Gelokaliseerde agency van de soldaat-burger interacties – een nieuw paradigma

It’s a lot of responsibility. You have to contribute a lot, but you develop as a person, on all levels.

– Israëlische soldate

Het moderne dualistische denken over militaire operaties zit in een onoplosbare impasse, maar er is eindelijk een oplossing die ons bevrijdt van de al te zwart / wit benaderingen van vroeger.

Nieuw paradigma om te communiceren met de bevolking

De analyse van het leger als een structuur die zorgt voor uitbuiting en geweld wereldwijd is een simplistische top-down benadering uit oude structurele hoek. Wat ze vroeger niet (wilden?) zien was dat in een meer gespecificeerde analyse de soldaten en de interacties tussen soldaten en burgers zelf een plaats zijn van contestatie van macht.

 

Stop seksueel geweld – Actie aan justitiepaleis

Kort

30 april 8u45 ‘s ochtends aan het justitiepaleis in Brussel, be there! Meer info op de Support Rape Victims facebookgroep.

Achtergrond

Seksueel geweld is een probleem. Daarover zijn de meeste mensen het dan wel eens. Er iets aan doen is weer iets anders. Statistieken en talloze persoonlijke verhalen maken duidelijk dat dit een enorm verwaarloosd probleem is.

Er wordt bijna geen aandacht in opvoeding besteed aan machtsmechanismen, sociale druk, goede seksuele vorming… In de rechtszaal hoor je ook nog steeds excuses van de advocaten van daders: ze vroeg erom, ze kenden elkaar, hij is een goede kerel, ze liegt… Hoe belachelijk dat ook klinkt, zelden worden daders veroordeeld (4% of minder). Opsluiting gebeurt nog minder. De heel soms gegeven dadertherapie trekt op niets. De slachtoffers / overlevers daarentegen, die worden wel veroordeeld. Sommige moeten duizenden euro’s betalen voor hun eigen proces, worden heel hun leven aangekeken, worden impliciet veroordeeld met “ze zal wel iets misdaan hebben”. Kortom, heel onze samenleving is medeplichtig bij het vele geweld dat meer dan 33% van alle in België vrouwen treft.

 

Haar haar haar, ik denk alleen aan (oksel)haar…

Vorige maand was de internationale vrouwendag (8 maart) en rond die tijd krijgen feministische en vrouwenkwesties gewoonlijk wat meer aandacht in de media en wordt er voor de gelegenheid eens geluisterd naar feministische stemmen. Dat op zich is iets waar ik best blij over ben, hoewel het uiteraard niet tot die periode beperkt mag blijven. Die beperkte tijdsspanne leidt tot oppervlakkige opiniestukken en debatten, want op korte tijd moet je het dan even hebben over AL die vrouwendingen en die hebben best wat meer aandacht nodig omdat ze zo complex zijn.

Typisch op zo’n laten-we-het-even-hebben-over-vrouwen-en-feminisme-moment is dat we natuurlijk weer getrakteerd werden op een hele resem onzinuitspraken in zowel de mainstream als de alternatieve media over – je raadt het nooit – okselhaar. Je hebt soortgelijke uitspraken vast ook al duizend keer zien passeren: “niet alle feministes hebben okselhaar”, “ik ben wel een feministe, maar ik scheer mijn m’n oksels”, “we willen ons afzetten tegen het stereotype van feministes met haar op hun tanden, uhm… oksels”. Check de KNACK, DeWereldMorgen, De Standaard… Telkens weer opnieuw kwam ik het tegen in artikels en columns naar aanleiding van de vrouwendag. Dus je hebt haarloze oksels – ja, en dan? Moet je daar een applausje voor krijgen? Ik neig eerder tot heel luid boegeroep.

 

Femen en de paternalistische pornocultuur

Reblogged from FEL feminisme:

Oppervlakkig gezien lijkt het op feminisme, maar de problemen bij Femen zijn te groot om te negeren. Het platte marketingdenken voor hun promotie leidt tot een naadloos inschakelen in de pornocultuur en hun opvattingen zijn racistisch en neokoloniaal.

-

De tekst Femen en de paternalistische pornocultuur van Evie Embrechts is te lezen op DeWereldMorgen en kan hier ook gedownload worden als pdf:

Lees meer ... 14 more words

 

Oproep – Feministe zoekt andere feministes in Groningen

Een vrouw uit Groningen wil een feministisch groepje vormen of erbij aansluiten. Als er iemand geïnteresseerd is of een dergelijke groep kent, mail naar felfeminisme@gmail.com en wij spelen je contactgegevens dan aan haar door.

 

4 jaar schrijven – van virtuele tot muzikale ontmoetingen

In oktober vierde De Tweede Sekse blog haar vierde verjaardag. Een half jaar na de opstart schreef ik zelf mijn eerste bijdrage. Toen ik 4 jaar geleden uitgenodigd werd om deel uit te maken van het redactieteam van De Tweede Sekse wist ik niet of ik wel genoeg schrijfinspiratie ging hebben. Ik schreef wel in mijn eigen feministische zines, maar daarin stonden toen vooral reisverslagjes en strips. Een blog was veel directer en leek om een ander soort van teksten te vragen. Maar toch aanvaardde ik het aanbod en ik heb er zeker geen spijt van.

Mijn zines schreef en schrijf ik meestal in het Engels, waardoor het een grote stap leek om nu in het Nederlands m’n zeg te doen. Engels is soms een soort van schild en doet teksten beter klinken, hetzelfde met liedjesteksten. Zou ik wel tevreden zijn van wat er uit mijn Nederlandstalige pen ging kruipen? Maar dat bleek goed mee te vallen, eigenlijk vloeide alles er nog vlotter uit, en buiten enkele onvertaalbare of moeilijk vertaalbare Engelse termen (zoals “empowering”, “gender” en “harassment”), is m’n Nederlandse woordenschat natuurlijk veel uitgebreider.

 

Heksen, vroedvrouwen en helers

Door Eva Demuynck. Dit is de volledige versie van het artikel dat ingekort ook op DeWereldMorgen gepubliceerd werd.

Wanneer feministen en andere dissidenten het hebben over de geschiedenis van de (feministische) beweging of een beeld willen schetsen van het patriarchaat is er een invalshoek die veelal over het hoofd gezien wordt: die van het medische patriarchaat en de strijd hiertegen. Deze was – en IS – nochtans onlosmakelijk verbonden met een stevige klassenstrijd. Ook al is de inquisitie voorbij (of denken we dat die voorbij is), deze strijd is nog volop aan de gang en er valt nog heel wat uit te leren…