“Haar, haar, haar
Ik denk alleen aan haar”

~ stukje van songtekst in wording door enkele FEL-leden

Ja, ik heb haar op m’n benen. So what? Iedere vrouw, iedere mens heeft haar op hun benen, tenzij er door een bepaalde ziekte of lichamelijke conditie geen haargroei is.

Dus jij hebt ook haar op je benen. Je verbergt het enkel. Je doet alsof het er niet is door het af te scheren, iedere keer opnieuw, wanneer die haartjes weer de kop op steken. Je scheert je lichaamshaar overal af, overal behalve bovenop je hoofd. Je beweert dat beenhaar bij vrouwen raar is, maar als ik om uitleg vraag, is er enkel stilte.

Ja, waarom zou je eigenlijk je benen moeten scheren? Ik kan maar 1 goede reden bedenken: om niet raar bekeken te worden en geen opmerkingen te krijgen. Want dan ben je zoals iedereen (eigenlijk zoals iedereen niet is, maar zoals iedereen doet alsof) en val je niet op. Dat is de enige reden waarom ik ooit m’n benen zou scheren: door de druk van de buitenwereld. Hoe erg dat ook klinkt. Dat is de enige begrijpelijke reden. Maar vreemd genoeg is het zelden de reden die vermeld wordt, hoewel ik vrij zeker ben dat het bij iedereen meespeelt.

Sommige mensen zullen zeggen: “maar da’s toch niet mooi, een vrouw/meisje [1] met haar op haar benen” (en haar op haar tanden, ha!). Maar wat is “mooi”? Mooi is een culturele constructie. Waarom kan beenhaar wel bij mannen – moet het zelfs bij mannen – en niet bij vrouwen? Persoonlijk vind ik mijn benen helemaal niet mooi als het haar eraf geschoren is. Geschoren benen zien eruit als plastiek en voelen vreemd. Geschoren benen zijn niet mijn benen. Ik hou van mijn beenhaar. Het is van mij, zo zijn mijn benen nu eenmaal. Ik vind geschoren benen bij andere vrouwen niet lelijk, maar ik stel me er wel vragen bij.

Leer van je beenhaar te houden! Leer je lichaam mooi te vinden, want jawel, het IS mooi! Eigenlijk is het scheren van beenhaar weer zo’n gruwelijk voorbeeld van hoe vrouwen er altijd uit moeten zien als jonge kleine meisjes, als kinderen. Gladde huid, geen lichaamshaar, geen rimpels… dat is blijkbaar de norm om aantrekkelijk te worden gevonden door mannen. (Ja, net die soort mensen die hun beenhaar niet scheert, bij wie rimpels niet lelijk zijn, die geen gladde huid moeten hebben… en voor wie uiterlijk sowieso van secundair belang is). Maar terwijl we er uitzien als kleine kinderen, worden we ook zo behandeld. [2] Tais-toi et sois belle… Zwijgen, mooi zijn, braaf  zijn, stil zitten, niet serieus genomen worden.

Enkele redenen waarom je beenhaar niet te scheren (behalve het overduidelijke: waarom wel??): pijn of tenminste een onaangenaam gevoel tijdens het scheren, nutteloos werk, tijdverspilling, afleiding van belangrijke/leukere dingen, meedoen aan de schoonheidsmythe en de uiterlijkheidscultus, de schoonheidsindustrie sponsoren door haar producten te kopen, andere vrouwen met een onzekerheidsgevoel opzadelen, je lichaam leren haten, niet meer weten hoe jij en andere vrouwen er echt uitzien…

Conclusie: je benen (en armen, en oksels, en vulva, en gezicht, en …) niet scheren is een daad van verzet! (En ook de normaalste zaak van de wereld) Beenhaar is cool! Love your body hair!

Voetnoten

[1] Ik vind dat er dringend een onderscheid moet gemaakt worden tussen de maatschappelijke categorie vrouw en de genderidentiteit vrouw (naast het reeds bestaande onderscheid tussen biologisch geslacht en sociaal bepaald gender). Ik identificeer me misschien niet (helemaal) als vrouw, maar ik word wel als vrouw gezien en behandeld. Mijn maatschappelijk label is “vrouw”. Als ik dat zou ontkennen, dan kan heel wat sociale interactie, uitsluiting en socialisering niet juist verklaard worden. Wat niet wil zeggen dat die categorieën goed zijn. Uiteindelijk streven feministes naar de afschaffing ervan, maar voorlopig zijn ze nodig om analyses te maken – die zullen leiden naar het verdwijnen van het belang van het indelen van mensen in geslachten – en daarom gebruiken we nog woorden zoals “vrouw” en “man” (en “transgender” of een andere term voor wie volgens de maatschappij niet in die 2 hokjes past). Hmmm, dit begint op een apart blogtekstje te lijken…

[2] Waarmee ik niet wil zeggen dat dat onze fout is. Ik bedoel alleen dat de uiterlijke en innerlijke normen voor vrouwen gelijk lopen. We hebben die normen niet uitgevonden, maar we kunnen wel iets doen om te zorgen dat ze niet blijven bestaan: rebelleren, protesteren, niet scheren, niet epileren!