Twee vrouwen.

Twee motoren.

Een reis door Turkije, Iran, Centraal-Azië & Arabië.

Ondertussen weeral een jaar geleden was ik aanwezig bij een lezing van L-Salon, waar Gaea Schoeters en Trui Hanoulle vertelden over hun reis. Twee lesbiennes die met de motor op reis gaan, doorheen allerlei landen die hen op voorhand met klem afgeraden zijn? Geweldig, dat verhaal moest ik horen.

En het was een fantastisch verhaal. De spreeksters vertelden met een charisma dat me geboeid deed luisteren. Elkaar regelmatig afwisselend vertelden ze hun ervaringen, luister bijgezet door een groot aantal prachtige foto’s. Datzelfde verhaal en die mooie foto’s vind je ook terug in het boek dat ze hierover geschreven hebben.

Een eerbetoon

Twee vrouwen alleen op reis? Dat was hen al eerder voorgedaan: Annemarie Schwarzenbach en Ella Maillart reden – met de auto – in 1939 van Zwitserland naar Afghanistan. Een deel van de reis van Schoeters & Hanoulle volgt in hun voetsporen.

Getrouwd?

Natuurlijk! Om gemakkelijker door grenscontroles te geraken hadden beide vrouwen een fictief huwelijk met een man, en een paar fotootjes bij waar ze ieders met hun respectievelijke al-dan-niet-snorrige wederhelft opstaan. Het is dit soort tongue-in-cheek praktische lolligheid dat me bijzonder aanspreekt in hun verhaal. Ook met de kledingvoorschriften gaan ze op die manier om: die verschillen van land tot land, wel hoofddoek / geen hoofddoek, alles bedekt, niet te westers, als ware kameleons proberen ze zich aan te passen doorheen hun route. Op een bepaalde manier doet het denken aan een drag performance: wie zullen we vandaag eens voor de gek houden. Maar niet iedereen trapt erin, een queerman die ze tegenkomen zegt onmiddellijk “jullie zijn lesbisch”. Handig, zo’n goeie gaydar 🙂

Ontmoetingen

Reizen is ontmoeten, en ook dat wordt mooi beschreven. De heerlijke ontmoetingen met andere reizigers, grenswachters, de lokale bevolking, en interessante mensen van allerlei pluimage. Hun verhalen worden afgewisseld met stukjes van de belevenissen van Schwarzenbach en Maillart, wat het allemaal nog leuker maakt.

De problemen

Wat ik zelf (h)eerlijk vond aan de lezing en het boek is dat ze ook de negatieve ervaringen niet uit de weg gaan, of toch de mindere kanten die je erbij moet nemen als je op die manier wil reizen. Bijvoorbeeld het feit dat bij reizen gedurende zo’n lange tijd er een soort vermoeidheid in je botten kruipt die er niet zomaar uitgaat. Daarom namen beide reizigers af en toe vakantie van het reizen: een paar dagen in een hotelkamer crashen, slapen, rusten, en vooral niet verderrijden.

Ziektes, geld/omkoopproblemen, visa’s, benzinezoektochten, misverstanden, irritante opdringerige venten, het maakt allemaal ook deel uit van zo’n reis. Net zoals een incident met een gruwelijke giftige witte spin – eerst dacht ik nog, ja zo’n reis, iets voor mij, daarna begon ik toch weer te twijfelen 🙂

Kritiek

Omdat we hier een kritische blog zijn, zoek ik nog naar wat kritiek – hoewel uit het bovenstaande wel zal blijken dat ik al helemaal gewonnen ben 🙂 Het enige wat ik als kritiek kan bedenken is dat het boek geen of weinig politieke analyses bevat van de landen die ze bezoeken en de posities van vrouwen en problemen met vaak door het Westen versterkte economische wantoestanden, maar dit is dan ook niet zo’n boek. Het thema is heel anders. Langs de andere kant is het boek wel degelijk politiek in de “we gaan ervoor” aanpak die zich tegen de conservatieve islamofobische angsten keert, en op het einde volgen er nog enkele fijne kritieken op extreemrechts.

Meer info

Meisjes, Moslims & Motoren. Gaea Schoeters & Trui Hanoulle. 2008. Roularta Books, Roeselare. www.roulartabooks.be – je kan hun lezingen ook volgen op Facebook.

Andere boekbesprekingen op deze blog

Advertenties