijn, dat we met veel zijn. Maar hoe herken je een feministe? Niet aan haar uiterlijk, ook al wordt dat zo vaak beweerd. Of toch? Je kan natuurlijk kleding dragen met allerlei feministische citaten, slogans, cartoons of logo’s. Bijvoorbeeld buttons/badges, T-shirts of patches op je rugzak of jas vallen goed op. Maar je kan ook duidelijk maken dat er een grote feministische aanwezigheid is met behulp van straatkunst: feministische affiches aan je raam hangen, posters op plakpalen of feministische sjablonen als decoratie. Folders in vrouwenmagazines steken, flyers uitdelen of feministische bladwijzers in (feministische) bibliotheekboeken leggen, kunnen ook reclame maken voor de feministische beweging en haar ideeën. En vanzelfsprekend het zinnetje “ik ben geen feminist maar…” vermijden in gesprekken. Tuurlijk zijn we feministes!

Ten tweede moeten onze ideeën verspreid worden. Dat kan met zelfgemaakte media: bijvoorbeeld filmpjes maken en die op youtube zetten, zelf een zine schrijven, boeken en brochures publiceren, piratenradiozenders uit de grond stampen, podcasts opnemen, liedjes schrijven en spelen met een feministische band, feministische films maken, massaal lezersbrieven en opiniestukken opsturen, stickers plakken, blogs schrijven en websites bouwen, e-zines of nieuwsbrieven uitbrengen, etc. Ook consciousness-raising groups en leesgroepen, filmavonden, debatten, lezingen, workshops en andere activiteiten of gewoon gesprekken met elkaar kunnen hierin een belangrijke rol spelen, net zoals straatacties en straattheater bijdragen tot bewustmaking.

The feminists are coming – for your daughters, your girlfriends, your mother, your sisters, and for you!

Zie ook:

Advertenties