Blog rond de wereld

In onze nieuwe blog rond de wereld reeks reizen we langs interessante blogs, ontdekken fantastische artikels en graven vergeten schatten op.

Aardbeien of geslagen worden, maak een keuze!

Elkballet heeft een geweldig artikel getiteld Who would choose a punch in the face over strawberry? Het gaat over keuzes maken, de vrijheid ervan en de dwingende cultuur van seksuele beschikbaarheid, vrouwelijkheid en veel meer. Een aanrader!

There is no winning for women, there is no good choice. But always “choosing” the one that panders to this unattainable standard of fuckability is the one thing guaranteed to not be able to free us from double standards, victim-blaming, and being viewed in a one-dimensional hyper-sexualized way.

Idem trouwens voor haar posts over Do rape trials discriminate against rape victimes? en What About Feminist Porn.

A radical transfeminist

Een fantastische blog die ik net heb leren kennen (met dank aan Twisty Faster van iblamethepatriarchy) is A Radical TransFeminist. Yep, perfect Bijvoorbeeld Under Duress: Agency, Power and Consent, part one: “No”.

When rape apologists are using our models of consent to defend rape and to deflect feminist analyses, it’s at least worth considering the limitations of the models. This article is part one in a two-part series of articles examining the issues.

Metaldudes!

De recent gestarte blog Ada of Lovelace heeft een heerlijk artikel over seksisme in de metalwereld. Metaldudes, y u hate women? beschrijft de ervaringen van de blogster op metalfestivals Party San en Summer Breeze. Ada Lovelace was trouwens ‘s werelds eerste programmeur, en het is eigenlijk wel interessant – maar vreselijk – hoe dat veld zo geëvolueerd is van iets voornamelijk voor vrouwen naar een veld compleet gedomineerd door mannen en met heel erg misogyne aspecten.

 

Reclaim the Media! deel 2 – wie spreekt?

Deel 1 over seksistische media-inhoud

Uitsluiting, diversiteit en democratisering

Seksisme in media kan vanalles betekenen. Buiten kritisch zijn om wat we te zien en te horen krijgen in de media (= alle soorten media, zowel mainstream als alternatieve), zijn er nog enkele vragen die we kunnen stellen: Wie maakt media? Wie krijgt een forum om te spreken en schrijven? Wie financiert de media? Wie beslist wat we te horen, te lezen en te zien krijgen? Het antwoord daarop is (helaas nog steeds) dat de media-industrie een mannenbastion blijkt te zijn: het zijn voornamelijk mannen die eigenaar zijn, produceren, beslissen en aan het woord komen.

En waar zitten de vrouwen? De situatie is een beetje vergelijkbaar met het citaat van de Guerrilla Girls over de kunstwereld: “do women have to get naked to get into the museums”? Vrouwen worden wel getoond (meestal op een specifieke seksistische manier, als object om producten of magazines te verkopen, om naar te gapen, zolang ze maar niks zeggen), maar hoeveel regisseuses, hoeveel journalistes, hoeveel radioprogrammeuses, hoeveel hoofdredactrices zijn er aan het werk? Hoeveel vrouwen zijn er die de inhoud van de media mee bepalen of creëren?

Het is niet moeilijk om het gender(on)evenwicht van mediaorganisaties na te gaan: tellen maar! Hoeveel vrouwelijke journalisten zijn er en hoeveel mannelijke? Hoeveel vrouwen in invloedrijke posities in redacties en hoeveel mannelijke? Behandelen de vrouwen enkel de “typisch vrouwelijke” onderwerpen en de mannen de “algemene”? Hoe vaak worden vrouwen als experte geïnterviewd en waarover? Hierover is veel onderzoek gedaan en de resultaten zijn steeds bedroevend… (Zie o.a. Het boek Women & Media: a Critical Introduction door Byerly en Ross, 2006)

 

Reclaim the media! – een inleiding tot feministische mediakritiek

Onderzoek naar seksisme in de media en het maken van alternatieve feministische media is voor mij cruciaal voor de feministische beweging. Vandaar deze driedelige reeks over mediakritiek en media-activisme. In dit eerste deel ga ik in op het seksisme in de media-inhoud. Seksisme in mediaorganisaties en -redacties komt in het tweede deel aan bod en in het derde deel – dit is het leukste deel vind ik – schrijf ik wat we kunnen doen om dit seksisme een halt toe te roepen.

