Wil je veel uitgebreide argumenten op een rijtje waarom feminisme nodig is? Of bewijzen voor hoe levendig & kicking de feministische beweging (nog steeds) is? Wil je weten waar de feministische beweging vandaag de dag allemaal mee bezig is? Het boek Reclaiming The F-word: the New Feminist Movement van Catherine Redfern en Kristin Aune helpt je uit de nood en doet nog veel meer dan dat!

Een boek dat spreekt over “the NEW feminist movement”, maakt mij lichtjes argwanend. Waarom de nieuwe feministische beweging? Wat is er met de “oude” gebeurt? Is die niet meer goed genoeg, niet meer interessant genoeg, of bestaat ze helemaal niet meer? Willen de schrijfsters zich afzetten tegen oudere generaties en voorgaande golven? Gelukkig stellen Redfern en Aune mij gerust met hun uitleg:

This isn’t going to be one of those ‘new feminist’ books that reiterate negative stereotypes about 1970s’ feminism and position younger feminists in opposition to it. We’re not interested in pushing forward a hip, ‘fashionable’ kind of feminism.

Ze willen dus gewoon focussen op het feminisme dat vandaag de dag actief is, aangezien zij een heropmars merken van feministisch activisme, vooral onder jonge vrouwen.

Reclaiming The F-word is gestructureerd volgens zeven thema’s: bevrijde lichamen, seksuele vrijheid en keuze, geweld op vrouwen, werk en huishouden, politiek en religie, populaire cultuur en als laatste hoofdstuk: feminisme zelf. Het boek geeft minder de mening van de schrijfsters zelf – hoewel die wel naar boven sijpelt – of het ideeëngoed van 1 bepaalde stroming binnen het feminisme, maar eerder een overzicht van waar de huidige (vooral Britse) feministische beweging mee bezig is, de verschillende strijdpunten en visies. Die strijdpunten en visies kunnen dus soms erg uiteenlopend zijn en zelfs botsen met elkaar (bijvoorbeeld de pro-porno en anti-porno standpunten of open en kritisch tegenover religie).

Het kan een risico zijn om al die verschillende ideeën en stromingen allemaal naast elkaar als gelijkwaardig te presenteren, maar toch blijft het boek best radicaal. Het heeft wel tot gevolg dat bijna iedere feministe het met iets in het boek niet eens is. Ik vind bijvoorbeeld dat er nogal veel aandacht aan religie werd besteed en in de meeste “feministische” visies op religie die besproken worden kan ik mij absoluut niet vinden. Sommige vind ik zelfs gevaarlijk (bijvoorbeeld wanneer spirituele rituelen als activisme worden gezien, wat volgens mij enorm bedrieglijk en passief-makend is). Maar ook radicalere standpunten komen ruimschoots aan bod en de meeste voorbeelden en kritieken die in het boek voorkomen konden mij erg boeien.

Wat het boek nog interessanter maakt is dat Reclaiming the F-word vol leuke extra’s zit: allerlei citaten tussendoor van feministes die ze geïnterviewd hebben en uit de pers, in de kantlijn een lijstje van feministische tijdschriften (met voor België onze zusters van Scumgrrrls), “the 7 demands of women’s liberation”, verschillende statistieken en ieder hoofdstuk wordt afgesloten met tips voor hoe actie te ondernemen voor het thema dat behandeld werd. Helemaal aan het einde van het boek is er nog een lijstje met boekentips bij ieder thema (daar zit veel interessants en radicaals tussen!) en de vragenlijst met de resultaten van de interviews die werden afgenomen voor het boek.

De schrijfsters van Reclaiming the F-word zijn zelf ook actief in de feministische beweging. Ze observeren niet als outsiders en kunnen daarom – in tegenstelling tot de meeste media – een goed beeld geven van waar de beweging mee bezig is en haar echte standpunten. Redfern en Aune hebben bijvoorbeeld London Third Wave opgestart en Redfern is ook de oprichtster van het Britse feministische e-zine The F-word. Zeker ook de moeite waard om te checken, dat e-zine!

Om af te sluiten enkele stukjes uit Reclaiming the F-word die duidelijk maken dat dit boek een must-read is!

Over macho politiek:

Do we really want politics run by the side that can make farmyard noises the loudest?

Citaat van geïnterviewde:

‘Everyone is born feminist. It takes a lot of social conditioning to make people otherwise.’ FEMALE, 17

Over het woord “feminisme”:

Discussions about whether the word ‘feminism’ should be ditched in favour of something with less negative baggage are, on the whole, a distraction. Feminism has a proud history and we’ve all benefited from it, and if we’re too scared to use the word in case we offend people, we’ll probably also be too scared to fight for the changes women need.