In een nieuwe reeks op deze blog gaan we allerlei aspecten van prostitutie van naderbij bekijken: de rol van de pooiers, van de klanten, de ervaringen van de prostituees, de veiligheid of het gebrek daarvan in de sector, de linken met mensenhandel en pornografie, enkele bedenkingen over moraliteit en seksualiteit, een kritische blik op de mythes en de clichés en de vooroordelen, en de manier waarop mensen leren naar dit fenomeen te kijken.

Wie nog wat meer informatie wil, kan bij enkele goede websites terecht:

De video Not For Sale gemaakt door Belgisch filmmaakster Marie Vermeiren geeft een ontnuchterend beeld van de realiteit achter de mythes. Prostituees en overlevers komen zelf aan het woord en je ziet ook een Nederlandse pooier vertellen over zijn plannen.

In een artikel op NewsWeek kan je al heel wat opsteken over de problemen. Eén van de mensen geïnterviewd voor het artikel is Melissa Farley, die een van de schrijfsters is op de website prostitutionresearch.com. Hele goeie website, met veel informatie en degelijk onderzoek.

In Zweden bestaat sinds 1998 een wet die een radicaal nieuwe kijk op prostitutie geeft en eindelijk eens een manier om de problemen effectief aan te pakken: wat de prostituees doen wordt legaal, maar het kopen van seks wordt strafbaar, er zijn mediacampagnes en uitstapregelingen… De European Women’s Lobby is recent met een campagne gestart tegen prostitutie. Het Zweedse model is recent ook in Noorwegen aangenomen en er wordt  nu over gesproken in andere landen, zoals België en Ierland. In verschillende landen die eerst pleitten voor legalisering is gebleken dat die aanpak in feite gefaald heeft. De Nederlandse Karina Schaapman beschrijft het falen van het Nederlandse beleid in haar boek Hoerenlopen is niet normaal – twijfels bij een liberaal prostitutiebeleid (zie ook een artikel van haar hierover). Het boek staat vol met bevindingen uit de Nederlandse situatie, de achterflap van haar boek bevat een interessante vergelijking:

Iedere opgroeiende man in onze maatschappij voelt wellicht weleens de aandrang om een ander eens flink in elkaar te rammen – om wat voor reden dan ook. In dat geval, zo hebben we collectief besloten, past het in het proces van volwassenwording om die driften te kanaliseren en te leren beheersen. Het in elkaar slaan van een ander mens is bij wet verboden, maar bovenal vinden we dat onfatsoenlijk. Wij creëren geen van overheidswege gereguleerde en gelegaliseerde kaste van ‘dienstverleners’ die zich betaald in elkaar moeten laten meppen.

In de reeks:

Advertenties