Welke kritiek op media?

Media, het is een machtig middel om invloed uit te oefenen. De officiële pers en de reclame-industrie bepalen voor een groot stuk ons wereldbeeld en de publieke opinie. Van diezelfde pers wordt verondersteld dat ze neutraal en objectief de “feiten” weergeven, maar zijn ze echt wel zo ongebonden en ongekleurd? Wat op tv wordt gezegd en wat in de krant staat, wordt door velen als de waarheid gezien, maar is het niet slechts een subjectieve visie en door context bepaalde mening? Journalistes en mediamakersters [1] worden als belangeloze expertes en betrouwbare bronnen gezien, maar wie spreekt/schrijft er eigenlijk en worden alle stemmen gehoord? Wie en wat komt aan bod en wie en wat wordt geweerd of genegeerd? Zijn de media een spiegel en/of een motor van de constructie van normen en waarden van een maatschappij?

Activistes uit allerlei sociale bewegingen hebben kritiek hebben op de mainstream media en wijzen op haar verrechtsing, commerciële belangen en eenzijdigheid (soms zelfs verdoezeling en misinterpretatie van de feiten) [2]. Ook op vlak van gender zijn de standpunten die we tegenkomen in de pers en reclame conservatief en patriarchaal. Daarom zijn ook feministes bezig met mediakritiek.

 

Gelukkig nieuwjaar!

Een gelukkig nieuwjaar iedereen!

Goede voornemens? Tuurlijk!

• eindelijk de feministische revolutie starten
• nog meer mensen Hothead Paisan strips aanraden
• regelmatig onze knapzak uitpakken (naar onze eigen privileges kijken)
• meer boeken lezen dan er te kopen
• dance like nobody’s watching!

Veel plezier en activisme dit jaar!

Alle tekeningen Hothead Paisan, Homicidal Lesbian Terrorist (c) Diane DiMassa, gebruikt met toestemming. Images used with permission.

 

Elke dag angst – psychologisch geweld in een lesbische relatie

Inzending door anoniem.

Elke dag angst

(trigger warning)

 

Vreemd filmpje van de week – Dear Woman We Apologize

 

Questions? Comments?

 

Prostitutie deel 3 – een eerste kijk naar de klanten

Dit is het derde deel in onze reeks over prostitutie. Zie ook  deel 2 over pooiers en deel 1 over vrije keuze, agency en structuren.

Voor dit onderzoek trok ik werkelijk alle registers open. Ik waagde me zelfs aan het lezen van een damesblad. Je weet wel: tien tips om mannen nog beter te pijpen, ongezonde diëten om er extra seksueel beschikbaar uit te zien, makeup en ontharingstips… en een artikel over “mannen die betalen voor seks”. Aha.

Terzijde: die zogenaamde vrouwenbladen gaan eigenlijk vooral over mannen, iemand al opgevallen? En je wordt er onzeker door; één van de grootste verbeteringen in m’n zelfwaarde gebeurde toen ik stopte met vrouwenbladen te lezen. Maar goed dat is voor een andere keer.

Betalen voor seks (Cosmopolitan NL, juni 2011)

Wat ik het meest opvallend vond was dat alle mannen die hier aan het woord kwamen ergens vanbinnen wel door hadden dat er iets niet klopte, dat er iets niet ok was. En dat daarna met allerlei redeneringen probeerden vergoeilijken. Misschien ben ik pessimistisch op dat vlak maar ik was eigenlijk al blij dat die mannen toch nog een beetje iets doorhadden, da’s al een eerste stap. Soms ben ik bang dat de conditionering in onze wereld zo erg is geworden dat niemand het nog doorheeft dat klanten eigenlijk geweld plegen. Maar misschien als het over heel heftige zaken gaat zoals liefde, relaties, seks, vriendschappen dat er toch nog iets van verzet overblijft in de menselijke geest – daar blijf ik in geloven.

De eerste man: “Ik zie mezelf ook niet als een hoerenloper maar als iemand die 600 euro overheeft voor een gezellig avondje met adembenemend mooi en zoetruikend gezelschap.”

Ik neem aan dat jezelf als hoerenloper zien, iets is dat clasht met de zelfwaarde van de mannen die het doen.

