Zet eventjes alle clichés over verkrachting op een rijtje, en je hebt ze waarschijnlijk allemaal gehoord de laatste dagen. Roman Polanski, ontsnapte kinderverkrachter, is na 30 jaar eindelijk gearresteerd.

”De organisatie toont zich diep geschokt. Dit is  een ongekend cultuurschandaal. De arrestatie van deze man is een klap in het gezicht van heel kunstminnend en -scheppend Zwitserland”.

Rechtbankverslaggever

“Because there’s only one Roman Polanski.

So goes the breathless defense of the artiste, while the flipside of that particular coin, because thirteen-year-old girls are a dime a dozen, goes unspoken.”

Melissa McEwan

Zag ze er wel dertien uit?

Ze koos er zelf voor.

“Slachtoffer”

Na zoveel jaar, kan hij nu nog geen rust krijgen.

Hij heeft al zoveel geleden. De arme kerel.

Zo’n fantastische filmmaker/schilder/schrijver/boegbeeld van de samenleving, we zijn diep geschokt en hopen dat hij snel vrij komt.

Veel mensen blijken toch echt moeite te hebben met geloven dat Polanski een misdadiger is. De misdaad is echt gebeurd, hij heeft ook bekend, maar toch geraakt het er niet in. Veel mensen hebben films van hem gezien, hij is beroemd, maakt geen stomme geweldfilms maar kunstige cultfilms, enzoverder. De aanname is dat hij onschuldig is, dat het wel zo erg niet geweest zal zijn, en meer van dat. Dat ruikt naar privilege…

Het slachtoffer — zonder dubieuze aanhalingstekens, dank u wel — was dertien toen de feiten gebeurden. In veel landen ter wereld is er een wet tegen oude zakken die “seks” hebben met minderjarige meisjes, omdat we inschatten dat over het algemeen bij grote leeftijdsverschillen het machtsonevenwicht te groot is.

Nu is er natuurlijk een heleboel problematisch aan die leeftijdsgrenzen, het lijkt alsof mensen worden ingedeeld in één groep die in een toestand van permanente weigering leeft, en dan zodra je een beetje ouder bent leef je in een toestand van permanente instemming, een lichtjes dwaze en ook problematische veronderstelling die onbewust vaak meespeelt in het probleem dat seksueel geweld niet serieus wordt genomen en dat er bijna nooit veroordelingen vallen.

“Once a person has reached whatever age of consent their state representatives have laid down, they go from a perpetual state of non-consent to a perpetual state of consent, meaning that once they pass 16, 17, or 18, they have to prove that they did not consent to a sex act in order for the person who forced them to submit to the act to be punished for doing so. Makes almost as much sense as Bush lyrics.”

— Nine Deuce, Let’s talk some more about rape

Maarrrr… als je een vent van in de 40 bent en je “hebt seks” (ha, ha) met een meisje van 13, ben je gewoon een klootzak die misbruik maakt van je macht en privileges. Verder heeft hij bekend trouwens, dus daar hoeft ook al niet meer over getwijfeld te worden. En o ja, hij had haar ook nog drugs gegeven. Sympathiek van hem zeg!

Arme kerel

Heel typisch in verkrachtingszaken: alle aandacht gaat naar die arme kerel, t is toch erg dat hij zoveel moet lijden, is zo’n straf echt wel noodzakelijk, blabla…

Wat zoveel wil zeggen als: de ervaring van het slachtoffer is minder belangrijk. Seksueel geweld speelt vaak de rest van je leven mee. De straffen voor dit geweld: er valt bijna nooit een veroordeling. Heel soms dadertherapie, een kleine geldboete, een paar maanden voorwaardelijk.

Er is een naam voor dit fenomeen, waarbij er meer aandacht wordt gegeven aan de ervaringen van mannen en de ervaringen van vrouwen worden genegeerd of geminimaliseerd: seksisme — een systeem van onderdrukking.

