Af en toe zien we in een eerlijk moment het patriarchaat openhartig en duidelijk bezongen, zoals bijvoorbeeld in het lied It’s a man’s world van wijlen James Brown:

“You see, man made the cars to take us over the road
Man made the trains to carry heavy loads
Man made electric light to take us out of the dark
Man made the boat for the water, like Noah made the ark

This is a man’s, a man’s, a man’s world
But it wouldn’t be nothing, nothing without a woman or a girl”

Leuk, erg leuk ja. Even analyseren. Ten eerste zien we hier vormen van paternalisme, zogenaamd goedaardig seksisme, in. Je ziet dat in dit liedje duidelijk geclaimd wordt dat alle belangrijke verwezenlijkingen op onze planeet gebeurd zijn door mannen. Maar, haha, ze hebben toch nog een vrouw nodig, voor de noodzakelijke dosis affectie en om af en toe die prachtige verwezenlijkingen eens te stofzuigen.

Vrouwen hebben geen enkel werkelijk bestaan, het zijn slechts kartonnen achtergrondfiguren zonder agency. Ze zijn een reden voor mannen om te vechten, te werken, een extern iets dat hun leven zin moet geven.

Tuurlijk, zo’n bekende artiest, die zal misschien wel eens wat duetten hebben gezongen he? Ja hoor. Kijk maar eens naar deze, een duet met Joss Stone:

Wat is het toch met oude mannen en veel te jonge vrouwen?

Da’s gemakkelijk: jonge vrouwen zijn sekssymbolen, jonge vrouwen worden overal afgebeeld in onze samenleving, oudere vrouwen verdwijnen helemaal uit de media: films met oudere vrouwen, reclame met oudere vrouwen: allemaal ver te zoeken. Voor de mensen onder ons die misleid zijn door teveel academische opvoeding en boeken over evolutionaire psychologie: nee dat zit niet in onze genen! Jongere vrouwen zijn gemakkelijker te domineren, oudere mannen kunnen dan bij jongere vrouwen opscheppen over hoeveel ze wel niet weten en wat ze allemaal bereikt hebben.

En dan nemen de vrouwen het over! Waw, feminisme bestaat nog – ja ik ben in een sarcastische bui – want we zien Christina Aguilera helemaal op haar eentje this is a man’s world zingen:

Denk eraan, beste postmodernistische en liberale feministes: dit is feminisme, want

(a) het is een vrouw die het zingt

(b) ze kiest er zelf voor

(c) het is zelfs een beetje queer! Kijk hoe vrouwelijk-en-toch-stoer ze erbij loopt: dat maatpak, die houding… yep, genderbending, tenminste als je helaas bent gaan geloven in het nieuwe nepfeminisme…

Soms is het moeilijk seksistische patronen te ontdekken, en soms is het bijna té gemakkelijk, like shooting fish in a barrel 😉

Advertenties