De eerste man weer: “Het zijn intelligente dames, sterke dames, die meer verdienen dan mijn huisarts en tandarts bij elkaar. Maar misschien probeer ik op deze manier mijn escapades wel goed te praten. Ze verdienen goed, dus ik doe niets verkeerds. Lekker makkelijk. Veilig. Ik verstop mijn wangedrag achter hun loonstrookje”.

Dit wil zeggen: ik heb het ergens wel door. Optimistisch gezien: hij heeft het door, da’s de eerste stap, nu nog stoppen met het te doen. Pessimistisch gezien: hij heeft het door en doet het toch, een grove keuze voor zijn eigen pleziertje ten koste van de vrouwen die hij gebruikt.

Of de tweede man nog te redden valt betwijfel ik, die gaat wekelijks naar prostituees en beschouwt het als “elkaar uit de brand helpen”:

 

Antifeminisme Bingo tijd!

Wat doe je als je elke keer opnieuw in discussies dezelfde – en vaak tegenstrijdige – argumenten tegen feminisme hoort? Maak er een bingo-kaart van!

Klik hier voor de bingokaart in tekstformaat.

Tip: uitprinten en ronddelen aan mensen die dergelijke uitspraken doen. Misschien kan het ze helpen wat inzicht te verwerven, zoniet, toch goed gelachen. Er is ook al een deel twee met nog meer leuke argumenten.

Nog grappige, bijvoorbeeld de evolutionaire psychologie bingo kaart (klik erop om te vergroten):

 

Opsporing verzocht – Tiental jonge vrouwen aangerand in centrum van Gent

Tiental jonge vrouwen aangerand in centrum van Gent

GENT – De politie en het parket van Gent zijn op zoek naar een man die de voorbije maanden minstens een tiental jonge vrouwen heeft aangerand in het centrum van Gent. De federale politie vraagt in een opsporingbericht dat slachtoffers en getuigen zich melden.

De feiten werden gepleegd tussen maart en oktober, zegt de federale politie. Een tiental slachtoffers, allemaal vrouwen van rond de 20 jaar oud, heeft zich reeds gemeld bij de politie. De dader opereert tussen middernacht en 7 uur ‘s ochtends, in de regio van Coupure Links, Bagattestraat en Volderstraat.

‘De dader besloop geruisloos zijn slachtoffers en overmeesterde ze door hen langs achter vast te grijpen. Met één hand greep hij het slachtoffer naar de keel, met zijn andere hand greep hij naar de vagina. In sommige gevallen bedreigde hij hen met een mes. Als een van de meisjes begon te roepen of hem wegduwde, loste hij onmiddellijk zijn greep en liep weg’, zegt de federale politie.

De verdachte is blank en rond de 30 jaar oud. ‘Hij is niet erg groot, zo’n 1m70 en normaal gebouwd . Hij heeft een verzorgd voorkomen en is steeds in het donker gekleed. Soms draagt hij een hoofddeksel. Vermoedelijk heeft hij kort zwart haar. De dader spreekt soms enkele woorden Nederlands tegen de slachtoffers.’

De politie vraagt slachtoffers of getuigen contact op te nemen via het nummer 0800/30.300.

bpr (belga)

 

Boekrecensie – Reclaiming The F-Word

Wil je veel uitgebreide argumenten op een rijtje waarom feminisme nodig is? Of bewijzen voor hoe levendig & kicking de feministische beweging (nog steeds) is? Wil je weten waar de feministische beweging vandaag de dag allemaal mee bezig is? Het boek Reclaiming The F-word: the New Feminist Movement van Catherine Redfern en Kristin Aune helpt je uit de nood en doet nog veel meer dan dat!

Een boek dat spreekt over “the NEW feminist movement”, maakt mij lichtjes argwanend. Waarom de nieuwe feministische beweging? Wat is er met de “oude” gebeurt? Is die niet meer goed genoeg, niet meer interessant genoeg, of bestaat ze helemaal niet meer? Willen de schrijfsters zich afzetten tegen oudere generaties en voorgaande golven? Gelukkig stellen Redfern en Aune mij gerust met hun uitleg:

This isn’t going to be one of those ‘new feminist’ books that reiterate negative stereotypes about 1970s’ feminism and position younger feminists in opposition to it. We’re not interested in pushing forward a hip, ‘fashionable’ kind of feminism.

Ze willen dus gewoon focussen op het feminisme dat vandaag de dag actief is, aangezien zij een heropmars merken van feministisch activisme, vooral onder jonge vrouwen.