Vandaag is het Equal Pay Day, de dag die u eraan wil herinneren dat vrouwen nog steeds minder verdienen dan mannen, ook in ons land. Er zijn daarvoor een heleboel redenen. Van plat seksisme op de werkvloer waardoor vrouwen bijvoorbeeld minder vaak worden gepromoveerd, tot over- en ondervertegenwoordiging van vrouwen in sectoren die minder en meer geld in het laatje brengen.

Op De Standaard online verscheen een uitstekend opiniestuk door Isabel Albers, politiek redacteur. Bijna alle oorzaken van het loonverschil vindt u hierin netjes terug.

Er verscheen ook een ‘tegen’stuk van een man. De harde feiten van Albers countert hij met een zin als “De maatschappelijke fenomenen die de loonkloof gedeeltelijk verklaren, hebben niet zelden te maken met de individuele keuzes van vrouwen en mannen.” Wat is dat nou? Een maatschappelijk fenomeen is puur toevallig te verklaren door individuele keuzes?

Als mannen en vrouwen en masse in verschillende sectoren terecht komen, als ‘vrouwelijke’ sectoren systematisch (veel) minder verdienen dan ‘mannelijke’ sectoren, als niet-betaalde zorg- en huishoudelijke taken nog steeds meer door vrouwen worden gedaan, dan wijst dat volgens ons niet op toevallige individuele keuzes. Ook niet op een grotere natuurlijke drang van vrouwen om bij de kindjes te blijven – want dat laatste volgt gegarandeerd op zo’n bewering. Het wijst op het nog springlevende rollenpatroon in onze samenleving. Een rollenpatroon gebaseerd op stereotypen en ongelijkwaardigheid, dat we nog altijd doorgeven aan onze kinderen en waarin taken die als vrouwelijk worden aanzien minder of niet betaald worden.

Na het heel eenvoudig van tafel vegen van fenomenen die op een ongelijke genderverdeling wijzen, komt de man op een “niet-verklaarbare loonkloof van zes procent.”  Die vindt hij oneerlijk, “(m)aar niet de moeite waard om er een hele dag aan op te hangen.”

U merkt het, dit opiniestuk is niet de moeite om te lezen, maar dat van Albers wel. U vindt het hier.

En als u echt wil, kan u van daar ook nog surfen naar het stuk van de man die het niet de moeite waard vindt om naar economische gelijkheid te streven.

Advertisements