De schrijversters van deze blog stellen zich voor. Hieronder is de voorstellingstekst van licantropa (hombre lobo, loup-garou, weerwolf, an_g). Eerder stelden tikara, rebelsister en robinette zich ook al voor.

de mens

Ik ben feminist, en daar ben ik fier op. Ik ben nog groen achter de oren. Volop op ontdekkingsreis. Er is zoveel dat ik niet weet. Ik honger naar kennis. Naar bewustwording. Over duizend dingen. Over feminisme. Al wroetend en gravend stoot ik soms op dingen, waar mijn mond van openvalt. Dan moet ik er over schrijven. Het moet. Om het zelf te verwerken, en beter te begrijpen. Achter eenvoudige denkbeelden en gedragingen schuilen vaak complexe mechanismen. Ze moeten doorgrond worden, vooraleer we ze kunnen veranderen.

Door te schrijven wil ik delen wat me als feminist verwondert, schokt, kwaad maakt, ontroert, gelukkig maakt, ongelukkig, kortom: wat iets met me doet. In de hoop dat het ook iets doet met een ander. Dat het de feminist die in iedereen aanwezig is, een beetje bloter legt en sterker maakt. Er is te veel om alleen tegen te strijden, genderdiscriminatie, stereotypering, geweld, de schoonheidsindustrie, pornoficatie, prostitutie,…: beperking en onderdrukking, op ontelbare manieren, door het seksistisch en kapitalistisch systeem waarin we leven. Er is te weinig bewustzijn. Te weinig daadkracht. Alleen samen zijn we sterk.

Voor sommigen zullen wat ik schrijf evidenties zijn, voor anderen misschien niet. Ik weet niet alles. Ik weet weinig. Ik ben optimistisch, soms bewust naïef – het leven is schoon, als je door de rotzooi heen kijkt. Ik ben niet vrij van zonden. Ik maak fouten. Wijs me daar op. Ik leer.

de wolf

Op tijd en stond bekruipt me een onbedwingbare drang te huilen naar de maan.
Dat is op heldere nachten.
Het is mijn natuur.
Ik krab me met de poot achter de oren. Schurk mijn vacht tegen een boom. De jeuk blijft.
Ik wet mijn tanden aan de harde kanten van de maatschappij.
Dorst naar rechtvaardigheid. Naar gerechtigheid.
Honger naar vrijheid en geweldloosheid. Naar de weke ingewanden van het patriarchaat. Ze zijn warm. Ze glinsteren in het maanlicht. Ze zijn klaar om uitgerukt te worden, rauw en schrokkend te worden verslonden.
Ze hebben al te lang de lucht bedorven met hun stank.
Het is genoeg geweest.

Advertenties