Nog een typische effect van seksisme, naast het feit dat mannen meer geloofd worden: vrouwen worden haast nooit geloofd als ze vertellen over geweld of klacht neerleggen. Dat kan niet. Ze zal het wel verzonnen hebben om aandacht te krijgen / omdat ze zwanger is / omdat ze het haar vriendje niet durfde te vertellen dat ze vreemdgegaan is… Bullshit. Allemaal seksistische excuses, allemaal varianten op ze-vroeg-erom-want-ze-had-een-rokje-aan.

Bedenkingen

Ik heb hier zelf nog wel wat vragen bij. Ik vind het prima dat die kerel gearresteerd is, maar waarom eigenlijk pas na 30 jaar? Blijkbaar was hij al vaker in landen geweest van waaruit hij zou kunnen gearresteerd worden.

Voorstellen

If I had my choice, we’d do away with rape by changing our cultural attitudes toward gender, toward sex, toward power, toward everything, thereby creating a world in which rape could not possibly occur. That would most certainly be ideal, and I believe it’s possible, but I think it might take an awfully long time, and I’m ready for rape to stop right now. Rape and other forms of sexual violence are hate crimes and are among the most heinous manifestations of the misogyny that characterizes our culture. As such, eradicating rape, in my opinion, is one of the most pressing feminist issues.

— Nine Deuce, How to end Rape: Deuce’s law

Seksueel geweld oplossen is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Dat kan alleen opgelost worden in een wereld zonder seksisme, racisme, enzoverder. In ieder geval, we zitten met een enorm probleem. Seksueel misbruik is al zo’n taboe, en de weinige keren dat er klacht wordt neergelegd komt het bijna nooit tot een veroordeling, zoals recente kranteberichten nog maar eens hebben aangetoond.

Eender welke maatregel die feministes voorstellen wordt natuurlijk aangevallen als extreem, maar het is juist het geweld op vrouwen dat extreem is. Alleen wordt er in mannenkringen nooit over gepraat, en dus is het zogezegd geen “echt” groot probleem.

Nine Deuce heeft een voorstel gedaan over een aanpassing, beschreven in Let’s talk some more about rape en Deuce’s Law. Ik ben voorstander van het omkeren van de bewijslast, zoals nu standaard ook gebeurd in discriminatie: het is aan de dader om te bewijzen dat hij niet schuldig is. Dat raakt inderdaad aan het innocent-until-proven-guilty principe, maar principes zijn wel niet heilig: alle mensen zijn gelijk is er ook zo één, en dat wordt ook niet gevolgd in de praktijk, net zoals dat iedereen recht heeft op een leven zonder vervolging, geweld, of verkrachting. We kunnen niet een principe heilig verklaren en de rest dan maar negeren of als secundair zetten.(1)

Maar met andere wetten alleen gaan we er niet komen natuurlijk. Er is sociale verandering nodig. Er is alvast een sterke feministische beweging nodig: vrouwen die zich organiseren voor onze bevrijding, maar ook mannen als bondgenoten die hun deel doen in de strijd tegen geweld.

Mannen moeten zich publiek uitspreken tegen seksueel geweld en tegenwerk leveren als daar lacherig over wordt gedaan. Mannen worden helaas serieuzer genomen dan vrouwen in onze seksistische wereld, maar dan moeten ze die extra geloofwaardigheid goed aanwenden: mannen kunnen door zich uit te spreken tegen geweld een sterk signaal geven. Doen!

Iedereen die ideeën heeft is welkom. Discussie niet over of het wel nodig is om iets te veranderen aub, dat zou al duidelijk moeten zijn. Discussie over: hoe lossen we dit probleem op. Welke aanpassingen aan de sociale wereld en/of het rechtssysteem zouden nuttig kunnen zijn? Op welke manier moeten de ervaringen en gevoelens van de slachtoffers in rekening gebracht worden?

Andere bloggers hierover:

Ook nog op deze blog:

(1) Met dank aan Catharine MacKinnon voor het uitwerken van die redenering, in Only Words en Toward a Feminist Theory of the State

Advertenties